Τα προβλήματα της Κρήτης

Μια σημαντική έρευνα φέρνει στο φως το "Έθνος" (22.07.08) για τα προβλήματα που ταλανίζουν το νησί μας. Η ακρίβεια, η ανεργία, η εγκληματικότητα αποτελούν την καυτή τριάδα. Σημαντική είναι επίσης η αποτύπωση της γνώμης για την Κυβερνητική πολιτική: Μόνο το 10,6% πιστεύουν ότι τα πράγματα έγιναν καλύτερα με τη διακυβέρνηση της ΝΔ, έναντι 49,1% που πιστεύουν ότι χειροτέρευσαν. Η καταγραφή υπάρχει και ουσιαστικά αποτυπώνει μια πραγματικότητα που όλοι μας βιώνουμε. Τι λείπει; Μα φυσικά η αποφασιστικότητα όλων μας να αλλάξουμε τούτη τη μίζερη πραγματικότητα. Να ανατρέψοουμε τούτες τις πολιτικές που δημιούργησαν την ακρίβεια, την ανεργία, τις ελλείψεις στις υποδομές. Όσο οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις μένουν μόνο στην καταγραφή της πραγματικότητας που όντως είναι μαύρη και αποκρουστική, και δεν κάνουν την υπέρβασή τους συγκροτώντας μέτωπα αντίστασης, τόσο η κατάσταση θα χειροτερεύει.

Συλλαλητήριο στο Ηράκλειο για την ακρίβεια

Την Πέμπτη 19 Ιουνίου στις 8 το βράδυ στα Λιοντάρια, συνδιαοργανώνεται από το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ και το Εργατικό κέντρο Ηρακλείου, συλλαλητήριο για την ακρίβεια.Η ακρίβεια, η προκλητική συσσώρευση πλούτου στους οικονομικά ισχυρούς, ο διπλασιασμός των τιμών σε βασικά τρόφιμα τον τελευταίο χρόνο αποτελούν τη νέα επιθετική πολιτική του νεοφιλελευθερισμού τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και στη χώρα μας.
Στην Ελλάδα τα καρτέλ των επιχειρήσεων τροφίμων, των βιομηχάνων και των Σούπερ Μάρκετ έχουν με τις μυστικές ρήτρες τους δημιουργήσει ολιγοπωλειακή κατάσταση με αποτέλεσμα οι αυξήσεις των τιμών να ξεπεράσουν κάθε όριο.Μέσα σ’ αυτή την κατάσταση η Κυβέρνηση προσπαθεί να αποσείσει τις ευθύνες της, να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους και την κοινή γνώμη.
Υποστηρίζει ότι για την ακρίβεια και την ανεξέλεγκτη άνοδο των τιμών φταίει η άνοδος των τιμών του πετρελαίου.
Πρόκειται για καθαρή απάτη. Το πρόβλημα της ακρίβειας είναι πρόβλημα πολιτικό. Μπορεί, κατά καιρούς, να παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις, αλλά πάντα υπάρχει και πλήττει αποκλειστικά τα λαϊκά νοικοκυριά.
Είναι γέννημα της οικονομίας της αγοράς, θεμελιώδες στοιχείο της εκμετάλλευσης.

Η ακρίβεια και η μονόπλευρη λιτότητα μας αφορά όλους.Μια μόνο απάντηση μπορεί να υπάρξει. Οργάνωση της αντίστασης. Μαζικοί και ενωτικοί αγώνες για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και έλεγχο των τιμών τώρα

Στης ακρίβειας τον καιρό...

Αυτό που σε δεκάδες χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου εμφανίζεται με τη μορφή της πείνας και τροφοδοτεί λαϊκές εξεγέρσεις, σε μας εμφανίζεται με τη μορφή της ακρίβειας και, δυστυχώς, δεν τροφοδοτεί ούτε απεργίες. Τροφοδοτεί μόνο πολιτική σπέκουλα ( τα ΜΜΕ που ανήκουν τα περισσότερα σε μεγάλους επιχειρηματίες θυμήθηκαν την ακρίβεια και μας βομβαρδίζουν κάθε βράδυ με γέροντες που αδυνατούν να εξασφαλίσουν το γιαούρτι τους και νοικοκυρές που ψάχνουν στα σκουπίδια των λαϊκών. Την ίδια στιγμή κάθε απεργιακή κινητοποίηση για αύξηση των μισθών, την αντιμετωπίζουν ως δημόσιο κίνδυνο) και ακτιβιστικά καραγκιοζιλίκια (γιατί μη μου πείτε ότι τα πολυδιαφημισμένα μποϋκοτάζ στα ζυμαρικά ή στα γάλατα θα ρίξουν τις τιμές. Ιδιαίτερα εδώ που το καταναλωτικό κίνημα βρίσκεται στα σπάργανα) . Σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, μεταξύ Απρίλη '08 και Απρίλη '07, είχαμε τις ακόλουθες μεταβολές τιμών: ψωμί 17,3%, αλεύρι 19%, ζυμαρικά 22,4%, βούτυρο γάλακτος 31,5%, σπορέλαιο 35,4%, σκληρά τυριά 15,4%, αυγά - όσπρια 14,2%, φυσικό αέριο 45%, πετρέλαιο θέρμανσης 38,6%, καύσιμα αυτοκινήτου 11,6% και έπεται συνέχεια. Πίσω από τις συνεχείς ανόδους των τιμών στα προϊόντα και της γεωργίας και της βιομηχανίας βρίσκεται η προσπάθεια του καπιταλισμού να διαχειριστεί την κρίση του, φορτώνοντας τα βάρη στις πλάτες των εργαζόμενων. Βρίσκεται όμως και η ανικανότητα μιας Κυβέρνησης απραξίας. Μιας Κυβέρνησης που είναι τόσο διαπλεκόμενη με τους επιχειρηματίες και τους τραπεζίτες που αδιαφορεί συστηματικά. Τα φληναφήματα περί σωστής λειτουργίας της αγοράς, περί σωστού ανταγωνισμού δεν πρέπει να μας πείθουν. Αν θέλουμε να καταπολεμηθεί η ακρίβεια, σίγουρα δεν χρειαζόμαστε περισσότερη "απελευθέρωση", περισσότερο «ανταγωνισμό». Χρειαζόμαστε περισσότερο έλεγχο. Έλεγχο κοινωνικό και φυσικά μιαν άλλη οργάνωση της κοινωνίας μας.