Αποχώρησε ...για να προστατέψει τους θεσμούς!!!!

Αποχώρηση (η)= θεληματική απομάκρυνση (Από τις ευθύνες της ως Κυβερνητική παράταξη), αναχώρηση (από την πραγματικότητα) //παραίτηση ( από τα τεκταινόμενα και την Κοινοβουλευτική τάξη). (λεξικό της Δημοτικής ΗΛΙΑ ΣΩΤΗΡΑ)

Τον Αύγουστο υπάρχουν ειδήσεις;

Τελικά ο Umberto Eco είχε άδικο. Ειδήσεις υπάρχουν και παραυπάρχουν: Οι φερέλπιδες «σεμνοί και ταπεινοί» Υπουργοί και Κυβερνητικοί παράγοντες συνεχίζουν να μας εκπλήσσουν: Απαξιούν να ασχοληθούν με το έργο τους: την διακυβέρνηση της χώρας και εκδράμουν στις πλαγιές , στα όρη και φυσικά στις κρυστάλλινες ακτές της πατρίδας μας. Και πολλές φορές για τα γεράματά τους ή για την προίκα της κόρης τους, ζητούν και παίρνουν (;) κοντά στο ένα εκατομμύριο Ευρώ από πένητες πλοιοκτήτες και εφοπλιστές. Ποιος να ασχοληθεί τώρα με την αποκατάσταση των πυροπλήκτων της Ηλείας, με το δράμα και το κατάντημα του τουρισμού των δεκαπεντάρηδων διψασμένων για εμπειρίες και οινόπνευμα Άγγλων; Ποιος να σχεδιάσει και να εφαρμόσει μέτρα για την ακρίβεια και τη φτώχεια που πλήττει τους εργαζόμενους; Άντε να θυμηθούν το σοσιαλφιλελεύθερο παρελθόν του αείμνηστου θείου και να επιβάλουν κανένα πλαφόν στην βενζίνη που συνεχίζει να ανεβαίνει σε πείσμα όλων των οικονομολόγων και των διεθνών αγορών που επιμένουν ότι το βαρέλι του πετρελαίου σημειώνει μεγάλη πτώση. Από την άλλη η αντιπολίτευση καθεύδει και οραματίζεται άλλος την άνοδο των ποσοστών του στα γκάλοπ και άλλος την μεγάλη αριστερή πρόταση διακυβέρνησης. Οι πρωταθλητές μας στην Ολυμπιάδα (ελάχιστοι είναι οι αλήθεια, αλλά πρωτοκλασσάτοι και ενδεικτικοί του σάπιου συστήματος), συνεχίζουν να διαμαρτύρονται για τις συνομωσίες του διεθνούς Καπιταλισμού που συλλαμβάνει μόνο αυτούς(!!!) ντοπαρισμένους. Η πολυδιαφημισμένη ως ανέκδοτο εκεχειρία των Ολυμπιακών αγώνων κουρελιάστηκε και πάλι και αποδείχτηκε ο κυνισμός, και η απανθρωπιά της διεθνούς πολιτικής σκηνής. Την ίδια στιγμή η χώρα μας και η εξωτερική της πολιτική για άλλη μια φορά σκαμπανεβάζει και βυθίζεται, ανάμεσα στην καρδιά (Ρωσία) και το συμφέρον (ΗΠΑ).
Σήμερα, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, η «είδηση» είναι δυναμικό προϊόν, διαμορφώνει τις μάζες, έχει πολιτική και οικονομική αξία. Έχουμε εθιστεί στην κατανάλωση «ειδήσεων» και μάλιστα έχουμε αποκτήσει τη σνομπ συμπεριφορά ενός βουλιμικού πελάτη σε supermarket που αντί για τρόφιμα, σερβίρονται… news. Ειδήσεις μεγαλύτερες και μικρότερες που συνεχίζουν να βυθίζουν στην απογοήτευση μεγάλες ομάδες πληθυσμού. Το τέλος του θέρους προοιονίζει ήδη τις μεγάλες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές εντάσεις που είναι ήδη ορατές αλλά θα ενταθούν και θα εκραγούν σύντομα. Στο χέρι μας λοιπόν να φέρουμε σε πρώτο πλάνο τα γεγονότα που συνήθως κρύβονται πίσω από τις ειδήσεις που μας σερβίρονται και να χρεώσουμε στους ιθύνοντες που τα δημιούργησαν, το κόστος που τους αναλογεί.
(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα: www.tolmi.gr την Τρίτη 19/08/2008)

Τα προβλήματα της Κρήτης

Μια σημαντική έρευνα φέρνει στο φως το "Έθνος" (22.07.08) για τα προβλήματα που ταλανίζουν το νησί μας. Η ακρίβεια, η ανεργία, η εγκληματικότητα αποτελούν την καυτή τριάδα. Σημαντική είναι επίσης η αποτύπωση της γνώμης για την Κυβερνητική πολιτική: Μόνο το 10,6% πιστεύουν ότι τα πράγματα έγιναν καλύτερα με τη διακυβέρνηση της ΝΔ, έναντι 49,1% που πιστεύουν ότι χειροτέρευσαν. Η καταγραφή υπάρχει και ουσιαστικά αποτυπώνει μια πραγματικότητα που όλοι μας βιώνουμε. Τι λείπει; Μα φυσικά η αποφασιστικότητα όλων μας να αλλάξουμε τούτη τη μίζερη πραγματικότητα. Να ανατρέψοουμε τούτες τις πολιτικές που δημιούργησαν την ακρίβεια, την ανεργία, τις ελλείψεις στις υποδομές. Όσο οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις μένουν μόνο στην καταγραφή της πραγματικότητας που όντως είναι μαύρη και αποκρουστική, και δεν κάνουν την υπέρβασή τους συγκροτώντας μέτωπα αντίστασης, τόσο η κατάσταση θα χειροτερεύει.

Το όραμα της ΝΔ για την ΠΑΙΔΕΙΑ: Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΣ

Πάνος Παναγιωτόπουλος (Βουλευτής της Ν.Δ):
«Οραματίζομαι την εποχή που υπήρχε ο επιθεωρητής και έμπαινε στην τάξη και έκανε τον έλεγχο του εκπαιδευτικού..»

Δείτε παρακάτω από τα Πρακτικά της Βουλής 5/7/2008
Πάνος Παναγιωτόπουλος (Βουλευτής της Ν.Δ): «Οραματίζομαι αυτήν την εποχή, την εποχή που υπήρχε ο επιθεωρητής και έμπαινε στην τάξη και έκανε τον έλεγχο του εκπαιδευτικού, που ο εκπαιδευτικός υφίστατο αξιολόγηση σε όλες τις βαθμίδες».
Από το λόγο του στη Βουλή 15/7/2008
Εδώ έχουμε συναγωνισμό για το ποιος είναι ποιο δεξιός από τον άλλο!!!!!
»ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Μήπως είστε εσείς Νεοδημοκράτης δεν ξέρω.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι, εμείς είμαστε δεξιοί. Εσείς είστε κεντροδεξιοί. Αλλά θα σας πω και το εξής, για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, γιατί η μνήμη σας είναι πλημμελής. Κατηγορείτε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τις επιλογές στο χώρο της παιδείας από το 1981 και μετά. Θα σας υπενθυμίσω κάτι για τη γλώσσα, κύριε Παναγιωτόπουλε.Το 1978 επί Ράλλη σε ένα βράδυ επιβάλλατε φασιστικά, αν θέλετε, στις 12.30’ το βράδυ, το μονοτονικό. Από εκεί ξεκίνησε το έγκλημα της γλώσσας.
ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Λάθος μας. Το λέω εγώ.
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Χαίρομαι που το παραδέχεστε. Είναι μεγάλη τιμή σε έναν πολιτικό άνδρα να παραδέχεται τα λάθη.
ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ήταν επιπόλαιη γλωσσική μεταρρύθμιση του ’80 και την πλήρωσε ο ελληνικός λαός».

Ας δούμε πολύ σύντομα τα έργα και τις ημέρες του θεσμού που η ΝΔ οραματίζεται για την εκπαίδευση:

• Χαρακτηριστική ήταν και η εγκύκλιος του υπουργού Μομφεράτου στην οποία απευθυνόμενος στους επιθεωρητές έγραφε : «…αντί να καθοδηγήσωσιν, ενισχύσωσιν, ενθαρρύνωσιν, εμψυχώσωσιν και φρονηματίσωσι τους Έλληνας δημοδιδασκάλους, ούτοι προσηνέχθησαν και προσφέρονται προς αυτούς, ώστε δεν πιστεύουσιν ούτοι ότι της τυραννίας απηλλάγησαν, αλλ’ ότι τυράννους μετήλλαξαν μόνον…» (Λέφας, 1942, 291-292).


• Ως στελέχη ενός συγκεντρωτικού και γραφειοκρατικού μηχανισμού, στενά συνδεδεμένα και εξαρτώμενα από τις εκάστοτε κυβερνήσεις οι επιθεωρητές επέτρεψαν σε αυτές να τους χρησιμοποιήσουν ως μέσα πίεσης, ελέγχου και πειθαναγκασμού των δασκάλων και διατηρώντας την ευθύνη (με τις ευλογίες της πολιτείας) και την υποχρέωση σύνταξης εκθέσεων ουσιαστικών προσόντων επί πολλές δεκαετίες, χρησιμοποίησαν αυτό το δικαίωμα πολλές φορές ως «όπλο» απέναντι στους δασκάλους. Για το λόγο αυτό και ο κλάδος των δασκάλων τήρησε αρνητική στάση έναντι του θεσμού.

Μια μικρή βιβλιογραφία για όσους τους ενδιαφέρει το θέμα:

· Ανδρέου, Α. & Παπακωνσταντίνου, Γ. (1994). Εξουσία και οργάνωση-διοίκηση του εκπαιδευτικού συστήματος. Αθήνα : Νέα Σύνορα-Λιβάνη.
· Βασιλειάδης Γ.Ι. (1932). «Ιστορική ανασκόπησις του θεσμού επιθεωρήσεως των σχολείων της Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως», Επετηρίς Δημοτικής Εκπαιδεύσεως, Αθήνα, σελ. 229-230.
· Γάκης, Τ. (1965). «Οι υπηρεσιακές εκθέσεις», Επιστημονικόν Βήμα του Δασκάλου, τ. 1, σελ 14-15.
· Γιοκαρίνης, Κ. (2000). Ο Σχολικός Σύμβουλος. Αθήνα : Γρηγόρης.
· Γρόλιος, Γ. & Τζήκας, Χ. (2002). Ηγεμονία, Παιδαγωγική και Εκπαιδευτική Πολιτική. Το Επιστημονικό Βήμα του Διδασκάλου (1953-1967). Αθήνα : Μεταίχμιο.
· Δ.Ο.Ε., περ. Διδασκαλικό Βήμα, 1924-1993, Αθήνα.
· Δημητρόπουλος, Ε. (1984). «Ο θεσμός του Σχολικού Συμβούλου», Νέα Παιδεία, τ. 29 (Χειμώνας 1984), σελ. 96-108.
· Ζαμπέτα, Π. «Η εκπαιδευτική πολιτική στην ελληνική πρωτοβάθμια εκπαίδευση (1974-1989). Η περίπτωση των πολιτικών εποπτείας και αξιολόγησης της εκπαίδευσης», Διδακτορική Διατριβή, Π.Τ.Δ.Ε. Αθήνας, Αθήνα, 1992.
· Ηλιάδου, Β. (2004). «Η εικοσάχρονη πορεία του θεσμού του σχολικού συμβούλου», Μακεδνόν, τ.12 (Χειμώνας 2004), σελ. 121-144.
· Ιορδανίδης, Γ. (2002). Ο ρόλος του Προϊσταμένου Διεύθυνσης και Γραφείου Εκπαίδευσης. Θεσσαλονίκη : Κυριακίδης.
· Καραγεώργου, Δ. (1994). «Ο ρόλος του σχολικού συμβούλου στο εκπαιδευτικό μας σύστημα», Εκπαιδευτικά, τ. 33, σελ. 34-45.
· Κωστούλας, Π. (2000). «Τα αίτια της αποτυχίας του θεσμού του Σχολικού Συμβούλου», Διαπαιδαγώγηση, τ. 143, σελ.11.
· Λέφας, Χ. (1942). Ιστορία της εκπαιδεύσεως. Αθήνα : ΟΕΣΒ.
· Μαυρογιώργος, Γ. (1993). Εκπαιδευτικοί και αξιολόγηση. Αθήνα : Σύγχρονη Εκπαίδευση.
· Μπουζάκης, Σ. (2003). Νεοελληνική Εκπαίδευση (1821-1999). Αθήνα : Gutenberg.
· Νούτσος, Χ. (1986). Ιδεολογία και εκπαιδευτική πολιτική. Αθήνα : Θεμέλιο.
· Παπαμάρκου, Χ. (1895). Ανάλυσις του Νομοσχεδίου του κου Πετρίδου Περί της Στοιχειώδους ή Δημοτικής Εκπαιδεύσεως. Αθήνα.
· Παπανούτσος, Ε. (1948). «Η Διοίκηση της Παιδείας», Παιδεία, τ. 15 (Φεβρουάριος 1948), σελ. 49-53.
· Τζιμόπουλος, Α. (1966). «Οι υπηρεσιακές εκθέσεις», Διδασκαλικό Βήμα, φ. 596 (Ιούνιος 1966), σελ. 2.
· Φίλος, Σ. (1984) Το χρονικό ενός θεσμού. Αθήνα : Εκδόσεις για όλους.
· Φώτιος, Ι. (1925). «Ο θεσμός της επιθεωρήσεως των Δημοτικών Σχολείων», Διδασκαλικό Βήμα, φ. 19 (Μάρτιος 1925), σελ. 2.
· Χανιώτης, Κ. (1956). «Το πρόβλημα της επιθεωρήσεως των Δημοτικών σχολείων και των λειτουργών των», Διδασκαλικό Βήμα, φ. 327 (Οκτώβριος 1956), σελ. 2 - 3.

Πυρκαγιές: Πότε θα μάθουν;

Για δεύτερη συνεχή χρονιά, η ευρύτερη περιοχή της Πάρνηθας κάηκε, το κράτος απεδείχθη ανήμπορο να αντιδράσει και το μόνο που απέμεινε είναι η ελπίδα ότι δεν θα ξαναφυσήξει ο Αίολος, δεν θα ανάψει ξανά φωτιά και δεν θα καεί το υπόλοιπο πράσινο της Αττικής. Και δεν είναι μόνο η Αττική σχεδόν όλη η Ελλάδα φλέγεται καθημερινά και πάλι τα ίδια προβλήματα, οι ίδιες δικαιολογίες: Ο "στρατηγός άνεμος", οι ελλείψεις πυροσβεστικών μέτρων, η ανικανότητα συντονισμού και σχεδίασης, η ολιγωρία της κεντρικής διοίκησης. Στην αρχή λέγαμε ειρωνικά ότι χρειάζονται χρόνο για να μάθουν. Τελικά αποδεικνύεται ότι στα σκάνδαλα, στην κατάληψη του Κράτους, στη διαπλοκή μαθαίνουν εύκολα. Στα άλλα δυσκολεύονται!!!!

Στης ακρίβειας τον καιρό...

Αυτό που σε δεκάδες χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου εμφανίζεται με τη μορφή της πείνας και τροφοδοτεί λαϊκές εξεγέρσεις, σε μας εμφανίζεται με τη μορφή της ακρίβειας και, δυστυχώς, δεν τροφοδοτεί ούτε απεργίες. Τροφοδοτεί μόνο πολιτική σπέκουλα ( τα ΜΜΕ που ανήκουν τα περισσότερα σε μεγάλους επιχειρηματίες θυμήθηκαν την ακρίβεια και μας βομβαρδίζουν κάθε βράδυ με γέροντες που αδυνατούν να εξασφαλίσουν το γιαούρτι τους και νοικοκυρές που ψάχνουν στα σκουπίδια των λαϊκών. Την ίδια στιγμή κάθε απεργιακή κινητοποίηση για αύξηση των μισθών, την αντιμετωπίζουν ως δημόσιο κίνδυνο) και ακτιβιστικά καραγκιοζιλίκια (γιατί μη μου πείτε ότι τα πολυδιαφημισμένα μποϋκοτάζ στα ζυμαρικά ή στα γάλατα θα ρίξουν τις τιμές. Ιδιαίτερα εδώ που το καταναλωτικό κίνημα βρίσκεται στα σπάργανα) . Σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, μεταξύ Απρίλη '08 και Απρίλη '07, είχαμε τις ακόλουθες μεταβολές τιμών: ψωμί 17,3%, αλεύρι 19%, ζυμαρικά 22,4%, βούτυρο γάλακτος 31,5%, σπορέλαιο 35,4%, σκληρά τυριά 15,4%, αυγά - όσπρια 14,2%, φυσικό αέριο 45%, πετρέλαιο θέρμανσης 38,6%, καύσιμα αυτοκινήτου 11,6% και έπεται συνέχεια. Πίσω από τις συνεχείς ανόδους των τιμών στα προϊόντα και της γεωργίας και της βιομηχανίας βρίσκεται η προσπάθεια του καπιταλισμού να διαχειριστεί την κρίση του, φορτώνοντας τα βάρη στις πλάτες των εργαζόμενων. Βρίσκεται όμως και η ανικανότητα μιας Κυβέρνησης απραξίας. Μιας Κυβέρνησης που είναι τόσο διαπλεκόμενη με τους επιχειρηματίες και τους τραπεζίτες που αδιαφορεί συστηματικά. Τα φληναφήματα περί σωστής λειτουργίας της αγοράς, περί σωστού ανταγωνισμού δεν πρέπει να μας πείθουν. Αν θέλουμε να καταπολεμηθεί η ακρίβεια, σίγουρα δεν χρειαζόμαστε περισσότερη "απελευθέρωση", περισσότερο «ανταγωνισμό». Χρειαζόμαστε περισσότερο έλεγχο. Έλεγχο κοινωνικό και φυσικά μιαν άλλη οργάνωση της κοινωνίας μας.

Πρωταπριλιά: Χρόνια πολλά ΝΔ

Πρόταση δυσπιστίας από το ΠΑΣΟΚ

Έξι μήνες μετά τις εκλογές η ΝΔ, έχει χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία και βρίσκεται σε δυσαρμονία με το λαό, ιδιαίτερα μετά την κατάθεση του ασφαλιστικού. Είνια ευκαιρία στη συζήτηση για την πρόταση μομφής, οι "τζάμπα μάγκες" Βουλευτές της ΝΔ, που επί σειρά ετών "απειλούσαν" με παραιτήσεις, με διαφοροποιήσεις και άλλα ευτράπελα, να αποδείξουν του λόγου τους το αληθές.

Παρακάτω το πλήρες κείμενο ( το σκεπτικό), για την πρόταση δυσπιστίας που κατάθεσε το ΠΑΣΟΚ:

Προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων,
κ. Δημήτρη Σιούφα

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 84 ΠΑΡ. 2 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 142
ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

"Κύριε Πρόεδρε,
Συμπληρώθηκαν έξι μήνες από τις πρόσφατες εκλογές. Μπήκαμε στον πέμπτο χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία. Η πολιτική της κυβέρνησης δημιουργεί διαρκώς νέα αρνητικά δεδομένα για τη χώρα. Η αποδυνάμωση της οικονομίας τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει την ελληνική οικογένεια σε απόγνωση. Ο πληθωρισμός έχει εκτοξευθεί σχεδόν στο 4,4%, ενώ οι αυξήσεις σε βασικά είδη κατανάλωσης και σε υπηρεσίες ξεπερνούν το 30%. Με την αντιαναπτυξιακή και ταξική πολιτική της κυβέρνησης, έχουμε διαρκή επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας και των αναπτυξιακών της προοπτικών. Βιώνουμε μία σκληρή πολιτική μονόπλευρης λιτότητας, μία γενικευμένη επίθεση ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων, ενάντια στην μικρομεσαία επιχείρηση. Η ανεξέλεγκτη ακρίβεια στην αγορά, δημιουργεί δυσβάσταχτη καθημερινότητα για τα νοικοκυριά, τους εμπόρους, τους καταστηματάρχες, τον αγροτικό κόσμο και τους συνταξιούχους.
Εντείνονται συνεχώς οι κοινωνικές ανισότητες. Η πλειοψηφία των πολιτών οδηγείται στην ανασφάλεια, ο εμπορικός και επιχειρηματικός κόσμος οδηγείται στον υπερδανεισμό και στα αδιέξοδα, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι υφιστάμενοι την αδιαφορία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για τα προβλήματά τους. Αποκαλύφθηκε ότι η πραγματική έννοια των δήθεν μεταρρυθμίσεων, όπως τις προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, είναι η απαξίωση και το ξεπούλημα των δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, η εκποίηση του δημόσιου πλούτου και η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους.
Με το νομοσχέδιο για τη λεγόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βάζει βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας. Αυξάνει τα όρια ηλικίας για την συνταξιοδότηση, μειώνει τις συντάξεις και τα δικαιώματα των ασφαλισμένων. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση αδιαφορώντας για την υποχρέωση της πολιτείας να εγγυάται την αλληλεγγύη των γενεών δημιουργεί αβεβαιότητα για την ασφαλιστική κάλυψη των νεότερων γενεών. Με συστηματικό τρόπο, υπονομεύει τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του Ασφαλιστικού Συστήματος και οδηγεί τους πολίτες προς την ιδιωτική ασφάλιση. Στο αίτημα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για απόσυρση του συνόλου του νομοσχεδίου η κυβέρνηση αντέδρασε αρνητικά και πεισματικά επιμένει στην ψήφιση αυτού του αντιλαϊκού και αντικοινωνικού σχεδίου νόμου.
Η κυβέρνηση αγνοεί επιδεικτικά τις αντιδράσεις των εργαζομένων και τη δυσφορία των πολιτών.
Ο κοινωνικός διάλογος, η δημόσια διαβούλευση, η διαρκής επιδίωξη της συναίνεσης των ενδιαφερομένων φορέων, αποτελούν έννοιες και πρακτικές παντελώς άγνωστες στην κυβέρνηση του κ. Καραμανλή. Αντί αυτών κυριαρχούν αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, αυταρχισμός, αδιαφάνεια και παρασκήνιο.
Η επανίδρυση του κράτους αποδείχθηκε ότι αφορούσε την ανασυγκρότηση των πελατειακών και ρουσφετολογικών μηχανισμών της Νέας Δημοκρατίας.
Επιπλέον, είναι διάχυτη στους πολίτες η βεβαιότητα για τις μεθοδεύσεις και τις εν κρυπτώ συζητήσεις με εγχώριους και διεθνείς οικονομικούς παράγοντες για το ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών. Στις δικαιολογημένες αντιδράσεις και τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων η κυβέρνηση βασίζεται στην ενεργό και με κάθε τρόπο εμπλοκή μιας σειράς ελεγχόμενων από αυτήν δικαστικών λειτουργών.
Η ΔΕΗ, η Ολυμπιακή, τα λιμάνια και μόλις τις προηγούμενες μέρες ο ΟΤΕ αποτελούν χαρακτηριστική απόδειξη του τρόπου με τον οποίον διαχειρίζεται η ΝΔ την κυβερνητική εξουσία. Αποκαλύπτουν την αντίληψη που έχει η κυβέρνηση για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος και τη διασφάλιση της δημόσιας περιουσίας. Αυτή η αντίληψη επιβεβαιώθηκε επίσης με την αποκάλυψη και τη διαχείριση της υπόθεσης Ζαχόπουλου, την εμπλοκή κυβερνητικών στελεχών σε αθέμιτες συναλλαγές, την συγκάλυψη και ειδικότερα την άρνηση του κ. Καραμανλή ως πρώην υπουργού Πολιτισμού να προσέλθει και να αναλάβει τις ευθύνες του στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.
Η λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων με τα δομημένα ομόλογα αποκαλύφθηκε πλήρως, αλλά οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου παραμένουν στο απυρόβλητο. Τα πορίσματα Ζορμπά ετέθησαν στο αρχείο.
Η υπόθεση των πακιστανών, η υπόθεση των υποκλοπών των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων αποκάλυψαν τις πολιτικές ευθύνες, την αδυναμία και την αναξιοπιστία του Πρωθυπουργού και των Υπουργών να εγγυηθούν βασικές αρχές του νομικού και πολιτικού μας πολιτισμού, την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών, την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών. Επιπλέον, μετά την αποκάλυψη των ελληνικών διασυνδέσεων στο διεθνές σκάνδαλο της Siemens, η κυβέρνηση επέλεξε και πάλι την συγκάλυψη των υπευθύνων. Η εκπαίδευση των νέων αντί να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα παραμένει εγκλωβισμένη στην κυβερνητική ανεπάρκεια, την ανυπαρξία στρατηγικής και την έλλειψη βούλησης για την αναβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.
Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, η πολιτική της αδράνειας, των υποχωρήσεων και των συμβιβασμών, έχει εμφανίσει αρνητικές επιπτώσεις στα εθνικά μας συμφέροντα και οδηγεί την Ελλάδα στο περιθώριο των εξελίξεων. Είναι διάχυτη η εντύπωση στους πολίτες ότι η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή είναι μία ανίσχυρη κυβέρνηση χωρίς στρατηγική για την Ευρώπη, χωρίς όραμα για την Ελλάδα.
Αδυνατεί να εγγυηθεί την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική αλληλεγγύη, την οικονομική ανάπτυξη, δεν μπορεί να εγγυηθεί το δημόσιο συμφέρον και να διαγράψει ένα ελπιδοφόρο μέλλον για τους νέους ανθρώπους. Η κυβέρνηση με τις ταξικές επιλογές της στο Ασφαλιστικό χάραξε μόνη της και οριστικά την κόκκινη γραμμή απέναντι στην κοινωνία.
Η πρόταση δυσπιστίας κατά του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης που καταθέτουμε βάσει του άρθρου 142 του ΚτΒ βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την διαμορφωμένη πεποίθηση της πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών".

Η Νδ και τα "ρετιρέ"

Από το Στάθη και την Ελευθεροτυπία

Η Κυβέρνηση κατεδαφίζει το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα

Για άλλη μια φορά κάτω από τον μανδύα της «ψευδομεταρρύθμισης», η κυβέρνηση στρέφει τη μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης με το επιχείρημα των ευνοημένων και μη ομάδων. Επιπλέον προσπαθεί να παγιώσει την αντίληψη ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή για τη βιωσιμότητα των Ταμείων πέρα από την περικοπή κεκτημένων δικαιωμάτων. Είναι πλέον φανερό στον ελληνικό λαό ότι τα περίφημα τρία προεκλογικά «Δεν» του κ. Καραμανλή, δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά η άρνηση της χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος και η υπονόμευση του δημόσιου και κοινωνικού του χαρακτήρα προς όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων και της ιδιωτικής ασφάλισης.

• Η ΝΔ δρομολογεί περικοπές συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων στην κύρια σύνταξη, στις επικουρικές συντάξεις και βαριές ποινές στην πρόωρη συνταξιοδότηση. Οι αλλαγές αυτές που θα ισχύσουν ορισμένες από το 2009 και ορισμένες το 2013 θα σημάνουν βίαιες ανατροπές στον προγραμματισμό ζωής πολλών χιλιάδων ασφαλισμένων. Η μείωση των επικουρικών συντάξεων θα φτάσει έως το 50%.
  
• Η ΝΔ δρομολογεί περικοπές συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των γυναικών, ιδίως των μητέρων ανηλίκων τέκνων. Ο χρόνος παραμονής στην εργασία θα αυξηθεί για τις μητέρες ανηλίκων κατά τουλάχιστον 5 χρόνια.
• Η ΝΔ δρομολογεί ενοποιήσεις ταμείων με βίαιο, πρόχειρο και αποσπασματικό τρόπο, καταστρατηγώντας συλλογικές συμβάσεις, παραβιάζοντας δικαιώματα εργαζομένων με γνώμονα την ενοποίηση ελλειμμάτων με πλεονάσματα και την άντληση πόρων από τα αποθεματικά των υγιέστερων ταμείων για τη χρηματοδότηση των ελλειμματικών!
  
• Προτείνει τη χρηματοδότησή του Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών από ποσοστό του ΦΠΑ που επιβαρύνει υπερβολικά τα μικρά και μεσαία εισοδήματα, και από κοινωνικούς πόρους άλλων ταμείων, που επιβαρύνουν τους συγκεκριμένους εργαζόμενους!

Ο μόνος δρόμος, η μοναδική απάντηση που τους αξίζει είναι ο δρόμος της αντίστασης.