Μια ενδιαφέρουσα ερώτηση

Ερώτηση 11 βουλευτών προς τους υπουργούς Οικονομίας και Δικαιοσύνης(19/5/08)

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2007 δικαστικός επιμελητής επέδωσε προς τον Υπουργό Οικονομίας εξώδικο, το περιεχόμενο του οποίου θέτει μείζονα ηθικά και πολιτικά ζητήματα για τον Υπουργό, και περιέχει συγκεκριμένες και σοβαρότατες καταγγελίες για εξαπάτηση και εμπαιγμό ιδιώτη, για απλήρωτες προεκλογικές δαπάνες, αλλά και για προσπάθεια ιδιότυπης εξόφλησης χρεών του Υπουργού μέσα από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Προς τους κ.κ. Υπουργούς Οικονομίας και Δικαιοσύνης
ΘΕΜΑ: «Εξώδικο με πρωτοφανείς καταγγελίες για εξαπάτηση ιδιώτη από τον Υπουργό Οικονομίας και το Διευθυντή του, για απλήρωτες εδώ και χρόνια προεκλογικές δαπάνες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ του τελευταίου, αλλά και για απόπειρες εξόφλησης των προσωπικών χρεών του ίδιου του Υπουργού μέσω του ευρύτερου δημοσίου τομέα (!) δημιουργεί μείζον ηθικό και πολιτικό ζήτημα για το πρόσωπο που επέλεξε η Κυβέρνηση Καραμανλή να διαχειρίζεται το δημόσιο πλούτο και το οικονομικό παρόν και μέλλον της πατρίδας μας, πρόσωπο που ήδη βαρύνεται με την πολιτική – τουλάχιστον – ευθύνη βαρύτατων σκανδάλων όπως αυτά των δομημένων ομολόγων και του αδιαφανούς ξεπουλήματος του ΟΤΕ!»

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2007 δικαστικός επιμελητής επέδωσε προς τον Υπουργό Οικονομίας εξώδικο, το περιεχόμενο του οποίου θέτει μείζονα ηθικά και πολιτικά ζητήματα για τον Υπουργό, και περιέχει συγκεκριμένες και σοβαρότατες καταγγελίες για εξαπάτηση και εμπαιγμό ιδιώτη, για απλήρωτες προεκλογικές δαπάνες, αλλά και για προσπάθεια ιδιότυπης εξόφλησης χρεών του Υπουργού μέσα από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ενόψει, δε έστω και ψίγματος αλήθειας στις πρωτοφανείς αυτές επώνυμες καταγγελίες για τέτοιες αχαρακτήριστες ενέργειες αυθαιρεσίας και εκμετάλλευσης της Υπουργικής του ιδιότητας για αθέμιτα προσωπικά οφέλη και ταυτόχρονη ζημία τρίτου, λαμβάνει ακόμα προκλητικότερη διάσταση ο πρωταγωνιστικός πολιτικός ρόλος του Υπουργού Οικονομίας στο σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων και στην πώληση του ελέγχου του κερδοφόρου ΟΤΕ σε κρατική Γερμανική εταιρεία έναντι πινακίου φακής και με αδιαφανείς διαδικασίες κερδοσκοπίας μεσαζόντων!

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το παραπάνω επιδοθέν στον Υπουργό εξώδικο:

(α) Ο σημερινός Υπουργός Οικονομίας (μέσω του επικεφαλής της ομάδας υποστήριξης του και σημερινό Διευθυντή του Γραφείου του) συμφώνησε με εμπορική εταιρεία να αναλάβει η τελευταία έργο παροχής υπηρεσιών ταχυμεταφοράς φακέλων, δημοσίων σχέσεων, γραμματειακής υποστήριξης, «προπαγάνδας και διαφήμισης» ενόψει των εκλογών του 2004 με τους εξής – ομολογουμένως τζογαδόρικους - όρους:
«εάν στις προσεχείς εκλογές εκλεγόταν το κόμμα της ΝΔ και ο ίδιος βουλευτής, θα κατέβαλε στην εταιρεία όσα συμφωνήθηκαν και μάλιστα στο πενταπλάσιο. Αν όχι θα έπαιρνε η εταιρεία το ρίσκο και δεν θα είχε καμία απαιτήση».
Προφανώς, για λόγους που στερούνται κάθε ηθικής και δεοντολογικής βάσης, ο σημερινός Υπουργός Οικονομίας φέρεται να ήταν σίγουρος ότι εάν το κόμμα του εκλεγεί στην Κυβέρνηση, τα χρήματα για αυτόν δεν θα ήταν πλέον πρόβλημα και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπόσχεται πενταπλάσια αμοιβή στην εταιρεία προεκλογικής προώθησής του, δηλαδή περίπου 1.500.000 ευρώ, αφού η κανονική αμοιβή υπολογίζεται, βάσει του εξωδίκου, στα 280.000 ευρώ!

(β) Ο σημερινός Υπουργός Οικονομίας, το πρόσωπο που έχει την εξουσία να επιβάλλει οικονομικές υποχρεώσεις, και μάλιστα με δυσανάλογο και άδικο κοινωνικά τρόπο, στους Έλληνες πολίτες και να τους εξαναγκάζει με απειλή κυρώσεων στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών, αρνείται αδικαιολόγητα να πληρώσει τα δικά του χρέη, χρέη που «τρέχουν» από το 2004!

(γ) Και μάλιστα, ο σημερινός Υπουργός Οικονομίας, όχι μόνο δεν πληρώνει τα χρέη του, αλλά εκμεταλλευόμενος την Υπουργική του επιρροή και υπερβαίνοντας τις νόμιμες εξουσίες του, αποπειράται να αναθέσει την πληρωμή τους σε τρίτους, δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το εξώδικο, είτε άμεσα,:
«Κύριε Υπουργέ, από εκείνη τη στιγμή μέχρι έως σήμερα έχω γίνει ένα μπαλάκι του πινγκ – πονγκ από τον κ. Νικολαρόπουλο και τον κ. Πλουμιστό, στον οποίο με παρέπεμψε εν συνεχεία, ανάμεσα σε, ναυτιλιακή εταιρεία, ΟΔΙΕ, ΔΕΚΟ, ΟΠΑΠ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, φορείς που υποτίθετο θα ικανοποιούσαν την απαίτησή μου. Για όλα αυτά έχω αποδεικτικά στοιχεία..»
Είτε με ... απευθείας αναθέσεις έργων!!!!
«υποχρεωθήκαμε να διατηρήσουμε μεγάλο αριθμό προσωπικού και μετά την εκλογή σας, αφού οι υποσχέσεις περί ανάληψης άλλων εργασιών ως αποπληρωμή μας πήγαιναν και έρχονταν..»
Παρεμπιπτόντως θα ενδιέφερε ιδιαιτέρως την ελληνική Βουλή, αλλά και το εκλογικό σώμα να γνωρίζει, ενόψει και της επιδίωξης της Κυβέρνησης σας να ξεπουλήσει τα λιμάνια, αλλά και των χαριστικών Κυβερνητικών ρυθμίσεων προς όφελος ναυτιλιακών εταιρειών, ποια είναι αυτή η ναυτιλιακή εταιρεία, που συναλλάσσεστε και διαπλέκεστε, στην οποία παραπέμπονται επιχειρήσεις που εργάστηκαν για εσάς, προκειμένου να εισπράξουν ποσά που τους χρωστάτε!
Επίσης, θα ενδιέφερε ιδιαίτερα την Ελληνική Βουλή και το εκλογικό σώμα, και θα όφειλε να ενδιαφέρει και την Ελληνική Δικαιοσύνη, να γνωρίζει τις μεθοδεύσεις στις οποίες μετέρχεται το επιτελείο του Υπουργού Οικονομίας προκειμένου να μετακυλίει την πληρωμή προσωπικών χρεών του Υπουργού σε ΔΕΚΟ και οργανισμούς δημοσίου ενδιαφέροντος είτε άμεσα, είτε εμμέσως, παρέχοντας ως αποπληρωμή «αναλήψεις άλλων εργασιών...»!

Πραγματικά, αποτελεί φαινόμενο για την ελληνική πολιτική σκηνή και μία ακόμα αρνητική πρωτοτυπία της Κυβέρνησης Καραμανλή να διαθέτει τον μόνο Υπουργό – και μάλιστα Οικονομίας - που καταδέχεται να του επιδίδει δικαστικός επιμελητής εξώδικα στο γραφείο του για οφειλές που τον βαρύνουν!

Είναι προφανές, ότι εφόσον αληθεύουν έστω και στο ελάχιστο αυτές οι καταγγελίες, τότε το πρόσωπο που η Κυβέρνηση Καραμανλή επέλεξε να ορίζει την οικονομική πορεία της χώρας μας και να διαχειρίζεται το δημόσιο πλούτο στερείται στοιχειωδών εγγυήσεων ήθους και νομιμοφροσύνης και μετέρχεται ηθικά, θεσμικά και νομικά ανεπίτρεπτων μεθόδων, εκμεταλλευόμενο με πρωτοφανή ασυδοσία την πολιτική και εκτελεστική του εξουσία προκειμένου να αδικεί πολίτες για προσωπικό όφελος!

Μετά τα παραπάνω:

Θεωρούμε αυτονόητο ότι ο Υπουργός Οικονομίας οφείλει το ταχύτερο δυνατόν να δώσει λεπτομερείς εξηγήσεις με τεκμηριωμένα στοιχεία για το σύνολο των καταγγελλομένων σε αυτήν την επώνυμη έγγραφη εξώδικη διαμαρτυρία, που εκκρεμούν από το Σεπτέμβρη του 2007, καταγγελίες ενός απλού πολίτη που φέρεται να προσπαθεί να βρεί το δίκιο του απέναντι σε ένα ισχυρό και όπως φαίνεται ασύδοτο φορέα εξουσίας, ο οποίος δυστυχώς, ταυτίζεται με το πρόσωπο του Υπουργού Οικονομίας της Κυβέρνησης Καραμανλή.
Ζητούμε την έμπρακτη επίδειξη του δέοντος πολιτικού φιλότιμου εκ μέρους του Υπουργού, τη στιγμή που βαρύνεται με τέτοιες επώνυμες πρωτοφανείς καταγγελίες.
Και ζητούμε και την δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης.


Οι ερωτώντες Βουλευτές

Μιχάλης Καρχιμάκης
Μάρκος Μπόλαρης
Χρύσα Αράπογλου
Δημήτρης Τσιρώνης
Μιχάλης Παντούλας
Χρήστος Αηδόνης
Μιχάλης Τιμοσίδης
Λεωνίδας Γρηγοράκος
Τάκης Ρήγας
Βασίλης Κεγκέρογλου
Γιάννης Σκουλάς

Oh tembora oh mores!!!!! Ω καιροί Ω ήθη!!!!!!!!

Μακρύ αγκάθι: Σπιναλόγκα

Η μέρα ηλιόλουστη, ο Μάης επιτέλους νικητής ,τροπαιοφόρος με κόκκινο στεφάνι στα μαλλιά. Η θάλασσα «λάδι». Αφήσαμε πίσω μας τις γκρίνιες και τα Πασοκικά εκλογικά τερτίπια, και ξεκινήσαμε για την Σπιναλόγκα. Οι υποψήφιοι μας συντρόφευαν στέλνοντάς μας μηνύματα όπου μας υπενθύμιζαν το δημοκρατικό μας καθήκον να τους ψηφίσουμε. Θα το σκεφτούμε!!!
Η Σπιναλόγκα, πάντα με μάγευε την έχω επισκεφτεί δεκάδες φορές, μα κάθε φορά είναι και μοναδική. Διάβασα και πρόσφατα το «Νησί» της Βικτώρια Χίσλοπ και παρότι δεν με ενθουσίασε, μου ξανάβαλε στο νου το νέο ταξίδι. Η Σπιναλόγκα είναι ένα μικρό νησάκι το οποίο κλείνει από τα βόρεια τον κόλπο της Ελούντας στην Επαρχία Μεραμπέλλου του νομού Λασιθίου Κρήτης. Το αρχαίο του όνομα ήταν Καλυδών αλλά μετά την κατάληψη του από τους Ενετούς ονομάσθηκε Σπιναλόγκα. Οχυρώθηκε άριστα από τους Ενετούς τόσο από κατασκευαστικής και αρχιτεκτονικής άποψης όσο και από απόψεως αισθητικής του όλου τοπίου που και σήμερα ακόμη διατηρεί την αξεπέραστη ομορφιά του.
Το 1905 χρησιμοποιήθηκε ως Λεπροκομείο όπου οδηγήθηκαν όλοι οι λεπροί της Κρήτης που πρώτα βρίσκονταν απομονωμένοι στη "Μισκινιά" έξω από το Ηράκλειο και ήταν εστία μολύνσεως και για τον υπόλοιπο λαό. Κατά την περίοδο της Ιταλογερμανικής κατοχής οι κατακτητές δεν τολμούσαν να αφήσουν ελεύθερους τους λεπρούς και ήσαν αναγκασμένοι να τους τροφοδοτούν οι ίδιοι οι κατακτητές δεδομένου ότι το απέναντι χωριό Πλάκα το είχαν εκκενώσει και είχαν διώξει τους κατοίκους σε άλλα χωριά, όλη δε την παράλια περιοχή την είχαν οχυρώσει με πυροβολεία, πολυβολεία, υπόγειες στοές, ναρκοπέδια γιατί φοβόντουσαν απόβαση των Άγγλων σ' εκείνο το μέρος. Ούτε ποτέ μπήκε στο νησάκι Ιταλός ή Γερμανός και γι' αυτό λειτουργούσαν παράνομα ραδιόφωνα και ο γιατρός Διευθυντής Γραμματικάκης αντέγραφε τις ειδήσεις του Λονδίνου και του Καΐρου και τις μοίραζε ως δελτία ειδήσεων στους κατοίκους. Τελικά το 1957 έκλεισε ιαθέντων των λεπρών με την ανακάλυψη των αντιβιοτικών φαρμάκων.

Είναι ένα μικρός τόπος η Σπιναλόγκα. Τη γυρίζεις με τα πόδια και εύκολα αγαπιέται. Εχει σιωπές και σκιές. Τη σκέφτεσαι ξανά και ξανά, σου στοιχειώνει το μυαλό κι αναρωτιέσαι γιατί...ίσως γιατί είναι μοναδική: Είναι ένα ιστορικό παλίμψηστο. Ενετικό κάστρο και τείχη, δεξαμενές, οθωμανικός οικισμός, η σκιά της λέπρας, η πρώην αποικία, ο αποκλεισμός, η ιστορία της Ιατρικής.

Η αποστασία και το ξαναγράψιμο της Ιστορίας

Με τον όρο Αποστασία ή Ιουλιανά αναφέρεται στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας η περίοδος πολιτικής ανωμαλίας που ακολούθησε την αποπομπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου στις 15 Ιουλίου 1965 έως την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Μετά την παραίτηση Παπανδρέου σχηματίστηκαν κυβερνήσεις από μέλη της Ενώσεως Κέντρου παρά τη σφοδρή αντίθεση του αρχηγού της Γ. Παπανδρέου και της πλειοψηφίας των βουλευτών της. Οι πρωθυπουργοί και υπουργοί αυτών των κυβερνήσεων, καθώς και οι βουλευτές της Ε.Κ. που τελικά στήριξαν αυτές τις κυβερνήσεις χαρακτηρίστηκαν από μέρος του Τύπου και του λαού αποστάτες, καθώς υπήρχε η ως τώρα αναπόδεικτη εντύπωση σε πολιτικούς, δημοσιογράφους αλλά και κάποιους ιστορικούς ότι η στήριξη που παρείχαν δεν πήγαζε από πολιτική ή ιδεολογική συμφωνία, αλλά ήταν προϊόν χρηματισμού και υποσχέσεων για ανάληψη κυβερνητικών αξιωμάτων. Η περίοδος αυτή ήταν περίοδος πολιτικής αστάθειας και εντάσεων με έντονη την ανάμιξη του νεαρού τότε βασιλιά Κωνσταντίνου στα πολιτικά πράγματα της χώρας κατά παράβαση του Συντάγματος του 1952. Οδήγησε σε απαξίωση των πολιτικών και άνοιξε τον δρόμο στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. o Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, στην κρίση του Ιουλίου του 1965 διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο, ερχόμενος σε αντίθεση με τον αρχηγό της Ε.Κ., Γεώργιο Παπανδρέου και στηρίζοντας ή συμμετέχοντας στις κυβερνήσεις στελεχών της Ε.Κ. (κυβερνήσεις των Αποστατών) των Νόβα, Στεφανόπουλου και Τσιριμώκου.
(Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)

"Οι Έλληνες δεν είναι αμνήμονες. Η ιστορία είναι ζώσα και δε σβήνεται, δεναποσιωπάται και βεβαίως δεν ξαναγράφεται. Η ιστορία αποδίδει τα ίσα.Η αποστασία και ο εμπνευστής και πρωταγωνιστής της έχουν καταδικαστεί δια παντός στην συνείδηση του δημοκρατικού ελληνικού λαού.Κι αυτή είναι η χειρότερη τιμωρία".

Τηλέμαχος Χυτήρης απόσπασμα από άρθρο του στα ΝΕΑ 08/05/2008.

Ένας άγριος Μάης

Δεν τον ζήσαμε, τον ανακαλύψαμε χρόνια μετά, μέσα από βιβλία, ντοκιμαντέρ και ταινίες, αλλά μας σημάδεψε και μας έκανε να ονειρευόμαστε ότι ήμασταν εκεί, ή ότι θα μπορούσαμε ποτέ και η δική μας γενιά να κάνει τους δικούς της Μάηδες.
ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΧΡΟΝΙΚΟ:
MΑΡΤΗΣ. Στις 18 Μάρτη, διαδηλωτές ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ καίνε αμερικανικές τράπεζες στο Παρίσι. Στις 22 Μάρτη, αυθόρμητη συγκέντρωση διαμαρτυρίας υπέρ 6 αντιπολεμικών διαδηλωτών καταλήγει σε κατάληψη του Πανεπιστημίου της Νάντερ στην Γαλλία.

ΑΠΡΙΛΗΣ. Στις 4 Απρίλη δολοφονείται ο μαύρος ηγέτης και προπαγανδιστής της μη βίαιης διαμαρτυρίας και πολιτικής ανυπακοής Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, στο Μέμφις των ΗΠΑ. Σε 125 πόλεις ξεσπάνε ταραχές από μαύρους διαδηλωτές. Στις 6 Απρίλη, στο Όκλαντ της Καλιφόρνια, τα γραφεία του Κόμματος των Μαύρων Πανθήρων, πολιορκούνται από την αστυνομία. Δολοφονείται εν ψυχρώ ο Μπόμπυ Χάττον και συλλαμβάνεται ο Έλντριτζ Κλήβερ. Στις 11 Απρίλη, ο φασίστας Κλάους Μπάχμαν πυροβολεί το κεφάλι τον ηγέτη του Κινήματος Εξωκοινοβουλευτικής Διαμαρτυρίας (ΑΡΟ) της Δ. Γερμανίας Ρούντι Ντούτσκε. Στις 23 του ιδίου μήνα η οργάνωση “Φοιτητές για μία Δημοκρατική Κοινωνία” (SDS) καταλαμβάνει το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στις ΗΠΑ. Στις 25 Απρίλη του 1968 στα γαλλικά πανεπιστήμια αριστεριστές φοιτητές συγκρούονται με δεξιούς και φασίστες.

ΜΑΗΣ (Α ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ). Στις 3 Μάη, γίνονται στο παρισινό Καρτιέ Λατέν, οι πρώτες αιματηρές συγκρούσεις του “Μάη 68” ανάμεσα στους κρανοφόρους CRS της αστυνομίας και σε κάμποσες εκατοντάδες φοιτητές. Μετά δύο μέρες ταραχών, 6 σπουδαστές κλείνονται στην φυλακή. Στις επόμενες μέρες κλιμακώνονται όλο και πιο μαζικές πορείες διαμαρτυρίας με αποκορύφωση στις 10 Μάη, που έμεινε στην ιστορία ως “Νύχτα των Οδοφραγμάτων”. Στις 13 Μάη 68 τα εργατικά συνδικάτα σπρωγμένα από την κίνηση των γεγονότων αναγκάζονται να κηρύξουν Γενική Απεργία. Την ίδια μέρα καταλαμβάνεται η Σορβόννη. Στις 14 Μάη αρχίζουν οι καταλήψεις εργοστασίων από “γενικές συνελεύσεις” εργατών .
ΜΑΗΣ (Β ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ), Στις 18 Μάη δέκα χιλιάδες νέοι διαδηλώνουν στην φρανκική Μαδρίτη και συγκρούονται με την αστυνομία του φασιστικού καθεστώτος. Στις 20 Μάη ο Wu-Liang ζητάει στην Κίνα άμεση δημοκρατία και φέρνει ως παράδειγμα την Παρισινή Κομμούνα του 1871. Την επόμενη μέρα καταλαμβάνεται το Πανεπιστήμιο του Δ. Βερολίνου, ενώ στο Παρίσι 100 περίπου Έλληνες φοιτητές καταλαμβάνουν το “Ελληνικό Σπίτι” της Πανεπιστημιούπολης, υψώνοντας στην στέγη του μία κόκκινη και μία μαύρη σημαία χιαστί. Στις 22 Μάη η Γαλλική Κυβέρνηση προσπαθώντας απελπισμένα να ησυχάσει τα πράγματα, ψηφίζει γενική αμνηστία, ενώ δύο ημέρες μετά ο στρατηγός Ντε Γκωλ επισείει στους Γάλλους τον κίνδυνο… εμφυλίου πολέμου. Στις 24 Μάη στο Βέλγιο, την Γερμανία, την Ιταλία και την Χιλή καταλαμβάνονται Πανεπιστήμια και ξεσπούν εκτεταμένες οδομαχίες ανάμεσα στην νεολαία και την αστυνομία. Στην Γαλλία ένα εκατομμύριο απεργοί νεκρώνουν τη δημόσια ζωή. Στις 28 Μάη, οι φοιτητές της Μαδρίτης καταλαμβάνουν το εκεί Πανεπιστήμιο.

Ο Παρισινός (Γαλλικός) Μάης τελειώνει.

Οι όψιμοι υπερασπιστές των εργαζομένων

Και ξαφνικά τα Μέσα ...θυμήθηκαν την κρίση του συνδικαλιστικού κινήματος!!! Και να αναλύσεις και να δηλώσεις (συνήθως απόντων) από το κίνημα. Αφορμή στάθηκαν οι πραγματικά μικρές συγκεντρώσεις για την εργατική Πρωτομαγιά σε όλη την Ελλάδα και στο Ηράκλειο.

Τούτο το φαινόμενο ΔΕΝ είναι νέο και φυσικά πρέπει όλους να μας απασχολήσει. Την ίδια χρονική περίοδο όμως κι εννοώ το τελευταίο τρίμηνο, τούτο το συκοφαντημένο συνδικαλιστικό κίνημα, με τις αγκυλώσεις, τις διασπάσεις του, τις αντικειμενικές αδυναμίες του, κατάφερε να οργανώσει τρεις τεράστιες απεργιακές κινητοποιήσεις που άφησαν εποχή για το ασφαλιστικό. Στο Ηράκλειο αυτές οι συγκεντρώσεις είχαν πάνω από 3.500 πολίτες η καθεμιά τους. Τότε βέβαια τα ίδια Μέσα που σήμερα κλαίγονται και ανησυχούν για την κάμψη των συνδικάτων νυχθημερόν έβριζαν και λοιδορούσαν τους «συνδικαλιστές», τους έσερναν στους εισαγγελείς για τις διακοπές ρεύματος ή δημιουργούσαν κοινωνικό αυτοματισμό (στρέφοντας τη μια τάξη ενάντια στις άλλες) για να σπάσουν την απεργία των Λιμενεργατών ή των εργαζομένων στους Δήμους.

Η κρίση η όποια κρίση πρέπει να αντιμετωπιστεί με αίσθημα ευθύνης από τους ίδιους τους εργαζόμενους και τα όργανά τους τα συνδικαλιστικά. Οι καιροί ου μενετοί και πρέπει όλοι μας να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Από κει και πέρα να μη διστάζουμε να καταγγέλλουμε τους όψιμους υπερασπιστές των εργατικών δικαίων, που παίζουν τα παιχνίδια της Κυβέρνησης και δημιουργούν κλίμα απαξίωσης της δυναμικής των οργανωμένων εργαζομένων.

1η Μάη Μέρα αγώνα και μνήμης

Εγκύκλιος Ομοσπονδίας Οργανωμένων Επαγγελμάτων
& Εργατικών Συνδικάτων (Η.Π.Α. 1886)

«Σηκωθείτε, δουλευτάδες της Αμερικής!, αφήστε κάτω τα εργαλεία σας την 1η του Μάη 1886, σταματήστε τη δουλειά σας, κλείστε τα εργοστάσια, τις φάμπρικες και τα ορυχεία. Για μια μέρα το χρόνο. Μια μέρα επανάστασης , όχι ανάπαυσης! Μια μέρα που δεν ορίστηκε από τους καυχησιάρηδες εκπροσώπους των θεσμών που κρατούν την εργατιά σε υποτέλεια. Μια μέρα στην οποία οι εργάτες κάνουν τους δικούς τους νόμους κι έχουν τη δύναμη να τους εφαρμόσουν, όλα αυτά χωρίς τη συγκατάθεση, την έγκριση αυτών που καταπιέζουν και κυβερνούν. Μια μέρα κατά την οποία με τεράστια δύναμη , η ενότητα της στρατιάς των δουλευτάδων παρατάσσεται κατά των δυνάμεων που σήμερα εξουσιάζουν τα πεπρωμένα του λαού όλων των εθνών. Μια μέρα διαμαρτυρίας ενάντια στην καταπίεση και την τυραννία, ενάντια στην αμάθεια και κάθε είδος πολέμου. Μια μέρα κατά την οποία οι εργάτες θα πρέπει να αρχίσουν να απολαμβάνουν «οκτώ ώρες για δουλειά, οκτώ ώρες για ανάπαυση και οκτώ ώρες για ό,τι θα ήθελαν».

Στο Ηράκλειο συγκέντρωση Ν. Τμήματος ΑΔΕΔΥ και Ε.Κ.Η στις 10 το πρωί στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου

Βαρέθηκα....

Βαρέθηκα.... και παρότι ο ελέυθερος χρόνος μου (διακοπές γαρ), είναι αρκετός, βαρέθηκα να σχολιάζω τα τεκταινόμενα. Βυθίστηκα σε παλιά αγαπημένα βιβλία, ανακάλυψα και πάλι τον Ηλία Πετρόπουλο και ξαναβυθίστηκα στη βιογραφία του Βικέντιου (!!!) Βαν Γκόγκ. Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν κατάφερε να γλυκάνει την ψυχή μου. Ας είναι σας αφήνω να ασχολήστε με την τιμή του οβελία, τα τερτίπια του καιρού και τα επικοινωνιακά ευρήματα του κου Τσίπρα!!! Θα τα πούμε μετά τις γιορτές....... Να περάσετε καλά!!

Ο φόβος για τις λέξεις

Οι λέξεις πάντα τρόμαζαν τις εξουσίες και εννοώ οι λέξεις οι αλώβητες από τον καθωσπρεπισμό και οι φέρουσες την αρχέγονη σημασία τους, οι « πιστοποιημένες» λέξεις. Ο γραπτός λόγος από τη φύση του, είναι «κοινωνικός», θέλει να μοιραστεί με άλλους ανθρώπους, να χαριεντιστεί μαζί τους, να τους «δοθεί» και να γίνει κτήμα των άλλων.Έτσι είναι. Οι λέξεις, οι προτάσεις, τα κείμενά μας, είναι σαν τις άπιστες γυναίκες. Θέλουν τα μάτια των άλλων να τις θαυμάζουν, να τις γδύνουν από τα επιφανειακά στολίδια τους, να τις κάνουν δικές τους. Περιμένουν τον ανυποψίαστο αναγνώστη, που είναι έτοιμος να παρακολουθήσει μια ιστορία που δεν τον ενδιαφέρει προσωπικά, ν` αρχίσει την ανάγνωση. Και του κλείνουν το μάτι, του ανοίγονται, του στέλνουν χιλιάδες μηνύματα, τον καθοδηγούν, μέχρι να τους παραδοθεί εντελώς. Έρμαιο στα χέρια τους. Το ίδιο και ο επόμενος, ο επόμενος….. κάθε ένας μοναδικός και ξεχωριστός εραστής σε αυτό το παιχνίδι στα σκιερά δάση της αφήγησης.Κι εσύ, ο γραφιάς, έρημος και μόνος, αποκομμένος από τα γραπτά σου, γεύεσαι τη χαρά της αφής του φτηνού χαρτιού. Απολαμβάνεις την ηδονή της ανάγνωσης και ήδη δουλεύεις στο μυαλό σου το επόμενο θέμα που σε συγκινεί. Αυτά σε φυσιολογικές συνθήκες γιατί μπορούν οι λέξεις σου να πέσουν σε «θεοφοβούμενους» σε ανθρώπους που το σύνθημα «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια», είναι το όνειρό τους για την Κοινωνία και τότε:

ΕΡΣΗ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ:
«Πάλι οι Ταλιμπάν... Είναι μια εξωφρενική απόφαση που υποστηρίζεται από ένα τραγελαφικό κείμενο. Γιατί τέτοιος φόβος για τις λέξεις; Δεν υπάρχουν καλές και "βρώμικες" λέξεις. Πίσω από μια βιτρίνα ηθικοπλαστικών προθέσων κρύβεται μια κοινωνία συντηρητική και μικρόψυχη, που εξοστρακίζει τους φόβους της με το κυνήγι μαγισσών.

ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΡΚΑΡΗΣ, (πρόεδρος του δ.σ. του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου):1) Οταν ένας δικαστής φτάνει στο σημείο μέσα σε μία απόφαση να κάνει ακόμη και υποδείξεις παιδαγωγικού χαρακτήρα με σφαλιάρες, δεν θα πρέπει να απορεί κανείς που δίνει εντός εισαγωγικών σφαλιάρα σ' ένα βιβλίο που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του ΑνθρώπουΟ κύριος Πλεύρης αγωνίζεται υπέρ της ελεύθερης έκφρασης. Θεωρεί δικαίωμά του να υβρίζει τους εβραίους και να μεταδίδει τα αισθήματα μίσους που νιώθει απέναντί τους στο αναγνωστικό του κοινό. Οταν προσφάτως δικάστηκε για ένα βιβλίο του, επέλεξε την υπερασπιστική διέξοδο της ελευθερίας στην έκφραση για να μην καταδικαστεί. Στις δημοκρατίες, οι άνθρωποι στα βιβλία τους είναι ελεύθεροι να εκφράζουν τα αισθήματά τους για τους άλλους. Ο ίδιος ωστόσο -ιστορικά συνεπής στον αγώνα του εναντίον της ελεύθερης έκφρασης των άλλων- στράφηκε πριν από λίγο καιρό εναντίον του ελληνικού δημοσίου διότι το βιβλίο «Ζιγκ-ζαγκ στις νεραντζιές» της Ερσης Σωτηροπούλου συμπεριελήφθη στον κατάλογο βιβλίων που αγοράστηκαν από περίπου διακόσιες σχολικές βιβλιοθήκες στην Ελλάδα πριν από ένα χρόνο.

(Τα παραπάνω τρία αποσμπάσματα των δηλώσεων είναι από την Ελευθεροτυπία)

ΑΝΤΙ....τέλος

Μεγάλωσα με το ΑΝΤΙ. Ακόμα κρατάω τα παλιά τεύχη σε κάποια γωνιά. Όσο κι αν τα τελευταία χρόνια το είχα "κόψει" λόγω διαφωνιών μου με τη σκληρή και πολλές φορές άδικη επίθεση στο ΠΑΣΟΚ, συνέχιζα στα "μουλωχτά" να το διαβάζω μέσω της ηλεκτρονικής του έκδοσης. Το τέλος του όμως με λύπησε, σαν να χάνεις έναν παιδικό φίλο......

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΗ ΤΟΥ

"Oι αποχαιρετισμοί είναι πάντα δύσκολοι και ο υπογράφων εκδότης, σαν έτοιμος από καιρό θέλω να απευθυνθώ σε σας που τόσα χρόνια ζήσατε μαζί με εμένα και τους συνεργάτες μας την περιπέτεια της έκδοσης του Αντί και να σας θυμίσω τις καλές αλλά και τις σκληρές μέρες που διατρέξαμε όλα αυτά τα χρόνια με ένα περιοδικό ανά χείρας κάθε δεκαπενθήμερο ή και πιο συχνά. Να σας θυμίσω τις ζωντανές μας συναντήσεις μέσα από τα συνέδρια, τις εκδηλώσεις και τις γιορτές του περιοδικού, μέσα από την ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας.
Θέλω να σας πω, με την ειλικρίνεια και την αμεσότητα που ήταν το γνώρισμα πάντα της σχέσης μας, ότι η έκδοση του περιοδικού αναστέλλεται. Πως άλλοι πιο νέοι και πιο δραστήριοι από εμάς θα έρθουν ίσως στο μέλλον στη θέση μας και ίσως με αυτό τον τρόπο, με το καινούριο αίμα, το περιοδικό να έρθει ακόμη πιο κοντά στους νέους ανθρώπους και στις νέες εποχές. Aυτή η ώρα έχει έρθει; Το βέβαιο είναι πως από τη θέση αυτή, εδώ και σχεδόν 34 χρόνια, προσπάθησα να κάνω το καλύτερο που μπορούσα με καθαρή καρδιά.
Από τη θέση αυτή θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους που πέρασαν από το Αντί στη μακρά διάρκεια των 34 χρόνων της έκδοσής του. Τους συνεργάτες δημοσιογράφους, τους φίλους πανεπιστημιακούς, τους σκιτσογράφους, τους φωτογράφους, τους τεχνικούς, τους τυπογράφους, όλους τους ανεξάρτητους αριστερούς πολίτες που συνέβαλαν στη συγκρότηση της ύλης και βοήθησαν, ο καθένας από τη σκοπιά του, στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του περιοδικού.Τώρα που πέρασαν τα χρόνια, φαίνεται καθαρότερα η βοήθεια και η συμβολή του καθενός. Αν και το Αντί δεν διατήρησε πάντα τις καλύτερες σχέσεις με πολλούς φίλους και συνεργάτες, ωστόσο οφείλει να αναγνωρίσει ότι όλες οι συμβολές λειτούργησαν εντέλει θετικά.
Οι αποχαιρετισμοί είναι πάντα δύσκολοι, ας μην τους κάνουμε δυσκολότερους με λόγια περιττά και ανούσιες φλυαρίες.Η αναστολή έκδοσης του περιοδικού αποφασίστηκε οριστικά πριν από έξι μέρες. Τώρα λοιπόν που κλείνουμε και τα λογιστικά μας βιβλία, διαπιστώσαμε ότι πολλοί συνδρομητές έχουν ανανεώσει τη συνδρομή τους. Εμείς έχουμε όλα αυτά τα στοιχεία· δεν έχουμε, όμως, τους λογαριασμούς σας. Γι’ αυτό θα θέλαμε να ζητήσουμε από τους συνδρομητές που έχουν πληρώσει τη συνδρομή τους να μας στείλουν τα στοιχεία τους, για να επιστρέψουμε εμείς πλέον ό,τι χρωστάμε. Σας παρακαλούμε λοιπόν να μας στείλετε με επιστολή (περιοδικό Αντί, Δημοχάρους 60, 115 21 Αθήνα), φαξ (210-7226107) ή ηλεκτρονικό μήνυμα (chpapou@otenet.gr) ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και τραπεζικό λογαριασμό (εάν έχετε). Εναλλακτικά, θα μπορούσατε να πάρετε βιβλία των εκδόσεων «Πολύτυπο» ή τόμους του Αντί. Περιμένουμε το μήνυμά σας.
Kι όπως λέγαν οι παλιοί,Σας ευχαριστώ και σας σφίγγω το χέρι.
Χρήστος Γ. Παπουτσάκης

Σύγχρονα κολαστήρια

εν φυλακή, και ουκ επεσκέψασθέ με.
02/3 Ματθαίος κε΄31-46

«Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει.είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε»
Ναζίμ Χικμέτ, Μικρόκοσμος

Σκυμμένοι από την καθημερινότητα, προσπερνάμε πολλές φορές με ελαφρά την καρδία τα μικρά ή μεγαλύτερα δράματα που διαδραματίζονται στα «σωφρονιστικά καταστήματα». Ναρκωτικά, βία, αρρώστιες, αυτοκτονίες, απόγνωση, «σχολείο εγκλήματος». Ανατριχιάζουμε ίσως καμιά φορά καθισμένοι στον καναπέ μας , αλλά μέχρις εκεί. Κι όμως η κόλαση είναι δίπλα μας: Οι κρατούμενοι βρίσκονται στη φυλακή επειδή τιμωρήθηκαν και όχι για να τιμωρηθούν. Οι εξεγέρσεις, οι αυτοκτονίες και οι θάνατοι στις φυλακές δεν είναι τα ψιλά των εφημερίδων, αλλά οι δραματικές εκκλήσεις στον «έξω κόσμο» για να σταματήσουν τα απάνθρωπα μέτρα σωφρονισμού, οι παράλογες πειθαρχικές ποινές, οι συνεχείς μεταγωγές και τα σκληρά κατασταλτικά μέτρα που προσβάλλουν τα στοιχειώδη δικαιώματα και την αξιοπρέπειά τους. Στις φυλακές, το πρόβλημα εκδηλώνεται στις απάνθρωπες και βάρβαρες συνθήκες κράτησης, το στοίβαγμα και την «αποθήκευση» διπλάσιου αριθμού κρατουμένων σε σχέση με τη χωρητικότητα, τις τραγικές ελλείψεις σε ειδικό επιστημονικό και υποστηρικτικό προσωπικό. Πρόκειται για μια κατάσταση που δικαιολογεί τη συχνά χρησιμοποιούμενη λέξη για τις φυλακές «ανθρώπινες χωματερές». Μια πολιτική επανένταξης, που έχει στο κέντρο της προσοχής τον άνθρωπο που παραβίασε τον ποινικό νόμο, ξεκινάει μέσα από τη φυλακή. Με την εξασφάλιση θέσεων εργασίας για όλους τους κρατούμενους, ώστε να μην εθίζονται στην απραξία και να μην ατονούν οι γνώσεις και οι ικανότητες που είχαν πριν τη φυλάκιση. Με τη λειτουργία εκπαιδευτικών προγραμμάτων και πολιτιστικών - αθλητικών δραστηριοτήτων. Με τη διαρκή και επαρκή λειτουργία προγραμμάτων απεξάρτησης για τους χρήστες. Αντί αυτού, υπόδικοι συγκατοικούν με κατάδικους, χρήστες με εμπόρους ναρκωτικών, ελαφροποινίτες με βαρυποινίτες. Μέριμνα για τον αποφυλακισμένο σημαίνει εξασφάλιση μόνιμης και σταθερής εργασίας, κάτι που ακούγεται δυστυχώς σαν ανέκδοτο μέσα στις συνθήκες αύξησης της ανεργίας, των απολύσεων, επέκτασης των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Θα αντιδράσουμε κάποια στιγμή συνδικάτα, κόμματα και Κοινωνία, ή και πάλι πέφτουμε από τα σύννεφα;

Citius, altius, fortius…. Η κοινωνία της ντόπας

Το ζήτημα της ντόπας που ξαναβγήκε στην επικαιρότητα και της αποκαθήλωσης των μέχρι πρότινος ηρώων, είναι μια εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας και της Κοινωνίας μας. Είναι το μωσαϊκό που έχει τα πάντα : «Αρχαίο πνεύμα αθάνατο» και «αθανάτους» εργολάβους και σύγχρονα κάτεργα που νέοι και νέες «μετατρέπονται» σε υπερπρωταθλητές. Σκληρά εργαζόμενους που τα φέρνουν δύσκολα πέρα και μαύρο χρήμα που σπαταλιέται ασύστολα.
Η υπόθεση της ντόπας στους αθλητές της άρσης βαρών, έσπασε και πάλι το απόστημα και φανέρωσε ακόμα και σε μας τους αδαείς την αλήθεια: ότι το οικοδόμημα του αθλητισμού που δημιουργήθηκε για να γεννήσει πρωταθλητές και χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια, είναι σάπιο. Αφήσαμε στα αζήτητα τον μαζικό αθλητισμό της δεκαετίας του 1980 και παρασυρμένοι από τις σειρήνες των διακρίσεων αλλά και του εύκολου πλουτισμού, ενδώσαμε πολιτεία και κοινωνία στην ύβρη: Στην παραγωγή πρωταθλητών πέρα και έξω από το μέτρο.
Ένα μυστικό στους ειδικούς και στους κυβερνώντες, έγινε κοινό μυστικό. Κι εκεί που μια Κοινωνία έκλεινε τα μάτια και δοξολογούσε την ανωτερότητα της φυλής και των γονιδίων της, οι ίδιοι οι ήρωές της γκρεμοτσακίστηκαν από τα βάθρα τους. Είναι τελικά μια εξαίρεση τούτη η κατάσταση; Μάλλον όχι , πιστεύω ότι είναι ο κανόνας: Η κοινωνία μας είναι στηριγμένη πάνω στις ντόπες παντός είδους. Η ντόπα είναι σαν την πρέζα, από άποψη παρενεργειών, αλλά υπάρχει μία μεγάλη διαφορά: η πρέζα σε οδηγεί στο περιθώριο, ενώ η ντόπα στην καταξίωση. Τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση. Η ντόπα είναι και αυτή παιδί του σύγχρονου life style . Το πρότυπο της αρπαχτής και του νεοπλουτισμού, η «κονόμα» και η γλυκιά ζωή είναι το όραμά μας. Για να το πετύχουμε δεν διστάζουμε να χρησιμοποιήσουμε κάθε μέσο: Να περάσουμε από κρεβάτια Γενικών Γραμματέων, να στριμωχτούμε στα πολιτικά γραφεία, να βγάλουμε σε δημόσια θέα κάθε ιδιωτική μας σκηνή προκειμένου να αποκτήσουμε δημοσιότητα για 15 λεπτά. Άλλωστε ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Ακόμα κι αν οι ίδιοι, οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί, ξανασηκωθούν, εμείς όλοι μας θα παραμείνουμε για πάντα θαμμένοι και πληγωμένοι στα ερείπια. Έως ότου αποφασίσουμε την αυτοκάθαρσή μας και την επιβάλλουμε και σε αυτούς που μας κυβερνούν.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΟΛΜΗ" (tolmi.gr) την Παρασκευή 11/04/2008

Το τέλος του κοινωνικού κράτους;

Ιδιαίτερα επίκαιρη η κυκλοφορία του νέου βιβλίου του Αλέξη Μητρόπουλου. Βγαίνει στην κυκλοφορία σε μια εποχή που η νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΝΔ, άφησε κατά μέρος τα φληναφήματα περί Μεσαίου χώρου, σεμνότητας και ταπεινότητας και έδειξε το δασύτριχο στήθος του κτήνους. Έδειξε την πραγματική εικόνα μιας νεοδεξιάς Κυβέρνησης που αδιαφορεί για την κοινωνική αποδόμηση που δημιουργεί η πολιτική της προκειμένου να εξυπηρετήσει τις πολιτικές επιδιώξεις της. Το ασφαλιστικό αλλά και οι επιχειρούμενες αλλαγές στα εργασιακά, οι αντιεκπαιδευτικές πολιτικές της, η αποδόμηση της δημόσιας υγείας, αποτελούν την επιθετική αιχμή της ΝΔ απέναντι στην Κοινωνία. Τώρα είναι η ώρα να οπλιστούμε όλοι μας με θεωρητικά εργαλεία ικανά να μας κινητοποιήσουν και να μας κάνουν ικανούς να απαντήσουμε συλλογικά.

Στο Ηράκλειο η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την ΤΕΤΑΡΤΗ 09/04/2008 στις 7 μμ στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου. Συντονιστής ο δημοσιογράφος Γιώργος Σαχίνης. Θα μιλήσει ο συγγραφέας Αλέξης Μητρόπουλος και θα το παρουσιάσουν οι:

• Νικήτας Δολαψάκης Πρόεδρος Επιμελητηρίου Ηρακλείου
• Βασίλης Λαμπρινός Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου
• Νίκος Μεντζίνης Πρόεδρος Νομ. Τμήματος ΑΔΕΔΥ
• Γιώργος Σκουλατάκης Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου

Για τους συντρόφους μου.......αφιερωμένο

Αναρωτιέμαι: γιατί να συζητάω μαζί τους;

ψωνίζουνε τη γνώση για να την πουλήσουν.

θέλουν να μάθουνε πού υπάρχει γνώση φτηνή που να μπορούνε ακριβά να την πουλήσουν.

Γιατί να ενδιαφερθούνε να γνωρίσουν ό,τι ενάντια στην αγοραπωλησία μιλάει;

Θέλουνε να νικήσουν.

Στη νίκη ενάντια τίποτα δε θέλουνε να ξέρουν.

Δε Θέλουνε άλλοι να τους καταπιέζουν, Θέλουνε να καταπιέζουνε οι ίδιοι.

Δε θέλουνε την πρόοδο.Θέλουνε την υπεροχή.

Πειθαρχούνε σ' όποιοντους υπόσχεται πως θα μπορούνε να διατάζουν.

Θυσιάζονται για να μπορέσει να μείνει όρθιος ο βωμός της θυσίας.

Τι να τους πω, σκέφτηκα.

Αυτό θέλω να τους πω, αποφάσισα.

(ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ)

Βέτο..... στις αυξήσεις

1-2,5 Ευρώ την ημέρα οι αυξήσεις που ανακοινώθηκαν από το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης για τους Δημοσίους Υπαλλήλους!!!

Η εισοδηματική πολιτική (2,5% από 1ης Ιανουαρίου και 2% από 1ης Οκτωβρίου αλλά και η ένταξη μόνο του 1/3 του κινήτρου απόδοσης στο βασικό μισθό) που ανακοινώθηκε από την Κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική λιτότητας για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και για το 2008.Οι «αυξήσεις» που δίνονται υπολείπονται σε μέσα επίπεδα ακόμη και του επίσημου πληθωρισμού που τρέχει με 4,5%. Αν κανείς πάρει υπόψη του ότι τα παραπάνω ποσά δίνονται μόνο στις βασικές αποδοχές και όχι στο σύνολο των αποδοχών, καθώς και το γεγονός ότι το 2007 είχαμε ακόμη και ονομαστική μείωση των αποδοχών μας εξαιτίας της θεσμοθέτησης κρατήσεων για την επέκταση των 140 ευρώ στους συνταξιούχους, τότε αποκαλύπτεται πλήρως η συνέχεια της αποδυνάμωσης της αγοραστικής δύναμης των μισθών μας.Έτσι, το πραγματικό εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων το 2008, μετά την αφαίρεση του πληθωρισμού, παραμένει στάσιμο ή και υφίσταται μικρή μείωση- σε ορισμένες κατηγορίες- σε περίοδο όπου οι τιμές των ειδών πρώτης ανάγκης κάνουν άλματα και οι δόσεις των δανείων των νοικοκυριών γίνονται όλο και μεγαλύτερες. Οι αυξήσεις της εισοδηματικής πολιτικής είναι αρκετά χαμηλότερες και από αυτές που προβλέπει για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα η νέα συλλογική σύμβαση ΓΣΕΕ και ΣΕΒ!!!

Προς κρατικοποίηση οι τράπεζες

Το Φόρουμ Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προτείνει σε Μπους και Μπράουν την εθνικοποίηση τραπεζών

▅ Οι υπουργοί Οικονομίας και οι κεντρικοί τραπεζίτες των δέκα πλουσιότερων χωρών θεωρούν την κατάσταση στις αγορές «ασταθή και άκρως επικίνδυνη»
▅ Για τις τράπεζες που απειλούνται με κατάρρευση προτείνουν τη μερική επανεθνικοποίησή τους, όπως έγινε με τη Νorthern Rock και την Βear Sterns
▅ Μια τέτοια λύση αμφισβητεί το φιλελεύθερο μοντέλο των αυτορρυθμιζόμενων αγορών και σηματοδοτεί την επιστροφή στην εποχή του κρατικού παρεμβατισμού

Από το σημερινό "Βήμα" η είδηση και η φωτό

Και τα παπαγαλάκια του Νεοφιλελευθερισμού; Και οι "φιλόσοφοι" που περιέγραφαν το "τέλος της ιστορίας"; Και οι "μονόδρομοι" προς την κυριαρχία της αγοράς; Που θα κρυφτούν όλοι τους που λοιδορούσαν τα κινήματα για απηρχαιωμένες αντιλήψεις και "συντηρητικές απόψεις";

Η συνέχεια

Και τώρα τι; Το σύνθημα στους τοίχους δεν θα πρέπει να γίνει πράξη. Η διέξοδος, για το ξεπέρασμα των πολύπλευρων κρίσεων και προκλήσεων είναι η συνεργία, η συμμετοχή του εργαζόμενου, του ενεργού Πολίτη, η συνευθύνη, η συναίνεσή του και η συνεργασία του,σε κάθε τομέα της ζωής. Πρέπει να ανοίξουμε το σπίτι της πολιτικής όχι μόνο στον “επώνυμο” πολίτη αλλά και στον εντελώς “άγνωστο”, σε μια ακατάπαυστη κίνηση προόδου της κοινωνίας. Η χωρίς προϋποθέσεις υποδοχή της γνώμης του “άλλου” τροφοδοτεί αδιάλειπτα τον νέο λόγο και ανοίγει τον δρόμο σε μορφές άμεσης δημοκρατίας. Να δημιουργήσουμε από τα κάτω, με την συμμετοχή όλων , ένα πρόγραμμα συμμετοχής και αγώνα νέο, ελκυστικό, αποτελεσματικό, προϊόν διαλόγου, συνευθύνης και όχι πρόγραμμα γραφειοκρατών χωρίς όραμα και "από τα πάνω". Δεν θέλουμε τον λαό στον καναπέ της ιδιώτευσης αλλά στο κέντρο των εξελίξεων και συνδιαμορφωτή σε αυτές. Η έξοδος από την πολιτική ένδεια και την ακοινωνησία, είναι η δυνατότητα της από κοινού κατοχής της πολιτικής από το σύνολο των πολιτών που επιθυμούν να μετέχουν. Μια τέτοια ολική πολιτική που μας επιτρέπει την αποδοχή του διαφορετικού, επομένως και την σύνθεση, μπορεί να βοηθήσει ποικιλοτρόπως. Να είναι αλληλέγγυα με κάθε πολίτη, επειδή είναι πολιτική που προάγει την ισόρροπη σχέση ανάμεσα στο δικαίωμα και στην ευθύνη. Ας βοηθήσουμε όλοι μας στην δημιουργία του νέου σύγχρονου κινήματος . Οι ιδέες όλων, η δημιουργικότητα, η συμμετοχή , είναι απαραίτητος όρος.

Πρωταπριλιά: Χρόνια πολλά ΝΔ

Κάτω από το όριο της φτώχειας

Η φτώχεια χτυπά την πόρτα εκατομμυρίων εργαζομένων, που βλέπουν καθημερινά να περιθωριοποιούνται και να αποκλίνουν από τους συναδέλφουσ τους της Ε.Ε. Με βάση την Ερευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΣΥΕ για το δ' τρίμηνο του 2007, περίπου 1.369.200 μισθωτοί κερδίζουν μέχρι 1.000 ευρώ μηνιάτικο. Πρόκειται για το 47% σχεδόν του εργατικού δυναμικού της χώρας. Σημειώστε ότι σε αυτή τη μερίδα εργαζομένων δεν ανήκουν μόνο οι νεαροί που βρίσκονται στην αρχή της καριέρας τους και καλώς ή κακώς αμείβονται με τον (έτσι κι αλλιώς χαμηλό) βασικό μισθό, αλλά περιλαμβάνει εργαζομένους κάθε επαγγέλματος και ηλικίας. Άλλοι 893.661 χιλιάδες εργαζόμενοι ζουν με μισθό από 1001 -1500 Ευρώ μηνιαίως. κατά τα άλλα οι μεταρρυθμίσεις συνεχίζονται και η ελπίδα των εργαζομένων κατά τον Πρωθυπουργό είναι η ΝΔ!!!

Ιράκ 5 χρόνια αίμα. Πόλεμος και Ειρήνη

Πρόταση δυσπιστίας από το ΠΑΣΟΚ

Έξι μήνες μετά τις εκλογές η ΝΔ, έχει χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία και βρίσκεται σε δυσαρμονία με το λαό, ιδιαίτερα μετά την κατάθεση του ασφαλιστικού. Είνια ευκαιρία στη συζήτηση για την πρόταση μομφής, οι "τζάμπα μάγκες" Βουλευτές της ΝΔ, που επί σειρά ετών "απειλούσαν" με παραιτήσεις, με διαφοροποιήσεις και άλλα ευτράπελα, να αποδείξουν του λόγου τους το αληθές.

Παρακάτω το πλήρες κείμενο ( το σκεπτικό), για την πρόταση δυσπιστίας που κατάθεσε το ΠΑΣΟΚ:

Προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων,
κ. Δημήτρη Σιούφα

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 84 ΠΑΡ. 2 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 142
ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

"Κύριε Πρόεδρε,
Συμπληρώθηκαν έξι μήνες από τις πρόσφατες εκλογές. Μπήκαμε στον πέμπτο χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία. Η πολιτική της κυβέρνησης δημιουργεί διαρκώς νέα αρνητικά δεδομένα για τη χώρα. Η αποδυνάμωση της οικονομίας τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει την ελληνική οικογένεια σε απόγνωση. Ο πληθωρισμός έχει εκτοξευθεί σχεδόν στο 4,4%, ενώ οι αυξήσεις σε βασικά είδη κατανάλωσης και σε υπηρεσίες ξεπερνούν το 30%. Με την αντιαναπτυξιακή και ταξική πολιτική της κυβέρνησης, έχουμε διαρκή επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας και των αναπτυξιακών της προοπτικών. Βιώνουμε μία σκληρή πολιτική μονόπλευρης λιτότητας, μία γενικευμένη επίθεση ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων, ενάντια στην μικρομεσαία επιχείρηση. Η ανεξέλεγκτη ακρίβεια στην αγορά, δημιουργεί δυσβάσταχτη καθημερινότητα για τα νοικοκυριά, τους εμπόρους, τους καταστηματάρχες, τον αγροτικό κόσμο και τους συνταξιούχους.
Εντείνονται συνεχώς οι κοινωνικές ανισότητες. Η πλειοψηφία των πολιτών οδηγείται στην ανασφάλεια, ο εμπορικός και επιχειρηματικός κόσμος οδηγείται στον υπερδανεισμό και στα αδιέξοδα, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι υφιστάμενοι την αδιαφορία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για τα προβλήματά τους. Αποκαλύφθηκε ότι η πραγματική έννοια των δήθεν μεταρρυθμίσεων, όπως τις προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, είναι η απαξίωση και το ξεπούλημα των δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, η εκποίηση του δημόσιου πλούτου και η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους.
Με το νομοσχέδιο για τη λεγόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βάζει βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας. Αυξάνει τα όρια ηλικίας για την συνταξιοδότηση, μειώνει τις συντάξεις και τα δικαιώματα των ασφαλισμένων. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση αδιαφορώντας για την υποχρέωση της πολιτείας να εγγυάται την αλληλεγγύη των γενεών δημιουργεί αβεβαιότητα για την ασφαλιστική κάλυψη των νεότερων γενεών. Με συστηματικό τρόπο, υπονομεύει τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του Ασφαλιστικού Συστήματος και οδηγεί τους πολίτες προς την ιδιωτική ασφάλιση. Στο αίτημα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για απόσυρση του συνόλου του νομοσχεδίου η κυβέρνηση αντέδρασε αρνητικά και πεισματικά επιμένει στην ψήφιση αυτού του αντιλαϊκού και αντικοινωνικού σχεδίου νόμου.
Η κυβέρνηση αγνοεί επιδεικτικά τις αντιδράσεις των εργαζομένων και τη δυσφορία των πολιτών.
Ο κοινωνικός διάλογος, η δημόσια διαβούλευση, η διαρκής επιδίωξη της συναίνεσης των ενδιαφερομένων φορέων, αποτελούν έννοιες και πρακτικές παντελώς άγνωστες στην κυβέρνηση του κ. Καραμανλή. Αντί αυτών κυριαρχούν αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, αυταρχισμός, αδιαφάνεια και παρασκήνιο.
Η επανίδρυση του κράτους αποδείχθηκε ότι αφορούσε την ανασυγκρότηση των πελατειακών και ρουσφετολογικών μηχανισμών της Νέας Δημοκρατίας.
Επιπλέον, είναι διάχυτη στους πολίτες η βεβαιότητα για τις μεθοδεύσεις και τις εν κρυπτώ συζητήσεις με εγχώριους και διεθνείς οικονομικούς παράγοντες για το ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών. Στις δικαιολογημένες αντιδράσεις και τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων η κυβέρνηση βασίζεται στην ενεργό και με κάθε τρόπο εμπλοκή μιας σειράς ελεγχόμενων από αυτήν δικαστικών λειτουργών.
Η ΔΕΗ, η Ολυμπιακή, τα λιμάνια και μόλις τις προηγούμενες μέρες ο ΟΤΕ αποτελούν χαρακτηριστική απόδειξη του τρόπου με τον οποίον διαχειρίζεται η ΝΔ την κυβερνητική εξουσία. Αποκαλύπτουν την αντίληψη που έχει η κυβέρνηση για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος και τη διασφάλιση της δημόσιας περιουσίας. Αυτή η αντίληψη επιβεβαιώθηκε επίσης με την αποκάλυψη και τη διαχείριση της υπόθεσης Ζαχόπουλου, την εμπλοκή κυβερνητικών στελεχών σε αθέμιτες συναλλαγές, την συγκάλυψη και ειδικότερα την άρνηση του κ. Καραμανλή ως πρώην υπουργού Πολιτισμού να προσέλθει και να αναλάβει τις ευθύνες του στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.
Η λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων με τα δομημένα ομόλογα αποκαλύφθηκε πλήρως, αλλά οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου παραμένουν στο απυρόβλητο. Τα πορίσματα Ζορμπά ετέθησαν στο αρχείο.
Η υπόθεση των πακιστανών, η υπόθεση των υποκλοπών των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων αποκάλυψαν τις πολιτικές ευθύνες, την αδυναμία και την αναξιοπιστία του Πρωθυπουργού και των Υπουργών να εγγυηθούν βασικές αρχές του νομικού και πολιτικού μας πολιτισμού, την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών, την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών. Επιπλέον, μετά την αποκάλυψη των ελληνικών διασυνδέσεων στο διεθνές σκάνδαλο της Siemens, η κυβέρνηση επέλεξε και πάλι την συγκάλυψη των υπευθύνων. Η εκπαίδευση των νέων αντί να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα παραμένει εγκλωβισμένη στην κυβερνητική ανεπάρκεια, την ανυπαρξία στρατηγικής και την έλλειψη βούλησης για την αναβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.
Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, η πολιτική της αδράνειας, των υποχωρήσεων και των συμβιβασμών, έχει εμφανίσει αρνητικές επιπτώσεις στα εθνικά μας συμφέροντα και οδηγεί την Ελλάδα στο περιθώριο των εξελίξεων. Είναι διάχυτη η εντύπωση στους πολίτες ότι η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή είναι μία ανίσχυρη κυβέρνηση χωρίς στρατηγική για την Ευρώπη, χωρίς όραμα για την Ελλάδα.
Αδυνατεί να εγγυηθεί την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική αλληλεγγύη, την οικονομική ανάπτυξη, δεν μπορεί να εγγυηθεί το δημόσιο συμφέρον και να διαγράψει ένα ελπιδοφόρο μέλλον για τους νέους ανθρώπους. Η κυβέρνηση με τις ταξικές επιλογές της στο Ασφαλιστικό χάραξε μόνη της και οριστικά την κόκκινη γραμμή απέναντι στην κοινωνία.
Η πρόταση δυσπιστίας κατά του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης που καταθέτουμε βάσει του άρθρου 142 του ΚτΒ βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την διαμορφωμένη πεποίθηση της πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών".

Ποιός είναι ο υποδιοικητής Μάρκος;

«Σχετικά με όσα ακούγονται για το αν ο Μάρκος είναι ομοφυλόφιλος: Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αμερική, ασιάτης στην Ευρώπη, μεξικανός των ΗΠΑ στο Σαν Ισίδρο, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, ιθαγενής στους δρόμους του Σαν Κριστομπάλ, αλητοπαρέα στη Νέζα, ροκάς στην πανεπιστημιούπολη, εβραίος στη Γερμανία, συνήγορος του πολίτη στο Υπουργείο Άμυνας, φεμινιστής σε πολιτικά κόμματα, κομμουνιστής στη μεταψυχροπολεμική εποχή, κρατούμενος στη Σινταλάπα, ειρηνιστής στη Βοσνία, ιθαγενής Μαπούτσε στις Άνδεις, δάσκαλος του συνδικάτου CNTE, καλλιτέχνης χωρίς γκαλερί ούτε πορτοφόλι, νοικοκυρά ένα Σάββατο βράδυ σε οποιαδήποτε γειτονιά οποιασδήποτε πόλης οποιουδήποτε Μεξικού, αντάρτης στο Μεξικό του τέλους του 20ου αιώνα, απεργός στη Συνομοσπονδία Εργατών Μεξικού, ρεπόρτερ που κλείνει ‘τρύπες’ στις μεσαίες σελίδες, φαλλοκράτης στο φεμινιστικό κίνημα, γυναίκα μόνη στο μετρό μετά τις 10 το βράδυ, συνταξιούχος που διαμαρτύρεται στην κεντρική πλατεία, αγρότης χωρίς γη, περιθωριακός εκδότης, φοιτητής, διαφωνών με το νεοφιλελευθερισμό, συγγραφέας χωρίς βιβλία ούτε αναγνώστες, και βέβαια Ζαπατίστα του Νοτιοανατολικού Μεξικού.
Τελικά ο Μάρκος είναι ένα οποιοδήποτε ανθρώπινο ον, σε αυτό τον κόσμο. Ο Μάρκος είναι όλες οι καταπιεσμένες μειονότητες που αντιστέκονται, εκρήγνυνται και λένε ‘Φτάνει πιά!’. Όλες οι μειονότητες την ώρα που πρέπει να μιλήσουν, και όλες οι πλειονότητες την ώρα που πρέπει να σωπάσουν και να υπομείνουν. Όλοι οι αποκλεισμένοι που αναζητούν ένα λόγο, το λόγο τους, αυτό που ξαναδίνει την πλειοψηφία στους αιώνια διασπασμένους –εμάς. Ότι ενοχλεί την εξουσία και τις καθησυχασμένες συνειδήσεις –αυτό είναι ο Μάρκος».

Αναδημοσίευση από το

http://nadaparanosotros.blogspot.com/2006/08/blog-post_13.html

Είδηση είναι.......

Τι αλήθεια είναι είδηση; Τι είναι εκείνο που «αξίζει» να μπει στην πρώτη σελίδα, στις ειδήσεις, να μεταδοθεί και να γίνει κτήμα των αναγνωστών, ακροατών, τηλεθεατών; Παλαιότερα η απάντηση ήταν απλή: "αν ένα σκύλος δαγκώσει άνθρωπο, δεν είναι είδηση. Αν όμως άνθρωπος δαγκώσει σκύλο, τότε αυτό είναι είδηση", έγραφε το πρώτο κλασικό εγχειρίδιο δημοσιογραφίας. Σήμερα τα πράγματα με έχουν -ειλικρινά - μπερδέψει. Δεν ξέρω τι είναι είδηση και τι όχι. Για παράδειγμα επί σειρά ημερών ακούω για κάποιες γριούλες που κλείστηκαν στο ασανσέρ λόγω της απεργίας της ΓΕΝΟΠ, ακούω για τον κίνδυνο μολύνσεων από τα συσσωρευμένα σκουπίδια, ακούω και βλέπω «επεισόδια απεργών» αλλά όχι απεργίες και συγκεντρώσεις. Σε κανένα δελτίο ειδήσεων δεν είδα να αφιερώνουν ούτε ένα δευτερόλεπτο σε μια είδηση που και στις εφημερίδες τη διάβασα στα "ψιλά". ΚΑΙ η είδηση είναι πως η φτώχια απειλεί σήμερα έναν στους πέντε Έλληνες. Το ένα πέμπτο των Ελλήνων (21%) και κάτι περισσότερο των παιδιών τους (23%) εξακολουθούν να διατρέχουν τον κίνδυνο της φτώχειας σύμφωνα με Έκθεση της Κομισιόν. Δεν είδα πουθενά ως είδηση ότι οι ίδιες γριούλες ΔΕΝ μπορούν να αγοράσουν τα φάρμακά τους ή ότι η μόλυνση του περιβάλλοντος λόγω της χρήσης του λιθάνθρακα θα συμβάλει στο θάνατο χιλιάδων συμπολιτών μας. Σίγουρα η απάντηση δεν είναι εύκολη. Για κάποιους οι έρωτες μιας starlet, το νέο video clip ενός τραγουδιστή αποτελεί την πεμπτουσία της είδησης, για άλλους όχι. Ο χωρίς όρια ανταγωνισμός οδήγησε στο να προτάσσονται ως κυρίαρχες ειδήσεις μεμονωμένα επεισόδια, υποβαθμίζοντας την πανανθρώπινη αγωνία για την ειρήνη, τη φτώχεια και άλλα κοινωνικά δρώμενα . Είναι παρήγορο ότι υπάρχει έντονη και μαζική η αποδοκιμασία της κοινής γνώμης, ιδίως το τελευταίο διάστημα. Η ιεράρχηση των ειδήσεων δεν επιβάλλεται από κανέναν, διέπεται όμως από τις βασικές αρχές της δημοσιογραφίας και κρίνεται εν τέλει από το κοινωνικό σύνολο. Εκεί είναι το ζητούμενο τελικά ο κοινωνικός έλεγχος στα ΜΜΕ και στο προσφερόμενο δημόσιο αγαθό που είναι η ενημέρωση.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΟΛΜΗ" το Σάββατο 22/03/2008

Από τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη

"Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτεριά οπού θα γευόμαστε, θα περικαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήση εις τους Τούρκους άλλα τόσα χρόνια, όσο-να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή και τιμιότη. Αυτά λείπουν απ' όλους εμάς, στρατιωτικούς και πολιτικούς. Τις πρόσοδες της πατρίδας τις κλέβομεν, από υποστατικά δεν της αφήσαμεν τίποτας, σε 'πηρεσίαν να μπούμεν, ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν. Αγοράζομεν πρόσοδες, τις τρώμεν όλες. Χρωστούν εις το Ταμείον δεκοχτώ-'κατομμύρια ο ένας κι' ο άλλος· ο Μιχαλάκης Γιατρός πεντακόσες-χιλιάδες, ο Τζούχλος τρακόσες, ο Γιωργάκης Νοταράς τρακόσες-πενήντα -όλο τέτοιγοι χρωστούνε αυτά. Ο κεντρικός ταμίας ο Φίτζιος -τρακόσες-πενήντα του λείπουν από το ταμείον· κι' ακόμα δεν κυτάχτηκαν πόσα θα λείψουν ακόμα. Το-ίδιο ντογάνες κι' άλλα. Τέτοιοι μπαίνουν εις τα πράματα και τέτοιους συντρόφους βάνουν. Δύσκολο είναι ο τίμιος άνθρωπος να κάνη τα χρέη του πατριωτικώς. Οι αγωνισταί οι περισσότεροι και οι χήρες κι' αρφανά δυστυχούν. Πολυτέλεια και φαντασία- γεμίσαμεν πλήθος πιανοφόρτια και κιθάρες. Οι δανεισταί μας ζητούν τα χρήματά τους, λεπτό δεν τους δίνομεν από αυτά -κάνουν επέβασιν εις τα πράματά μας. Και ποτές δεν βρίσκομεν ίσιον δρόμον. Πως θα σωθούμεν " εμείς μ' αυτά και να σκηματιστούμεν εις την κοινωνίαν του κόσμου ως άνθρωποι;" Ο Θεός ας κάμη το έλεός του να μας γλυτώση από τον μεγάλον γκρεμνόν οπού τρέχομεν να τζακιστούμεν...."

Ολυμπιακή ..φλόγα και ανθρώπινα δικαιώματα

Η ΕΡΤ , λογόκρινε τη διαμαρτυρία των ¨δημοσιογράφων χωρίς σύνορα¨που επιχείρησαν να διαμαρτυρηθούν για τις ταραχές στο Θιβέτ. Όσο η Ολυμπιακή ιδέα υπηρετεί τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τόσο θα απομακρύνεται η ιδέα των Ολυμπιακών αγώνων της αλληλεγγύης και της ειρήνης

Τι άλλο ΔΕΝ θα δούμε στα κανάλια

Το ότι απαγόρευσαν σε 31 Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και στον Δραγασάκη του ΣΥΝ, να μιλήσουν, ότι απόψε συνέβη ένας πρωτοφανές Κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, καταπατώντας βάναυσα Σύνταγμα και Κανονισμό της Βουλής, το είδατε, το ακούσατε;

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ:

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, θέλω να κάνω μία δήλωση πριν την έναρξη της ψηφοφορίας.(Θόρυβος στην Αίθουσα)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, να το δεχθείτε. Αυτό είναι αυθαιρεσία. ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Ορίστε, κύριε Παπουτσή, έχετε το λόγο, για να κάνετε τη δήλωση.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, θεωρούμε ότι παραβιάζεται κατάφωρα ο Κανονισμός, θεωρούμε ότι φιμώσατε με επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, όχι με δική σας…

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Λανθασμένα το αντιλαμβάνεσθε.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Όπως θέλετε. Εμείς αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι η Πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας επεχείρησε να φιμώσει και το πέτυχε…(Θόρυβος και διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Επεχείρησε να φιμώσει και το πέτυχε τους Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ., τριάντα ένα Βουλευτές, οι οποίοι επιμένουν να πάρουν το λόγο επί της συζήτησης της τρίτης ενότητας.(Θόρυβος και διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Ολοκληρώστε, κύριε Παπουτσή.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Τρίτον, επικαλεστήκατε, κύριε Πρόεδρε, την πληροφόρηση που εμείς δεν έχουμε -και προσέξτε το παρακαλώ αυτό- ότι η Κυβέρνηση δεν πρόκειται να δεχτεί καμία τροπολογία.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Οι τροπολογίες συζητιούνται.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Σας προκαλώ, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, να αναζητήσετε από τα Πρακτικά πότε η κυρία Υπουργός είπε ότι η Κυβέρνηση δεν δέχεται καμία τροπολογία.(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)Σύμφωνα με τον Κανονισμό, λοιπόν, πρέπει να ολοκληρωθεί η συζήτηση επί των άρθρων.(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)Αυτό λέει ρητώς ο Κανονισμός και μετά να γίνει συζήτηση επί των τροπολογιών.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Ποιο είναι το δια ταύτα της ομιλίας σας;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Επειδή, κύριε Πρόεδρε, βλέπω ότι επιμένετε σε μία αντιδημοκρατική πρακτική, σας δηλώνουμε ότι, παρά το γεγονός πως από τη Δευτέρα σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι εδώ και δίνει τη μάχη, διαφωνούμε με την πρακτική σας και αποχωρούμε από την Αίθουσα.(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Καλώς.(Στο σημείο αυτό εισέρχεται στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Γεώργιος Παπανδρέου. Όρθιοι οι Βουλευτές του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Αποχωρούμε, καταγγέλλοντας αυτήν τη διαδικασία.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος): Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ το λόγο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Το λόγο έχει ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Γεώργιος Παπανδρέου.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος): Πρωτόγνωρη διαδικασία παρακολουθεί ο ελληνικός λαός σε αυτό το οχυρό της δημοκρατίας. Εμείς δεν μπορούμε να ανεχθούμε αυτήν την πολιτική του αυταρχισμού, της ισοπέδωσης όλων των δημοκρατικών διαδικασιών, για να περάσετε εσείς αυταρχικά και ενάντια στη λογική και στη συναίνεση του ελληνικού λαού, με πραξικοπηματικές πράξεις και διαδικασίες, τις δικές σας επιλογές, επιλογές που βάναυσα υπονομεύουν τη λειτουργία της δημοκρατίας στη χώρα μας.(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)(Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)Έτσι είναι. Διαφωνείτε ότι υπάρχει προσπάθεια ουσιαστικής φίμωσης της Αντιπολίτευσης και των απόψεων της δημοκρατίας;(Θόρυβος και διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.) ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, να ακουστεί ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος): Έχει ευθύνη ο Πρωθυπουργός, έχετε ευθύνη και εσείς, κύριε Πρόεδρε. Εμείς αποχωρούμε από την Αίθουσα, αλλά ο αγώνας συνεχίζεται και στο πεζοδρόμιο και στο δρόμο και παντού. Δεν θα σταματήσουμε.(Όρθιοι οι Βουλευτές του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, διακόσιοι σαράντα Βουλευτές μίλησαν και δεν φιμώθηκε κανείς. Η Ολομέλεια και η Πλειοψηφία του Σώματος απεφάσισε για τη διαδικασία. Επιθυμείτε να αποχωρήσετε, είναι δικαίωμά σας.(Στο σημείο αυτό οι Βουλευτές του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος αποχωρούν από την Αίθουσα του Κοινοβουλίου)

ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, 20/03/2008

Αυτές τις εικόνες ΔΕΝ θα τις δείτε...... στις "ειδήσεις" και στις εφημερίδες

Από alzap
ΥΓ. Οι φωτογραφίες με τον Γιώργο Παπανδρέου βρίσκονται στην διεύθυνση:http://multimedia.papandreou.gr/arx/photos.showPhotos?i_thema=12761

Ρεπορτάζ από το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ

Αντιγράφω από το λόγο του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ:«Εμείς, συντρόφισσες και σύντροφοι, τα οφίτσια και τις καρέκλες, ποτέ δεν τα θεοποιήσαμε, και αν κάποιοι το έκαναν, είχαν ως αποτέλεσμα την αποξένωσή τους από τον λαό»«Να δώσουμε σε νέα πρόσωπα ρόλους και ευκαιρίες, για να αναδείξουν το ταλέντο τους, να δοκιμαστούν. Να ανοίξουμε τις πόρτες και τα παράθυρα της οργάνωσής μας σε όλη της την κλίμακα. Να φυσήξει φρέσκος αέρας της κοινωνίας, κέφι για δουλειά και σε αυτούς, που λιγότερο κουβαλούν, και περισσότερο μπορούν να τρέξουν. Το χρειαζόμαστε, το χρειάζομαι κι εγώ, στη νέα πορεία επανίδρυσης που ξεκινάμε. Μαζί με τη δυναμική τους, με τις ιδέες τους, με τα θέλω και τα όνειρά τους»«Χρειαζόμαστε και τους καλύτερους. Αξιοκρατία σε κάθε θέση και όργανο. Χρειαζόμαστε τους πιο ικανούς, και όχι τους αρεστούς σε αυτήν ή την άλλη πλευρά. Ικανούς, όχι λόγω τυπικών προσόντων ή επετηρίδας, αλλά λόγω ουσιαστικών δυνατοτήτων προσφοράς, πολιτικής δουλειάς και δράσης».

Ήμουν κι εγώ εκεί!! Στο 8ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Σύνεδρος εκ θέσεως ως Πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ στο Νομό μας. Τούτο το Συνέδριο πριν καν την έναρξή του, είχε δημιουργήσει τεράστιες προσδοκίες και ερωτήματα: Για το που πάμε, πως πάμε , ποιοι πάμε. Θα προσπαθήσω να περιγράψω τις δικές μου εντυπώσεις.
Παρατήρηση πρώτη: Αρκετά καλή οργάνωση, ελάχιστος χρόνος παραμονής στις ουρές για την πιστοποίηση, τέλεια εξυπηρέτηση από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που είχαν τη σχετική ευθύνη. Αρνητική εντύπωση τα μηχανήματα σωματικού ελέγχου και φυσικά η περιβόητη «ώρα ΠΑΣΟΚ», ιδιαίτερα για κάποιους από την επαρχία που θα έπρεπε να μετακινούνται σε όλη την Αττική για να μπορέσουν να ξεκουραστούν για λίγη ώρα.
Παρατήρηση δεύτερη: Η εναρκτήρια ομιλία του Προέδρου, απέδειξε τη μεγάλη ικανότητά του να περιγράφει με σαφήνεια και ιδεολογική ωριμότητα και τη σύγχρονη πραγματικότητα και τις προτάσεις μας. Οριοθέτησε τις δικές μας αρχές. Επιτέλους ξεκαθαρίσαμε ότι δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει «το τέλος της ιστορίας και η κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών». Δεν συμφωνώ φυσικά με το σύνθημα η Ελλάδα των Αξιών, μου φαίνεται ελάχιστα ελκυστικό και αρκετά light για να μπορέσει να οριοθετήσει τις δικές μας διάφορες θέσεις από εκείνες της δεξιάς. Το "όλοι μαζί" θεωρώ ότι ΄το εννοεί και θα το παλέψει να γίνει πράξη. Η πρότασή του για συνεργασία με άλλες δυνάμεις ήταν αρκετά καινοτόμες και ξεκάθαρες: Αγώνας για αυτοδυναμία, Κοινοβουλευτική συνεργασία με δυνάμεις αντιδεξιές, συνεργασία στη βάση και στους κοινωνικούς αγώνες. Η ομιλία του πολυδιαφημισμένου Τσίπρα δεν με ικανοποίησε. Καλή παρουσία αλλά ελάχιστη ουσία και υφάκι που δεν συνάδει με αρχηγό κόμματος και μάλιστα της Αριστεράς.
Παρατήρηση Τρίτη: Χείριστη εντύπωση η πασαρέλα των υποψηφίων που συνήθως το μοναδικό τους «προσόν» ήταν η ηλικία ή το ότι ήταν γυναίκες. ΕΛΕΟΣ!!!!! Δεκάδες επί δεκάδων υποψηφιότητες με ελάχιστα έως καθόλου προσόντα (από όσα γνωρίζω), που δεν είχαν καν το γνώθι σεαυτόν και περιδιάβαιναν με ύφος χιλιάδων καρδιναλίων. Το δυστύχημα είναι ότι πολλοί από αυτούς εκλέχτηκαν.
Παρατήρηση Τέταρτη: Η καρδιά και η ουσία του Συνεδρίου ήταν κάτω από την επιφάνεια. Και εννοώ στις αίθουσες κάτω από την αίθουσα. Αν και χρειαζόταν καλύτερη οργάνωση και μεγαλύτεροι χώροι.
Η πρόταση για το Πολιτικό Συμβούλιο και την μη είσοδο των πρωτοκλασάτων, καταρχήν θετική, αρκεί να μην ξαναμπούμε με ευθύνη των βαρόνων σε κατάσταση γκρίνιας και ομφαλοσκόπησης.

Η Νδ και τα "ρετιρέ"

Από το Στάθη και την Ελευθεροτυπία

Κ. Βαμβακάς: Tι σημαίνουν για τους εκπαιδευτικούς οι ασφαλιστικές αλλαγές

Ποιες είναι αυτές οι αλλαγές και τι σημαίνουν για τους εκπαιδευτικούς; Για να έχουμε ένα μέτρο του μεγέθους των συνεπειών των μεταρρυθμίσεων αυτών, αναφέρουμε σε γενικές γραμμές τι ισχύει σήμερα αναφορικά με το ύψος των συντάξεων καθώς και των ορίων ηλικίας.Σήμερα ένας εκπαιδευτικός που βγαίνει στην σύνταξη με 35 χρόνια υπηρεσίας παίρνει χοντρικά σύνταξη περίπου 1700 Ευρώ και 50.000 εφάπαξ. Το 36% του 1700 είναι το ποσό που δίνουν τα δύο επικουρικά ταμεία το ΤΕΑΔΥ και το ΜΤΠΥ. Το υπόλοιπο 64% είναι κύρια σύνταξη. Η κύρια σύνταξη είναι το 80% του τελευταίου βασικού μισθού.Από τις 1/1/2008 και σταδιακά μέχρι το 2015 έχουμε σταδιακή μείωση του τελικού ποσού της βασικής σύνταξης. Δηλ. με τις ρυθμίσεις του Ν. Ρέππα του ν. 3029/2003, ο υπολογισμός της κύριας σύνταξης θα γίνεται στο 70% όχι του τελευταίου μισθού αλλά του μέσου όρου της τελευταίας πενταετίας. Αυτό σημαίνει μείωση 15% του ποσού της κύριας σύνταξης, δηλαδή 160 €.
Συνέπειες των μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση με το Σχέδιο Νόμου για το Ασφαλιστικό
α) Ενοποίηση των επικουρικών ταμείων. Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που παρουσίασε η κυβέρνηση, για κάθε κλάδο εργαζομένων προβλέπεται ένα ταμείο κύριας ασφάλισης, ένα επικουρικής και ένα πρόνοιας. Συγκεκριμένα για τους Δημοσίους Υπαλλήλους προβλέπεται: 1. δημιουργία ταμείου κύριας ασφάλισης, (μέχρι τώρα η κύρια σύνταξη δινόταν από τον κρατικό προϋπολογισμό), 2. ένα ταμείο επικουρικής ασφάλισης, το «Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ ΤΕΑΔΥ (δημοσίων υπαλλήλων)», το οποίο θα δίνει την επικουρική σύνταξη, και 3. ένα ταμείο Πρόνοιας, το «Ταμείο Πρόνοιας Υπαλλήλων Δημοσίου και ΝΠΔΔ», το οποίο θα δίνει το εφάπαξ. Αν αυτό συμβεί και αν τα δύο επικουρικά ταμεία το ΤΕΑΔΥ με το ΜΤΠΥ συγχωνευθούν σε ένα, με μείωση πλαφόν στο 20% του συνόλου της σύνταξης, τότε ενώ μέχρι τώρα τα δύο ταμεία έδιναν 36% της σύνταξης, το ένα καινούριο θα δίνει 20%. Αυτό σημαίνει επιπλέον μείωση της σύνταξης κατά 16%, δηλαδή 290 €.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΣΤ΄ ΛΟΙΠΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑΆρθρο 146 - Επικουρικές συντάξεις
Το ποσοστό της πλήρους μηνιαίας σύνταξης που θα χορηγείται από τους φορείς επικουρικής ασφάλισης στους μέχρι 31.12.1992 ασφαλισμένους για χρόνο ασφάλισης 35 ετών ή 10.500 ημερών ασφάλισης, δεν μπορεί να υπερβαίνει το 20% των συντάξιμων αποδοχών. Για μικρότερο χρόνο ασφάλισης το πιο πάνω ποσοστό μειώνεται ανάλογα.Στις περιπτώσεις Ταμείων που δεν έχουν συντάξιμες αποδοχές, τα ποσά της σύνταξης καθορίζονται, με απόφαση του Υπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν το 20% της ανώτατης ασφαλιστικής κατηγορίας για τους νέους ασφαλισμένους.Μεγαλύτερα ποσοστά αναπροσαρμόζονται σταδιακά εντός μιας οκταετίας, με ισόποση ετήσια μείωση, αρχής γενομένης από 01.01.2013, στο ποσοστό αυτό.
β) Για κάθε έτος πρόωρης εξόδου στη σύνταξη, το τελικό ποσό της σύνταξης θα μειώνεται κατά 8% έναντι 4,5% όπως προβλέπει ο νόμος Ρέππα, Χριστοδουλάκη.Τι συνέπειες θα έχει αυτό το μέτρο.1. Εξαιρετικά μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών ιδιαίτερα αυτοί που σήμερα είναι ηλικιακά στη κατηγορία 35 - 55 χρονών αλλά και νεότεροι, λόγω του ότι είχαν πολλά χρόνια αδιοριστίας και υποαπασχόλησης ( αναπληρωτές, ωρομίσθιοι ) δύσκολα στο 65έτος θα έχουν τα 35 χρόνια εργασίας για πλήρη σύνταξη. Η συνταξιοδότηση σε αυτή την περίπτωση θα σημαίνει και τη δραστική μείωση του τελικού ποσού της σύνταξης.2. Η αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση των γυναικών με ανήλικο παιδί από το 50ο έτος στο 55ο έτος καταργεί το δικαίωμα αυτό για 8 στις 10 γυναίκες που είναι σε αυτή τη κατηγορία. Ακόμη χειρότερα και για τις γυναίκες που θα διατηρήσουν το δικαίωμα, αυτό ακυρώνεται στην πράξη από το «πέναλτι» του 8% για κάθε χρόνο πρόωρης συνταξιοδότησης .3. Ως επιστέγασμα σε όλα τα παραπάνω νομοθετεί η κυβέρνηση την προαιρετική παραμονή στην εργασία μέχρι και 3 χρόνια δηλαδή μέχρι το 68 έτος με «μπόνους» 3,3% στη σύνταξη για κάθε χρόνο. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι εάν το τελικό ποσό της σύνταξης είναι από σε μεγάλο βαθμό μειωμένο σε σχέση με το σημερινό, το προαιρετικό θα καταστεί καταναγκαστικό.Από την ομιλία του Πρωθυπουργού αλλά και της Πετραλιά στη βουλή (παρά το γενικόλογο των δηλώσεων) προκύπτουν όλα τα παραπάνω καθώς και η εμμονή στην πολιτική που μέχρι τώρα υπηρετούσαν, δηλαδή:

α) Περικοπή όλων των ευνοϊκών διατάξεων για πρόωρη συνταξιοδότηση όλων των κλάδων (πλην στρατιωτικών, σωμάτων ασφαλείας, βουλευτών κλπ). Αυτό σημαίνει και κατάργηση του δικαιώματός μας ως εκπαιδευτικών να βγαίνουμε στη σύνταξη με 30/35 στα 30 χρόνια εργασίας με ηλικία 60 χρόνων.

β) Δημιουργία ταμείου αλληλεγγύης γενεών με πόρους Ι. 4% από ΦΠΑ , ΙΙ. 10% από τις αποκρατικοποιήσεις, ΙΙΙ. 10% των πόρων κάποιων «ευγενών» - εμείς θα λέγαμε προβληματικών – ταμείων. Μήπως όλα αυτά αποτελούν πρόσχημα για αύξηση του ΦΠΑ (πληρώνουν οι εργαζόμενοι), κοινωνική συναίνεση στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας;Εμείς αναρωτιόμαστε – ακόμη κι αν έτσι έχουν τα πράγματα – ποιος διασφαλίζει ότι οι πόροι αυτοί θα πηγαίνουν στο ασφαλιστικό και όχι εκεί που πηγαίνουν τα αποθεματικά των ταμείων για πάνω από 50 χρόνια. Ιδιαίτερα όταν ο Πρωθυπουργός κράτησε προκλητική σιωπή για την εισφοροδιαφυγή, την ανασφάλιστη εργασία, τη διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων, τα χρέη προς τα ταμεία, την επιστροφή των κλεμμένων. Αντί αυτών, έχουμε δραστική μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων ηλικίας. Έτσι το κράτος θα δαπανά ακόμη λιγότερα χρήματα για κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση και θα υλοποιείται το σχέδιο για τους τρεις πυλώνες της σύνταξης. Δηλαδή:

1) Μια κατώτατη εθνική σύνταξη που θα την παίρνουν όλοι οι έλληνες ανεξάρτητα των εισφορών τους στα ασφαλιστικά ταμεία 550 ευρώ, πλην των αγροτών.

2) Κάθε εργαζόμενος θα συμπληρώνει το άλλο 1/3 της τελικής σύνταξης με το επικουρικό κλαδικό ταμείο του, ένα για κάθε κλάδο. Με αυτό το ποσό η σύνταξη θα προσεγγίζει τα 2/3 του σημερινού ποσού.

3) Το υπόλοιπο 1/3 θα καλύπτεται από την ιδιωτική ασφάλεια που θα είναι αποκλειστική ευθύνη του εργαζόμενου.Χρυσές δουλειές για τράπεζες και οργανισμούς, που ήδη έχουν κάνει τα πλάνα τους και αδημονούν για τη «λύση» του ασφαλιστικού. Έτσι θα απαλλάσσονται οι εργοδότες από τη συμμετοχή στην κοινωνική ασφάλιση τουλάχιστον κατά το 1/3.

Η πρώτη απάντησή μας:

3ΩΡΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΜΑΡΤΗ 12.00 – 15.00
ΚΑΙ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ στις 19 ΜΑΡΤΗ
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ

Η Κυβέρνηση κατεδαφίζει το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα

Για άλλη μια φορά κάτω από τον μανδύα της «ψευδομεταρρύθμισης», η κυβέρνηση στρέφει τη μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης με το επιχείρημα των ευνοημένων και μη ομάδων. Επιπλέον προσπαθεί να παγιώσει την αντίληψη ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή για τη βιωσιμότητα των Ταμείων πέρα από την περικοπή κεκτημένων δικαιωμάτων. Είναι πλέον φανερό στον ελληνικό λαό ότι τα περίφημα τρία προεκλογικά «Δεν» του κ. Καραμανλή, δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά η άρνηση της χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος και η υπονόμευση του δημόσιου και κοινωνικού του χαρακτήρα προς όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων και της ιδιωτικής ασφάλισης.

• Η ΝΔ δρομολογεί περικοπές συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων στην κύρια σύνταξη, στις επικουρικές συντάξεις και βαριές ποινές στην πρόωρη συνταξιοδότηση. Οι αλλαγές αυτές που θα ισχύσουν ορισμένες από το 2009 και ορισμένες το 2013 θα σημάνουν βίαιες ανατροπές στον προγραμματισμό ζωής πολλών χιλιάδων ασφαλισμένων. Η μείωση των επικουρικών συντάξεων θα φτάσει έως το 50%.
  
• Η ΝΔ δρομολογεί περικοπές συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των γυναικών, ιδίως των μητέρων ανηλίκων τέκνων. Ο χρόνος παραμονής στην εργασία θα αυξηθεί για τις μητέρες ανηλίκων κατά τουλάχιστον 5 χρόνια.
• Η ΝΔ δρομολογεί ενοποιήσεις ταμείων με βίαιο, πρόχειρο και αποσπασματικό τρόπο, καταστρατηγώντας συλλογικές συμβάσεις, παραβιάζοντας δικαιώματα εργαζομένων με γνώμονα την ενοποίηση ελλειμμάτων με πλεονάσματα και την άντληση πόρων από τα αποθεματικά των υγιέστερων ταμείων για τη χρηματοδότηση των ελλειμματικών!
  
• Προτείνει τη χρηματοδότησή του Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών από ποσοστό του ΦΠΑ που επιβαρύνει υπερβολικά τα μικρά και μεσαία εισοδήματα, και από κοινωνικούς πόρους άλλων ταμείων, που επιβαρύνουν τους συγκεκριμένους εργαζόμενους!

Ο μόνος δρόμος, η μοναδική απάντηση που τους αξίζει είναι ο δρόμος της αντίστασης.

Η εποχή της μάσκας

Επιτέλους εποχή για πολιτικάντηδες !!! Η εποχή που η μάσκα γίνεται must η εποχή των μεταμφιέσεων.
Οι δημοσιογράφοι άφησαν κατά μέρος της δίγραμμες επιταγές, καταχώνιασαν σε θυρίδες τα εκατομμύρια που κέρδισαν με τον ιδρώτα του προσώπου τους και το καθημερινό ρεπορτάζ και φορώντας τα απλά armani τους, ξαναγύρισαν στο έργο τους: στον έλεγχο της εξουσίας(!!).
Οι επαναστάτες της διπλανής πόρτας(ΑΚΟΑ – ΔΕΑ – ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ – ΚΕΔΑ – ΚΟΕ – ΚΟΚΚΙΝΟ – ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ – ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ), οι του Σύριζα βρε!!, άφησαν τις ολονύχτιες συζητήσεις για το μέλλον του κομουνισμού σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, και φόρεσαν την αστραφτερή μουσούδα της νέας γενιάς, του trendy νέου που όλες οι μαμάδες ονειρεύονται για τις κόρες τους και αμέριμνοι μελετούν τις δημοσκοπήσεις που επί σειρά ετών κατήγγειλαν ως μέσο της αστικής τάξης να οδηγήσει τις λαϊκές μάζες στην περιθωριοποίηση.
Οι original επαναστάτες του Κ.Κ.Ε, ΔΕΝ έχουν πρόβλημα ούτε τις αποκριές. Η ανάλυσή της Κεντρικής Επιτροπής δεν αφήνει κανένα περιθώριο: Η στολή τους είναι μόνιμη, ορθόδοξη και διαρκής: η εργατική φορεσιά με την κονκάρδα της συνεπούς επαναστατικής δράσης.
Οι Πασόκοι, δεν έχουν χρόνο για τέτοια, έχοντας ξεσκίσει στις κατ` επανάληψη εκλογικές τους διαδικασίες, μάσκες, στολές και οτιδήποτε έκρυβε από τα μάτια του κόσμου τα γεροντόπαχα που απέκτησαν από τη νομή της εξουσίας, φορούν μόνο το τελευταίο φύλο συκής που τους απόμεινε: τη σιωπή τους και ζητιανεύουν την ανοχή και τη λύπησή μας.
Οι Νεοδημοκράτες έχουν άλλα προβλήματα: Παρότι στην γκαρνταρόμπα τους βρίσκεται ο μεγαλέξανδρος και όλες οι στολές από τα ιερά και όσια της φυλής, φέτος η απαγόρευση είναι ρητή: κανείς να μην τις χρησιμοποιήσει, αλλά να ντυθούν κάτι πιο ήπιο: «κουμπάροι, «Γενικοί Γραμματείς» και άλλα τέτοια ευτράπελα που σαφώς θα τραβήξουν την ευνοϊκή προσοχή των θεατών. Το πρόβλημα είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία είναι στα αλήθεια συμβασιούχοι κι άνεργοι που θέλουν μονιμοποίηση και ίσως δημιουργηθεί εύλογο πρόβλημα από τους συνειρμούς που θα δημιουργηθούν λόγω της επικαιρότητας.
Για τα μέλη του ΛΑΟΣ τα πράγματα φέτος είναι απλά: Περικεφαλαίες, δόρατα μακεδονικά και άλλα τέτοια διεθνιστικά. όμως δεν θα τους βρείτε στα πάρτυ αλλά μάλλον στα συλλαλητήρια.
Ότι και να επιλέξετε οι αποκριές εποχή ξενοιασιάς και ανοχής, τα επιτρέπουν όλα.(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟΛΜΗ 05/03/2008)

Το ξεπέρασμα της κρίσης

Ξαναβυθίστηκε το ΠΑΣΟΚ στην ενδοσκόπηση και τη γκρίνια. Αντί ο προσυνεδριακός διάλογος να αποτελέσει ένα βήμα για άλμα προς τα εμπρός, ουσιαστικά δεν έγινε. Κάποιες προσπάθειες για να αρθρωθεί έστω και αποσπα-σματικά ένα πολιτικός λόγος και να καταγραφούν κάποιες προτάσεις επί συ-γκεκριμένων θεμάτων, δεν ευοδώθηκαν και χάθηκαν κάτω από τη θολούρα των προσωπικών στρατηγικών και των μηχανισμών. Έχει δίκιο ο Νίκος Κοτζιάς ο καθηγητής και πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ, που ,αποδίδει τις γκρίνιες στο ΠΑΣΟΚ σε πολιτικές ανεπάρκειες: «“Όπου δεν υπάρχει έρωτας υπάρχει γκρίνια”, όπου δεν υπάρχει παραγωγή πολιτικής υπάρχει οργανωτική γραφειοκρατική δέσμευση».Τούτο γίνεται φανερό και εδώ: Στρατοί και μηχανισμοί που ανάθεμα κι αν έχουν την οποιαδήποτε ιδεολογική συγκρότηση. Στοιχίσεις και διενέξεις επί προσωπικού και ελάχιστα επί των πολιτικών. Γκρίνιες και μιζέριες. Κι όλα «για ένα πουκάμισο αδειανό», γιατί το ουσιαστικό διακύβευμα δεν είναι οι καρέκλες και οι δοτές θέσεις , αλλά η ουσιαστική παρουσία και παρέμβαση των στελε-χών μας στην Κοινωνία, η κατάρτιση εκ μέρους του κινήματός μας ενός προ-γράμματος, προοδευτικού, και ικανού να βγάλει τη χώρα μας από την κρίση και την αδράνεια.
Ενδιαφέρεται κανείς για όλα αυτά; Σίγουρα ναι. Είναι οι χιλιάδες απλοί σύντροφοι που κλείνουν τα αυτιά τους στις σειρήνες, που δίνουν την καθημερι-νή τους μάχη στο καφενείο, στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα, στις υπη-ρεσίες. Όλοι αυτοί που αδιαφορούν για τις θέσεις και τα δοτά οφίτσια, αλλά αγωνιούν για την πορεία της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.
Για όλους αυτούς, πρέπει έστω και την ύστατη ώρα να αρθούμε όλοι μας στο ύψος των περιστάσεων. Να δώσουμε τη μάχη μας ώστε να μην επικρατήσουν οι απολίτικες προσωπικές στρατηγικές. Να αναδείξουμε και πάλι το κίνημά μας σε καθοριστικό πόλο ανασυγκρότησης όλης της κεντροαριστερής παράταξης. Μόνο έτσι θα γίνει το κίνημά μας νικηφόρο και η νεοδεξιά πολιτική θα ηττηθεί.

Αντίο Φιντέλ

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε

Άναυδοι, παρακολουθούμε καθημερινά από τα κανάλια της ιδιωτικής τηλεόρασης, έναν οχετό «αποκαλύψεων» και σεναρίων. Η «Ζαχοπουλειάδα», στο ζενίθ της. Ονόματα επί ονομάτων, εκατομμύρια ευρώ, off shore εταιρείες, διαπλοκές «ανεξάρτητων» δημοσιογράφων και εφημερίδων με ανθρώπους της εξουσίας , εφοπλιστές και άλλους. Όλα ανακατεύονται γλυκά και μας νανουρίζουν στον καναπέ μας. Μας σπρώχνουν βαθύτερα στην ιδιώτευση και στην απαξίωση της Πολιτικής.
Η ευγενέστερη ενασχόληση του Πολίτη, το ανέβασμά του από το Εγώ στο Εμείς, από το ατομικό στο συλλογικό, το μολύνουν, το αμαυρώνουν, το ξεσκίζουν καθημερινά. Ο στόχος τους ξεκάθαρος: Μας θέλουν σκυμμένους, άβουλους, υπάκουους. Ανθρωπάκια που θα τρέχουμε ολημερίς για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες του βίου μας και θα ασχολούμαστε με τα καμώματα δέκα ψώνιων και μερικών μαϊντανών του συστήματος.
Η εικόνα της ελληνικής Κοινωνίας, όπως θέλουν κάποιοι να την καταντήσουν: «οι μάζες εγκατέλειψαν τις πλατείες, επικοινωνιολόγοι και γκαλοπιτζήδες κουρδίζουν εικόνες,…..οι πανομοιότυπα κεντρώοι πολιτικοί διαχειρίζονται, οι μάνατζερ κυβερνούν, και η απέραντη μεσαία τάξη, εξουθενωμένη, στα γόνατα, δεν μπορεί καν να φωνάξει, μονάχα δυσφορεί: βαθιά, δομικά, ασταμάτητα. Το πλήθος δυσφορεί. Η αισθητική πρόσληψη της φύσης (ωραίο το τοπίο!), η οικοπεδοφαγία, οι ταχείς αυτοκινητόδρομοι, τα παϊδάκια μες στο δάσος, η αφθονία δικτύων 3G, δεν γεμίζουν το κενό, δεν γεμίζουν νόημα την άδεια ζωή. Η λατρεία του σμιλεμένου σώματος και της cool νεότητας, τα σκετς των τηλεκηρύκων, οι αυτοεκπληρούμενες προφητείες των κάθε λογής μανατζαρέων, δεν γεμίζουν νόημα τη γυμνή ζωή»[1]. Μια τέτοια Ελλάδα θέλουν. Μια τέτοια Κοινωνία οραματίζονται όλοι τούτοι οι αστέρες της τηλεόρασης και της πολιτικής νομενκλατούρας της χώρας μας.
Κι όμως η ζωή είναι αλλού, η πραγματική ιστορία γράφεται αλλού: Στις ουρές των Νοσοκομείων, στις ανήλιαγες αίθουσες των σχολείων και στα φροντιστήρια. Στα εργοστάσια, στα χωράφια και στα γραφεία με τους συμβασιούχους. Η πραγματική ζωή είναι έξω και πέρα από αυτούς. Κι όσο κι αν προσπαθούν να μας αφοπλίσουν, να μας ξεδοντιάσουν, να μας παρουσιάσουν ξοφλημένους, η πραγματική πολιτική πράξη σε τούτους τους χώρους παράγεται και προάγεται. Σε μας εναπόκειται τούτη την πολιτική δράση να την δυναμώσουμε, να την μετασχηματίσουμε σε ένα νέο όραμα για όλους μας και για τη χώρα.
[1] ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/9/2007

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟΛΜΗ 24/01/2008)

Διαπλοκή

Μια απάντηση στην "Ζαχοπουλειάδα" και στον σπαραγμό των εκπροσώπων του τύπου

μηδέν αιδεσθείς
όλαις χερσί την κόρην κατεφίλησα
κατασχών.
Η δ’ εξ αιδούς και θάμβους, «Τί πάσχεις;» ανέκραξε.
Εγώ δ’, «Ουδέν», είπον, «άλλο πλήν έρωτος,
την πικράν ταύτην και γλυκυτάτην μοι πάθησιν».
Και πάλιν κατεφίλουν αυτήν,
και πάλιν ξυνέσφιγγον,
και όλην είλκον προς εμαυτόν,
και προς την ψυχήν μετεβίβαζον,
και τοις δακτύλοις κατέθλιβον,
και όλην κατέδακνον,
και όλην ανερρόφων τοις χείλεσι,
και όλος όλην ως κιττός ξυνείχον κυπάρισσον.
ξυνεπλεκόμην τη κόρη,
ξυνερριζούμην αυτή,
και την φύσιν εζήτουν κοινώσασθαι,
και ήθελον όλην καταφαγείν,
και όλην αυτήν κατερεύγεσθαι.
όλην ήγον περί το χείλος,
και ως εκ σίμβλου του χείλους της κόρης
μέλι γλυκάζον ετρύγων τοις χείλεσιν.

Ευμάθιος,
Το καθ' Υσμίνην και τον Υσμινίαν δράμα, (Βιβλ. IV, 21).
Απόσπασμα ερωτικού βυζαντινού (12ος αι.)

Σεξ, Ψέματα και Βιντεοταινίες

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα!! Από όλα έχει ο μπαξές: και σπέρμα πίσω από τις κλειδαρότρυπες, και αίμα από τις απόπειρες αυτοκτονιών και σύγχρονη τεχνολογία με μικροκάμερες και άλλα τέτοια. Μα πάνω από όλα έχει υποκρισία και πολιτικό αμοραλισμό. Ξετρελαμένοι μικροαστοί, χωμένοι στους καναπέδες της άνοιάς τους, ηδονίζονται από τις απομαγνητοφωνημένες κραυγούλες του πρώην μεγάλου άνδρα του Υπουργείο Πολιτισμού.
Με τη Ζαχοπουλειάδα, ξεχάσαμε και την ακρίβεια και τα σχέδια για τη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος και τη μίζερη ζωούλα μας προκειμένου να καλύψουμε τις ανάγκες του βίου μας. Η εξουσία για άλλη μια φορά δείχνει το στήθος του κτήνους που κρύβει επιμελώς. Κι όμως είναι στο απυρόβλητο. Οι πολιτικοί φίλοι του πρωταγωνιστή έκαναν όπως πάντα τις διακοπές τους, κάτι ψελλίσματα για πολιτικές ευθύνες χάνονται πίσω από τον απίστευτο όγκο «πληροφοριών» που ελάχιστα ενδιαφέρουν, τα κενά στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργία των Υπουργείων έγιναν ψιλά γράμματα. Και όλα μπρερδεύονται γλυκά ώστε να γίνουν εύπεπτα και να μας νανουρίσουν στον καναπέ της ιδιώτευσής μας.

ΕΥΧΕΣ... ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Πολλές ευχές για ΥΓΕΙΑ, και ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ σε όλους τους

αναγνώστες του Ηλεκτρονικού μου Ημερολογίου.

Α!!! υπάρχει και δωράκι......αναζητήστε το εδώ: http://keimena1.blogspot.com/2007/12/blog-post.html

18 Δεκέμβρη: Παγκόσμια ημέρα μεταναστών

ΟΜΑΔΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ: παγκόσμια ημέρα για τους μετανάστες,Δε γιορτάζουμε, αγωνιζόμαστε!

Η κατάσταση για μας τους μετανάστες δεν έχει αλλάξει καθόλου από τα πρώτα μας χρόνια στην Ελλάδα. Η καθυστέρηση έκδοσης αδειών παραμονής, δηλαδή η ομηρία μας, είναι και θα μείνει το μεγαλύτερό μας πρόβλημα. Δεν μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι και ίσοι αν δεν έχουμε ούτε τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα. Ζητάμε άδειες παραμονής για όλους, χωρίς προϋπόθεση τα ένσημα και τα παράβολα. Τα τελευταία χρόνια η χορήγηση ασύλου στους πολιτικούς πρόσφυγες στην Ελλάδα έχει γινει πολυτελεια, το ποσοστό αποδοχής των αιτήσεων ασύλου δεν ξεπερνά το 0,2%! (πολιτικό άσυλο και ανθρωπιστικό καθεστώς). Ζητάμε άσυλο τώρα για όλους τους πρόσφυγες.Ένας ακήρυχτος πόλεμος στα ευρωπαϊκά σύνορα

• Το 2007 πάνω από 180 μετανάστες και πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους στα νερά του Aιγαίου μέσα στο 2007, δέκα φορές περισσότεροι από το 2006, όπου τα θύματα ήταν μόλις 19. Συνολικά στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2007 έχασαν τη ζωή τους πάνω από 1500 άνθρωποι!

• Αυτοί οι θάνατοι δεν είναι ατυχήματα, είναι δολοφονίες. Στην 50η επέτειο από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (25/3/ 2007) τέθηκε ως βασικός στόχος ο «πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα και την παράνομη μετανάστευση». Στις 27/3 στα εγκαίνια της FRONTEX, της νέας ευρωπαϊκής υπηρεσίας για την ασφάλεια των συνόρων, ανακοινώθηκε η δημιουργία βίζας με βιομετρικά χαρακτηριστικά για τον έλεγχο των ξένων εργατών και η λειτουργία ευρωπαϊκού συστήματος επίτηρησης για την παρακολούθηση των συνόρων μέσω δορυφόρων και ραντάρ. Αυτή τη στιγμή η FRONTEX διαθέτει 21 αεροπλάνα, 27 ελικόπτερα και 116 πλοία.

• Τον Σεπτέμβρη του 2007 η Επιτροπή Ατομικών Ελευθεριών του Ευρωκοινοβουλίου παρουσιάσε μια κοινοτική οδηγία που προβλέπει φυλάκιση των μεταναστών χωρίς χαρτιά (με σκοπό την έκδοση) για διάστημα έως 18 μηνών και την επιβολή πενταετούς απαγόρευσης επιστροφής σε ευρωπαϊκό έδαφος.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ...ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ Ε.Κ.Η

Ο μόνος δρόμος αντίδρασης και αντίστασης των εργαζομένων στις προθέσεις της Κυβέρνησης της ΝΔ για κατεδάφιση της δημόσιας ασφάλισης είναι η συμμετοχή στην ΑΠΕΡΓΙΑ την ΤΕΤΑΡΤΗ 12 του ΔΕΚΕΜΒΡΗ.

Η πραγματική μεταρρύθμιση, η λύση και εγγύηση των συντάξεων δεν βρίσκεται στο μονόδρομο της νεοφιλελεύθερης σκέψης, των συντηρητικών ελίτ, διαχειριστικών – εκσυγχρονιστικών ελίτ, για μετατροπή του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος σε ένα ιδιωτικοποιημένο κεφαλαιοποιητικό σύστημα.

Οι συντάξεις δεν κινδυνεύουν από τα κοινωνικοασφαλιστικά αλλά από τα κεφαλαιοποιητικά συστήματα και υπονομεύονται από την αποδόμηση, την αποδυνάμωση της κοινωνικής ασφάλισης. Το συνδικαλιστικό κίνημα θεωρεί αναγκαίο τη διεκδίκηση σήμερα μιας στρατηγικής, εναλλακτικής πολιτικής (πέρα από τις συγκυριακές σκοπιμότητες που υπαγορεύουν οι τραπεζικές και χρηματιστηριακές αγορές) σε ευρωπαϊκό επίπεδο:
1. Οικοδόμηση Κοινωνικής Ατζέντας για την Ευρώπη με κριτήριο και υποχρέωση όλων των Κρατών να εξασφαλίζουν – ανεξάρτητα – από τη μορφή του ασφαλιστικού συστήματος – ένα γενικό ποσοστό αναπλήρωσης στο 80% του μισθού των εργαζομένων μεσαίου εισοδήματος.
2. Να κατοχυρωθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο το δικαίωμα διατήρησης των κοινωνικοασφαλιστικών, αναδιανεμητικών συστημάτων (αφού ήδη η αμφισβήτηση στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι υπαρκτή με πρόσχημα τα όρια γυναικών).
Σε εθνικό επίπεδο :
1. Αλλαγή της μακροοικονομικής πολιτικής που καθηλώνει την απασχόληση για λόγους νομισματικής πολιτικής.
2. Άμεσο σχέδιο αύξησης των μισθών και μείωσης των εισοδηματικών ανισοτήτων.
3. Νέο πλαίσιο αξιοποίησης των αποθεματικών με διαφάνεια και ασφαλή επενδυτική τοποθέτηση.
Το μέλλον των συντάξεων είναι δυσοίωνο με τις νεοφιλελεύθερες συνταγές, είναι εγγυημένο με τις αναδιανεμητικές πολιτικές, ελπιδοφόρο με την ενίσχυση και υποστήριξη της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Στο Ηράκλειο η συγκέντρωση διοργανώνεται από το ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗς ΑΔΕΔΥ και το Ε.Κ.Η στις 10πμ στο Εργατικό Κέντρο.