Προς κρατικοποίηση οι τράπεζες

Το Φόρουμ Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προτείνει σε Μπους και Μπράουν την εθνικοποίηση τραπεζών

▅ Οι υπουργοί Οικονομίας και οι κεντρικοί τραπεζίτες των δέκα πλουσιότερων χωρών θεωρούν την κατάσταση στις αγορές «ασταθή και άκρως επικίνδυνη»
▅ Για τις τράπεζες που απειλούνται με κατάρρευση προτείνουν τη μερική επανεθνικοποίησή τους, όπως έγινε με τη Νorthern Rock και την Βear Sterns
▅ Μια τέτοια λύση αμφισβητεί το φιλελεύθερο μοντέλο των αυτορρυθμιζόμενων αγορών και σηματοδοτεί την επιστροφή στην εποχή του κρατικού παρεμβατισμού

Από το σημερινό "Βήμα" η είδηση και η φωτό

Και τα παπαγαλάκια του Νεοφιλελευθερισμού; Και οι "φιλόσοφοι" που περιέγραφαν το "τέλος της ιστορίας"; Και οι "μονόδρομοι" προς την κυριαρχία της αγοράς; Που θα κρυφτούν όλοι τους που λοιδορούσαν τα κινήματα για απηρχαιωμένες αντιλήψεις και "συντηρητικές απόψεις";

Η συνέχεια

Και τώρα τι; Το σύνθημα στους τοίχους δεν θα πρέπει να γίνει πράξη. Η διέξοδος, για το ξεπέρασμα των πολύπλευρων κρίσεων και προκλήσεων είναι η συνεργία, η συμμετοχή του εργαζόμενου, του ενεργού Πολίτη, η συνευθύνη, η συναίνεσή του και η συνεργασία του,σε κάθε τομέα της ζωής. Πρέπει να ανοίξουμε το σπίτι της πολιτικής όχι μόνο στον “επώνυμο” πολίτη αλλά και στον εντελώς “άγνωστο”, σε μια ακατάπαυστη κίνηση προόδου της κοινωνίας. Η χωρίς προϋποθέσεις υποδοχή της γνώμης του “άλλου” τροφοδοτεί αδιάλειπτα τον νέο λόγο και ανοίγει τον δρόμο σε μορφές άμεσης δημοκρατίας. Να δημιουργήσουμε από τα κάτω, με την συμμετοχή όλων , ένα πρόγραμμα συμμετοχής και αγώνα νέο, ελκυστικό, αποτελεσματικό, προϊόν διαλόγου, συνευθύνης και όχι πρόγραμμα γραφειοκρατών χωρίς όραμα και "από τα πάνω". Δεν θέλουμε τον λαό στον καναπέ της ιδιώτευσης αλλά στο κέντρο των εξελίξεων και συνδιαμορφωτή σε αυτές. Η έξοδος από την πολιτική ένδεια και την ακοινωνησία, είναι η δυνατότητα της από κοινού κατοχής της πολιτικής από το σύνολο των πολιτών που επιθυμούν να μετέχουν. Μια τέτοια ολική πολιτική που μας επιτρέπει την αποδοχή του διαφορετικού, επομένως και την σύνθεση, μπορεί να βοηθήσει ποικιλοτρόπως. Να είναι αλληλέγγυα με κάθε πολίτη, επειδή είναι πολιτική που προάγει την ισόρροπη σχέση ανάμεσα στο δικαίωμα και στην ευθύνη. Ας βοηθήσουμε όλοι μας στην δημιουργία του νέου σύγχρονου κινήματος . Οι ιδέες όλων, η δημιουργικότητα, η συμμετοχή , είναι απαραίτητος όρος.

Πρωταπριλιά: Χρόνια πολλά ΝΔ

Κάτω από το όριο της φτώχειας

Η φτώχεια χτυπά την πόρτα εκατομμυρίων εργαζομένων, που βλέπουν καθημερινά να περιθωριοποιούνται και να αποκλίνουν από τους συναδέλφουσ τους της Ε.Ε. Με βάση την Ερευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΣΥΕ για το δ' τρίμηνο του 2007, περίπου 1.369.200 μισθωτοί κερδίζουν μέχρι 1.000 ευρώ μηνιάτικο. Πρόκειται για το 47% σχεδόν του εργατικού δυναμικού της χώρας. Σημειώστε ότι σε αυτή τη μερίδα εργαζομένων δεν ανήκουν μόνο οι νεαροί που βρίσκονται στην αρχή της καριέρας τους και καλώς ή κακώς αμείβονται με τον (έτσι κι αλλιώς χαμηλό) βασικό μισθό, αλλά περιλαμβάνει εργαζομένους κάθε επαγγέλματος και ηλικίας. Άλλοι 893.661 χιλιάδες εργαζόμενοι ζουν με μισθό από 1001 -1500 Ευρώ μηνιαίως. κατά τα άλλα οι μεταρρυθμίσεις συνεχίζονται και η ελπίδα των εργαζομένων κατά τον Πρωθυπουργό είναι η ΝΔ!!!

Ιράκ 5 χρόνια αίμα. Πόλεμος και Ειρήνη

Πρόταση δυσπιστίας από το ΠΑΣΟΚ

Έξι μήνες μετά τις εκλογές η ΝΔ, έχει χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία και βρίσκεται σε δυσαρμονία με το λαό, ιδιαίτερα μετά την κατάθεση του ασφαλιστικού. Είνια ευκαιρία στη συζήτηση για την πρόταση μομφής, οι "τζάμπα μάγκες" Βουλευτές της ΝΔ, που επί σειρά ετών "απειλούσαν" με παραιτήσεις, με διαφοροποιήσεις και άλλα ευτράπελα, να αποδείξουν του λόγου τους το αληθές.

Παρακάτω το πλήρες κείμενο ( το σκεπτικό), για την πρόταση δυσπιστίας που κατάθεσε το ΠΑΣΟΚ:

Προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων,
κ. Δημήτρη Σιούφα

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 84 ΠΑΡ. 2 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 142
ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

"Κύριε Πρόεδρε,
Συμπληρώθηκαν έξι μήνες από τις πρόσφατες εκλογές. Μπήκαμε στον πέμπτο χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία. Η πολιτική της κυβέρνησης δημιουργεί διαρκώς νέα αρνητικά δεδομένα για τη χώρα. Η αποδυνάμωση της οικονομίας τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει την ελληνική οικογένεια σε απόγνωση. Ο πληθωρισμός έχει εκτοξευθεί σχεδόν στο 4,4%, ενώ οι αυξήσεις σε βασικά είδη κατανάλωσης και σε υπηρεσίες ξεπερνούν το 30%. Με την αντιαναπτυξιακή και ταξική πολιτική της κυβέρνησης, έχουμε διαρκή επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας και των αναπτυξιακών της προοπτικών. Βιώνουμε μία σκληρή πολιτική μονόπλευρης λιτότητας, μία γενικευμένη επίθεση ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων, ενάντια στην μικρομεσαία επιχείρηση. Η ανεξέλεγκτη ακρίβεια στην αγορά, δημιουργεί δυσβάσταχτη καθημερινότητα για τα νοικοκυριά, τους εμπόρους, τους καταστηματάρχες, τον αγροτικό κόσμο και τους συνταξιούχους.
Εντείνονται συνεχώς οι κοινωνικές ανισότητες. Η πλειοψηφία των πολιτών οδηγείται στην ανασφάλεια, ο εμπορικός και επιχειρηματικός κόσμος οδηγείται στον υπερδανεισμό και στα αδιέξοδα, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι υφιστάμενοι την αδιαφορία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για τα προβλήματά τους. Αποκαλύφθηκε ότι η πραγματική έννοια των δήθεν μεταρρυθμίσεων, όπως τις προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, είναι η απαξίωση και το ξεπούλημα των δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, η εκποίηση του δημόσιου πλούτου και η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους.
Με το νομοσχέδιο για τη λεγόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βάζει βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας. Αυξάνει τα όρια ηλικίας για την συνταξιοδότηση, μειώνει τις συντάξεις και τα δικαιώματα των ασφαλισμένων. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση αδιαφορώντας για την υποχρέωση της πολιτείας να εγγυάται την αλληλεγγύη των γενεών δημιουργεί αβεβαιότητα για την ασφαλιστική κάλυψη των νεότερων γενεών. Με συστηματικό τρόπο, υπονομεύει τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του Ασφαλιστικού Συστήματος και οδηγεί τους πολίτες προς την ιδιωτική ασφάλιση. Στο αίτημα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για απόσυρση του συνόλου του νομοσχεδίου η κυβέρνηση αντέδρασε αρνητικά και πεισματικά επιμένει στην ψήφιση αυτού του αντιλαϊκού και αντικοινωνικού σχεδίου νόμου.
Η κυβέρνηση αγνοεί επιδεικτικά τις αντιδράσεις των εργαζομένων και τη δυσφορία των πολιτών.
Ο κοινωνικός διάλογος, η δημόσια διαβούλευση, η διαρκής επιδίωξη της συναίνεσης των ενδιαφερομένων φορέων, αποτελούν έννοιες και πρακτικές παντελώς άγνωστες στην κυβέρνηση του κ. Καραμανλή. Αντί αυτών κυριαρχούν αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, αυταρχισμός, αδιαφάνεια και παρασκήνιο.
Η επανίδρυση του κράτους αποδείχθηκε ότι αφορούσε την ανασυγκρότηση των πελατειακών και ρουσφετολογικών μηχανισμών της Νέας Δημοκρατίας.
Επιπλέον, είναι διάχυτη στους πολίτες η βεβαιότητα για τις μεθοδεύσεις και τις εν κρυπτώ συζητήσεις με εγχώριους και διεθνείς οικονομικούς παράγοντες για το ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών. Στις δικαιολογημένες αντιδράσεις και τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων η κυβέρνηση βασίζεται στην ενεργό και με κάθε τρόπο εμπλοκή μιας σειράς ελεγχόμενων από αυτήν δικαστικών λειτουργών.
Η ΔΕΗ, η Ολυμπιακή, τα λιμάνια και μόλις τις προηγούμενες μέρες ο ΟΤΕ αποτελούν χαρακτηριστική απόδειξη του τρόπου με τον οποίον διαχειρίζεται η ΝΔ την κυβερνητική εξουσία. Αποκαλύπτουν την αντίληψη που έχει η κυβέρνηση για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος και τη διασφάλιση της δημόσιας περιουσίας. Αυτή η αντίληψη επιβεβαιώθηκε επίσης με την αποκάλυψη και τη διαχείριση της υπόθεσης Ζαχόπουλου, την εμπλοκή κυβερνητικών στελεχών σε αθέμιτες συναλλαγές, την συγκάλυψη και ειδικότερα την άρνηση του κ. Καραμανλή ως πρώην υπουργού Πολιτισμού να προσέλθει και να αναλάβει τις ευθύνες του στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.
Η λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων με τα δομημένα ομόλογα αποκαλύφθηκε πλήρως, αλλά οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου παραμένουν στο απυρόβλητο. Τα πορίσματα Ζορμπά ετέθησαν στο αρχείο.
Η υπόθεση των πακιστανών, η υπόθεση των υποκλοπών των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων αποκάλυψαν τις πολιτικές ευθύνες, την αδυναμία και την αναξιοπιστία του Πρωθυπουργού και των Υπουργών να εγγυηθούν βασικές αρχές του νομικού και πολιτικού μας πολιτισμού, την εύρυθμη λειτουργία των θεσμών, την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών. Επιπλέον, μετά την αποκάλυψη των ελληνικών διασυνδέσεων στο διεθνές σκάνδαλο της Siemens, η κυβέρνηση επέλεξε και πάλι την συγκάλυψη των υπευθύνων. Η εκπαίδευση των νέων αντί να αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα παραμένει εγκλωβισμένη στην κυβερνητική ανεπάρκεια, την ανυπαρξία στρατηγικής και την έλλειψη βούλησης για την αναβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.
Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, η πολιτική της αδράνειας, των υποχωρήσεων και των συμβιβασμών, έχει εμφανίσει αρνητικές επιπτώσεις στα εθνικά μας συμφέροντα και οδηγεί την Ελλάδα στο περιθώριο των εξελίξεων. Είναι διάχυτη η εντύπωση στους πολίτες ότι η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή είναι μία ανίσχυρη κυβέρνηση χωρίς στρατηγική για την Ευρώπη, χωρίς όραμα για την Ελλάδα.
Αδυνατεί να εγγυηθεί την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική αλληλεγγύη, την οικονομική ανάπτυξη, δεν μπορεί να εγγυηθεί το δημόσιο συμφέρον και να διαγράψει ένα ελπιδοφόρο μέλλον για τους νέους ανθρώπους. Η κυβέρνηση με τις ταξικές επιλογές της στο Ασφαλιστικό χάραξε μόνη της και οριστικά την κόκκινη γραμμή απέναντι στην κοινωνία.
Η πρόταση δυσπιστίας κατά του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης που καταθέτουμε βάσει του άρθρου 142 του ΚτΒ βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την διαμορφωμένη πεποίθηση της πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών".

Ποιός είναι ο υποδιοικητής Μάρκος;

«Σχετικά με όσα ακούγονται για το αν ο Μάρκος είναι ομοφυλόφιλος: Ο Μάρκος είναι γκέι στο Σαν Φρανσίσκο, μαύρος στη Νότια Αμερική, ασιάτης στην Ευρώπη, μεξικανός των ΗΠΑ στο Σαν Ισίδρο, αναρχικός στην Ισπανία, Παλαιστίνιος στο Ισραήλ, ιθαγενής στους δρόμους του Σαν Κριστομπάλ, αλητοπαρέα στη Νέζα, ροκάς στην πανεπιστημιούπολη, εβραίος στη Γερμανία, συνήγορος του πολίτη στο Υπουργείο Άμυνας, φεμινιστής σε πολιτικά κόμματα, κομμουνιστής στη μεταψυχροπολεμική εποχή, κρατούμενος στη Σινταλάπα, ειρηνιστής στη Βοσνία, ιθαγενής Μαπούτσε στις Άνδεις, δάσκαλος του συνδικάτου CNTE, καλλιτέχνης χωρίς γκαλερί ούτε πορτοφόλι, νοικοκυρά ένα Σάββατο βράδυ σε οποιαδήποτε γειτονιά οποιασδήποτε πόλης οποιουδήποτε Μεξικού, αντάρτης στο Μεξικό του τέλους του 20ου αιώνα, απεργός στη Συνομοσπονδία Εργατών Μεξικού, ρεπόρτερ που κλείνει ‘τρύπες’ στις μεσαίες σελίδες, φαλλοκράτης στο φεμινιστικό κίνημα, γυναίκα μόνη στο μετρό μετά τις 10 το βράδυ, συνταξιούχος που διαμαρτύρεται στην κεντρική πλατεία, αγρότης χωρίς γη, περιθωριακός εκδότης, φοιτητής, διαφωνών με το νεοφιλελευθερισμό, συγγραφέας χωρίς βιβλία ούτε αναγνώστες, και βέβαια Ζαπατίστα του Νοτιοανατολικού Μεξικού.
Τελικά ο Μάρκος είναι ένα οποιοδήποτε ανθρώπινο ον, σε αυτό τον κόσμο. Ο Μάρκος είναι όλες οι καταπιεσμένες μειονότητες που αντιστέκονται, εκρήγνυνται και λένε ‘Φτάνει πιά!’. Όλες οι μειονότητες την ώρα που πρέπει να μιλήσουν, και όλες οι πλειονότητες την ώρα που πρέπει να σωπάσουν και να υπομείνουν. Όλοι οι αποκλεισμένοι που αναζητούν ένα λόγο, το λόγο τους, αυτό που ξαναδίνει την πλειοψηφία στους αιώνια διασπασμένους –εμάς. Ότι ενοχλεί την εξουσία και τις καθησυχασμένες συνειδήσεις –αυτό είναι ο Μάρκος».

Αναδημοσίευση από το

http://nadaparanosotros.blogspot.com/2006/08/blog-post_13.html

Είδηση είναι.......

Τι αλήθεια είναι είδηση; Τι είναι εκείνο που «αξίζει» να μπει στην πρώτη σελίδα, στις ειδήσεις, να μεταδοθεί και να γίνει κτήμα των αναγνωστών, ακροατών, τηλεθεατών; Παλαιότερα η απάντηση ήταν απλή: "αν ένα σκύλος δαγκώσει άνθρωπο, δεν είναι είδηση. Αν όμως άνθρωπος δαγκώσει σκύλο, τότε αυτό είναι είδηση", έγραφε το πρώτο κλασικό εγχειρίδιο δημοσιογραφίας. Σήμερα τα πράγματα με έχουν -ειλικρινά - μπερδέψει. Δεν ξέρω τι είναι είδηση και τι όχι. Για παράδειγμα επί σειρά ημερών ακούω για κάποιες γριούλες που κλείστηκαν στο ασανσέρ λόγω της απεργίας της ΓΕΝΟΠ, ακούω για τον κίνδυνο μολύνσεων από τα συσσωρευμένα σκουπίδια, ακούω και βλέπω «επεισόδια απεργών» αλλά όχι απεργίες και συγκεντρώσεις. Σε κανένα δελτίο ειδήσεων δεν είδα να αφιερώνουν ούτε ένα δευτερόλεπτο σε μια είδηση που και στις εφημερίδες τη διάβασα στα "ψιλά". ΚΑΙ η είδηση είναι πως η φτώχια απειλεί σήμερα έναν στους πέντε Έλληνες. Το ένα πέμπτο των Ελλήνων (21%) και κάτι περισσότερο των παιδιών τους (23%) εξακολουθούν να διατρέχουν τον κίνδυνο της φτώχειας σύμφωνα με Έκθεση της Κομισιόν. Δεν είδα πουθενά ως είδηση ότι οι ίδιες γριούλες ΔΕΝ μπορούν να αγοράσουν τα φάρμακά τους ή ότι η μόλυνση του περιβάλλοντος λόγω της χρήσης του λιθάνθρακα θα συμβάλει στο θάνατο χιλιάδων συμπολιτών μας. Σίγουρα η απάντηση δεν είναι εύκολη. Για κάποιους οι έρωτες μιας starlet, το νέο video clip ενός τραγουδιστή αποτελεί την πεμπτουσία της είδησης, για άλλους όχι. Ο χωρίς όρια ανταγωνισμός οδήγησε στο να προτάσσονται ως κυρίαρχες ειδήσεις μεμονωμένα επεισόδια, υποβαθμίζοντας την πανανθρώπινη αγωνία για την ειρήνη, τη φτώχεια και άλλα κοινωνικά δρώμενα . Είναι παρήγορο ότι υπάρχει έντονη και μαζική η αποδοκιμασία της κοινής γνώμης, ιδίως το τελευταίο διάστημα. Η ιεράρχηση των ειδήσεων δεν επιβάλλεται από κανέναν, διέπεται όμως από τις βασικές αρχές της δημοσιογραφίας και κρίνεται εν τέλει από το κοινωνικό σύνολο. Εκεί είναι το ζητούμενο τελικά ο κοινωνικός έλεγχος στα ΜΜΕ και στο προσφερόμενο δημόσιο αγαθό που είναι η ενημέρωση.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΤΟΛΜΗ" το Σάββατο 22/03/2008

Από τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη

"Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτεριά οπού θα γευόμαστε, θα περικαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήση εις τους Τούρκους άλλα τόσα χρόνια, όσο-να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή και τιμιότη. Αυτά λείπουν απ' όλους εμάς, στρατιωτικούς και πολιτικούς. Τις πρόσοδες της πατρίδας τις κλέβομεν, από υποστατικά δεν της αφήσαμεν τίποτας, σε 'πηρεσίαν να μπούμεν, ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν. Αγοράζομεν πρόσοδες, τις τρώμεν όλες. Χρωστούν εις το Ταμείον δεκοχτώ-'κατομμύρια ο ένας κι' ο άλλος· ο Μιχαλάκης Γιατρός πεντακόσες-χιλιάδες, ο Τζούχλος τρακόσες, ο Γιωργάκης Νοταράς τρακόσες-πενήντα -όλο τέτοιγοι χρωστούνε αυτά. Ο κεντρικός ταμίας ο Φίτζιος -τρακόσες-πενήντα του λείπουν από το ταμείον· κι' ακόμα δεν κυτάχτηκαν πόσα θα λείψουν ακόμα. Το-ίδιο ντογάνες κι' άλλα. Τέτοιοι μπαίνουν εις τα πράματα και τέτοιους συντρόφους βάνουν. Δύσκολο είναι ο τίμιος άνθρωπος να κάνη τα χρέη του πατριωτικώς. Οι αγωνισταί οι περισσότεροι και οι χήρες κι' αρφανά δυστυχούν. Πολυτέλεια και φαντασία- γεμίσαμεν πλήθος πιανοφόρτια και κιθάρες. Οι δανεισταί μας ζητούν τα χρήματά τους, λεπτό δεν τους δίνομεν από αυτά -κάνουν επέβασιν εις τα πράματά μας. Και ποτές δεν βρίσκομεν ίσιον δρόμον. Πως θα σωθούμεν " εμείς μ' αυτά και να σκηματιστούμεν εις την κοινωνίαν του κόσμου ως άνθρωποι;" Ο Θεός ας κάμη το έλεός του να μας γλυτώση από τον μεγάλον γκρεμνόν οπού τρέχομεν να τζακιστούμεν...."

Ολυμπιακή ..φλόγα και ανθρώπινα δικαιώματα

Η ΕΡΤ , λογόκρινε τη διαμαρτυρία των ¨δημοσιογράφων χωρίς σύνορα¨που επιχείρησαν να διαμαρτυρηθούν για τις ταραχές στο Θιβέτ. Όσο η Ολυμπιακή ιδέα υπηρετεί τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τόσο θα απομακρύνεται η ιδέα των Ολυμπιακών αγώνων της αλληλεγγύης και της ειρήνης

Τι άλλο ΔΕΝ θα δούμε στα κανάλια

Το ότι απαγόρευσαν σε 31 Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και στον Δραγασάκη του ΣΥΝ, να μιλήσουν, ότι απόψε συνέβη ένας πρωτοφανές Κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, καταπατώντας βάναυσα Σύνταγμα και Κανονισμό της Βουλής, το είδατε, το ακούσατε;

ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ:

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, θέλω να κάνω μία δήλωση πριν την έναρξη της ψηφοφορίας.(Θόρυβος στην Αίθουσα)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, να το δεχθείτε. Αυτό είναι αυθαιρεσία. ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Ορίστε, κύριε Παπουτσή, έχετε το λόγο, για να κάνετε τη δήλωση.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, θεωρούμε ότι παραβιάζεται κατάφωρα ο Κανονισμός, θεωρούμε ότι φιμώσατε με επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, όχι με δική σας…

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Λανθασμένα το αντιλαμβάνεσθε.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Όπως θέλετε. Εμείς αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι η Πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας επεχείρησε να φιμώσει και το πέτυχε…(Θόρυβος και διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Επεχείρησε να φιμώσει και το πέτυχε τους Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ., τριάντα ένα Βουλευτές, οι οποίοι επιμένουν να πάρουν το λόγο επί της συζήτησης της τρίτης ενότητας.(Θόρυβος και διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Ολοκληρώστε, κύριε Παπουτσή.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Τρίτον, επικαλεστήκατε, κύριε Πρόεδρε, την πληροφόρηση που εμείς δεν έχουμε -και προσέξτε το παρακαλώ αυτό- ότι η Κυβέρνηση δεν πρόκειται να δεχτεί καμία τροπολογία.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Οι τροπολογίες συζητιούνται.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Σας προκαλώ, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, να αναζητήσετε από τα Πρακτικά πότε η κυρία Υπουργός είπε ότι η Κυβέρνηση δεν δέχεται καμία τροπολογία.(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)Σύμφωνα με τον Κανονισμό, λοιπόν, πρέπει να ολοκληρωθεί η συζήτηση επί των άρθρων.(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)Αυτό λέει ρητώς ο Κανονισμός και μετά να γίνει συζήτηση επί των τροπολογιών.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Ποιο είναι το δια ταύτα της ομιλίας σας;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Επειδή, κύριε Πρόεδρε, βλέπω ότι επιμένετε σε μία αντιδημοκρατική πρακτική, σας δηλώνουμε ότι, παρά το γεγονός πως από τη Δευτέρα σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι εδώ και δίνει τη μάχη, διαφωνούμε με την πρακτική σας και αποχωρούμε από την Αίθουσα.(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Καλώς.(Στο σημείο αυτό εισέρχεται στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Γεώργιος Παπανδρέου. Όρθιοι οι Βουλευτές του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Αποχωρούμε, καταγγέλλοντας αυτήν τη διαδικασία.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος): Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ το λόγο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Το λόγο έχει ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Γεώργιος Παπανδρέου.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος): Πρωτόγνωρη διαδικασία παρακολουθεί ο ελληνικός λαός σε αυτό το οχυρό της δημοκρατίας. Εμείς δεν μπορούμε να ανεχθούμε αυτήν την πολιτική του αυταρχισμού, της ισοπέδωσης όλων των δημοκρατικών διαδικασιών, για να περάσετε εσείς αυταρχικά και ενάντια στη λογική και στη συναίνεση του ελληνικού λαού, με πραξικοπηματικές πράξεις και διαδικασίες, τις δικές σας επιλογές, επιλογές που βάναυσα υπονομεύουν τη λειτουργία της δημοκρατίας στη χώρα μας.(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)(Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)Έτσι είναι. Διαφωνείτε ότι υπάρχει προσπάθεια ουσιαστικής φίμωσης της Αντιπολίτευσης και των απόψεων της δημοκρατίας;(Θόρυβος και διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.) ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, να ακουστεί ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Πρόεδρος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος): Έχει ευθύνη ο Πρωθυπουργός, έχετε ευθύνη και εσείς, κύριε Πρόεδρε. Εμείς αποχωρούμε από την Αίθουσα, αλλά ο αγώνας συνεχίζεται και στο πεζοδρόμιο και στο δρόμο και παντού. Δεν θα σταματήσουμε.(Όρθιοι οι Βουλευτές του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δημήτριος Σιούφας): Κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, διακόσιοι σαράντα Βουλευτές μίλησαν και δεν φιμώθηκε κανείς. Η Ολομέλεια και η Πλειοψηφία του Σώματος απεφάσισε για τη διαδικασία. Επιθυμείτε να αποχωρήσετε, είναι δικαίωμά σας.(Στο σημείο αυτό οι Βουλευτές του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος αποχωρούν από την Αίθουσα του Κοινοβουλίου)

ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, 20/03/2008

Αυτές τις εικόνες ΔΕΝ θα τις δείτε...... στις "ειδήσεις" και στις εφημερίδες

Από alzap
ΥΓ. Οι φωτογραφίες με τον Γιώργο Παπανδρέου βρίσκονται στην διεύθυνση:http://multimedia.papandreou.gr/arx/photos.showPhotos?i_thema=12761

Ρεπορτάζ από το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ

Αντιγράφω από το λόγο του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ:«Εμείς, συντρόφισσες και σύντροφοι, τα οφίτσια και τις καρέκλες, ποτέ δεν τα θεοποιήσαμε, και αν κάποιοι το έκαναν, είχαν ως αποτέλεσμα την αποξένωσή τους από τον λαό»«Να δώσουμε σε νέα πρόσωπα ρόλους και ευκαιρίες, για να αναδείξουν το ταλέντο τους, να δοκιμαστούν. Να ανοίξουμε τις πόρτες και τα παράθυρα της οργάνωσής μας σε όλη της την κλίμακα. Να φυσήξει φρέσκος αέρας της κοινωνίας, κέφι για δουλειά και σε αυτούς, που λιγότερο κουβαλούν, και περισσότερο μπορούν να τρέξουν. Το χρειαζόμαστε, το χρειάζομαι κι εγώ, στη νέα πορεία επανίδρυσης που ξεκινάμε. Μαζί με τη δυναμική τους, με τις ιδέες τους, με τα θέλω και τα όνειρά τους»«Χρειαζόμαστε και τους καλύτερους. Αξιοκρατία σε κάθε θέση και όργανο. Χρειαζόμαστε τους πιο ικανούς, και όχι τους αρεστούς σε αυτήν ή την άλλη πλευρά. Ικανούς, όχι λόγω τυπικών προσόντων ή επετηρίδας, αλλά λόγω ουσιαστικών δυνατοτήτων προσφοράς, πολιτικής δουλειάς και δράσης».

Ήμουν κι εγώ εκεί!! Στο 8ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Σύνεδρος εκ θέσεως ως Πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ στο Νομό μας. Τούτο το Συνέδριο πριν καν την έναρξή του, είχε δημιουργήσει τεράστιες προσδοκίες και ερωτήματα: Για το που πάμε, πως πάμε , ποιοι πάμε. Θα προσπαθήσω να περιγράψω τις δικές μου εντυπώσεις.
Παρατήρηση πρώτη: Αρκετά καλή οργάνωση, ελάχιστος χρόνος παραμονής στις ουρές για την πιστοποίηση, τέλεια εξυπηρέτηση από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που είχαν τη σχετική ευθύνη. Αρνητική εντύπωση τα μηχανήματα σωματικού ελέγχου και φυσικά η περιβόητη «ώρα ΠΑΣΟΚ», ιδιαίτερα για κάποιους από την επαρχία που θα έπρεπε να μετακινούνται σε όλη την Αττική για να μπορέσουν να ξεκουραστούν για λίγη ώρα.
Παρατήρηση δεύτερη: Η εναρκτήρια ομιλία του Προέδρου, απέδειξε τη μεγάλη ικανότητά του να περιγράφει με σαφήνεια και ιδεολογική ωριμότητα και τη σύγχρονη πραγματικότητα και τις προτάσεις μας. Οριοθέτησε τις δικές μας αρχές. Επιτέλους ξεκαθαρίσαμε ότι δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει «το τέλος της ιστορίας και η κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών». Δεν συμφωνώ φυσικά με το σύνθημα η Ελλάδα των Αξιών, μου φαίνεται ελάχιστα ελκυστικό και αρκετά light για να μπορέσει να οριοθετήσει τις δικές μας διάφορες θέσεις από εκείνες της δεξιάς. Το "όλοι μαζί" θεωρώ ότι ΄το εννοεί και θα το παλέψει να γίνει πράξη. Η πρότασή του για συνεργασία με άλλες δυνάμεις ήταν αρκετά καινοτόμες και ξεκάθαρες: Αγώνας για αυτοδυναμία, Κοινοβουλευτική συνεργασία με δυνάμεις αντιδεξιές, συνεργασία στη βάση και στους κοινωνικούς αγώνες. Η ομιλία του πολυδιαφημισμένου Τσίπρα δεν με ικανοποίησε. Καλή παρουσία αλλά ελάχιστη ουσία και υφάκι που δεν συνάδει με αρχηγό κόμματος και μάλιστα της Αριστεράς.
Παρατήρηση Τρίτη: Χείριστη εντύπωση η πασαρέλα των υποψηφίων που συνήθως το μοναδικό τους «προσόν» ήταν η ηλικία ή το ότι ήταν γυναίκες. ΕΛΕΟΣ!!!!! Δεκάδες επί δεκάδων υποψηφιότητες με ελάχιστα έως καθόλου προσόντα (από όσα γνωρίζω), που δεν είχαν καν το γνώθι σεαυτόν και περιδιάβαιναν με ύφος χιλιάδων καρδιναλίων. Το δυστύχημα είναι ότι πολλοί από αυτούς εκλέχτηκαν.
Παρατήρηση Τέταρτη: Η καρδιά και η ουσία του Συνεδρίου ήταν κάτω από την επιφάνεια. Και εννοώ στις αίθουσες κάτω από την αίθουσα. Αν και χρειαζόταν καλύτερη οργάνωση και μεγαλύτεροι χώροι.
Η πρόταση για το Πολιτικό Συμβούλιο και την μη είσοδο των πρωτοκλασάτων, καταρχήν θετική, αρκεί να μην ξαναμπούμε με ευθύνη των βαρόνων σε κατάσταση γκρίνιας και ομφαλοσκόπησης.

Η Νδ και τα "ρετιρέ"

Από το Στάθη και την Ελευθεροτυπία

Κ. Βαμβακάς: Tι σημαίνουν για τους εκπαιδευτικούς οι ασφαλιστικές αλλαγές

Ποιες είναι αυτές οι αλλαγές και τι σημαίνουν για τους εκπαιδευτικούς; Για να έχουμε ένα μέτρο του μεγέθους των συνεπειών των μεταρρυθμίσεων αυτών, αναφέρουμε σε γενικές γραμμές τι ισχύει σήμερα αναφορικά με το ύψος των συντάξεων καθώς και των ορίων ηλικίας.Σήμερα ένας εκπαιδευτικός που βγαίνει στην σύνταξη με 35 χρόνια υπηρεσίας παίρνει χοντρικά σύνταξη περίπου 1700 Ευρώ και 50.000 εφάπαξ. Το 36% του 1700 είναι το ποσό που δίνουν τα δύο επικουρικά ταμεία το ΤΕΑΔΥ και το ΜΤΠΥ. Το υπόλοιπο 64% είναι κύρια σύνταξη. Η κύρια σύνταξη είναι το 80% του τελευταίου βασικού μισθού.Από τις 1/1/2008 και σταδιακά μέχρι το 2015 έχουμε σταδιακή μείωση του τελικού ποσού της βασικής σύνταξης. Δηλ. με τις ρυθμίσεις του Ν. Ρέππα του ν. 3029/2003, ο υπολογισμός της κύριας σύνταξης θα γίνεται στο 70% όχι του τελευταίου μισθού αλλά του μέσου όρου της τελευταίας πενταετίας. Αυτό σημαίνει μείωση 15% του ποσού της κύριας σύνταξης, δηλαδή 160 €.
Συνέπειες των μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση με το Σχέδιο Νόμου για το Ασφαλιστικό
α) Ενοποίηση των επικουρικών ταμείων. Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που παρουσίασε η κυβέρνηση, για κάθε κλάδο εργαζομένων προβλέπεται ένα ταμείο κύριας ασφάλισης, ένα επικουρικής και ένα πρόνοιας. Συγκεκριμένα για τους Δημοσίους Υπαλλήλους προβλέπεται: 1. δημιουργία ταμείου κύριας ασφάλισης, (μέχρι τώρα η κύρια σύνταξη δινόταν από τον κρατικό προϋπολογισμό), 2. ένα ταμείο επικουρικής ασφάλισης, το «Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Δημοσίου, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ ΤΕΑΔΥ (δημοσίων υπαλλήλων)», το οποίο θα δίνει την επικουρική σύνταξη, και 3. ένα ταμείο Πρόνοιας, το «Ταμείο Πρόνοιας Υπαλλήλων Δημοσίου και ΝΠΔΔ», το οποίο θα δίνει το εφάπαξ. Αν αυτό συμβεί και αν τα δύο επικουρικά ταμεία το ΤΕΑΔΥ με το ΜΤΠΥ συγχωνευθούν σε ένα, με μείωση πλαφόν στο 20% του συνόλου της σύνταξης, τότε ενώ μέχρι τώρα τα δύο ταμεία έδιναν 36% της σύνταξης, το ένα καινούριο θα δίνει 20%. Αυτό σημαίνει επιπλέον μείωση της σύνταξης κατά 16%, δηλαδή 290 €.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΣΤ΄ ΛΟΙΠΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑΆρθρο 146 - Επικουρικές συντάξεις
Το ποσοστό της πλήρους μηνιαίας σύνταξης που θα χορηγείται από τους φορείς επικουρικής ασφάλισης στους μέχρι 31.12.1992 ασφαλισμένους για χρόνο ασφάλισης 35 ετών ή 10.500 ημερών ασφάλισης, δεν μπορεί να υπερβαίνει το 20% των συντάξιμων αποδοχών. Για μικρότερο χρόνο ασφάλισης το πιο πάνω ποσοστό μειώνεται ανάλογα.Στις περιπτώσεις Ταμείων που δεν έχουν συντάξιμες αποδοχές, τα ποσά της σύνταξης καθορίζονται, με απόφαση του Υπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν το 20% της ανώτατης ασφαλιστικής κατηγορίας για τους νέους ασφαλισμένους.Μεγαλύτερα ποσοστά αναπροσαρμόζονται σταδιακά εντός μιας οκταετίας, με ισόποση ετήσια μείωση, αρχής γενομένης από 01.01.2013, στο ποσοστό αυτό.
β) Για κάθε έτος πρόωρης εξόδου στη σύνταξη, το τελικό ποσό της σύνταξης θα μειώνεται κατά 8% έναντι 4,5% όπως προβλέπει ο νόμος Ρέππα, Χριστοδουλάκη.Τι συνέπειες θα έχει αυτό το μέτρο.1. Εξαιρετικά μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών ιδιαίτερα αυτοί που σήμερα είναι ηλικιακά στη κατηγορία 35 - 55 χρονών αλλά και νεότεροι, λόγω του ότι είχαν πολλά χρόνια αδιοριστίας και υποαπασχόλησης ( αναπληρωτές, ωρομίσθιοι ) δύσκολα στο 65έτος θα έχουν τα 35 χρόνια εργασίας για πλήρη σύνταξη. Η συνταξιοδότηση σε αυτή την περίπτωση θα σημαίνει και τη δραστική μείωση του τελικού ποσού της σύνταξης.2. Η αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση των γυναικών με ανήλικο παιδί από το 50ο έτος στο 55ο έτος καταργεί το δικαίωμα αυτό για 8 στις 10 γυναίκες που είναι σε αυτή τη κατηγορία. Ακόμη χειρότερα και για τις γυναίκες που θα διατηρήσουν το δικαίωμα, αυτό ακυρώνεται στην πράξη από το «πέναλτι» του 8% για κάθε χρόνο πρόωρης συνταξιοδότησης .3. Ως επιστέγασμα σε όλα τα παραπάνω νομοθετεί η κυβέρνηση την προαιρετική παραμονή στην εργασία μέχρι και 3 χρόνια δηλαδή μέχρι το 68 έτος με «μπόνους» 3,3% στη σύνταξη για κάθε χρόνο. Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι εάν το τελικό ποσό της σύνταξης είναι από σε μεγάλο βαθμό μειωμένο σε σχέση με το σημερινό, το προαιρετικό θα καταστεί καταναγκαστικό.Από την ομιλία του Πρωθυπουργού αλλά και της Πετραλιά στη βουλή (παρά το γενικόλογο των δηλώσεων) προκύπτουν όλα τα παραπάνω καθώς και η εμμονή στην πολιτική που μέχρι τώρα υπηρετούσαν, δηλαδή:

α) Περικοπή όλων των ευνοϊκών διατάξεων για πρόωρη συνταξιοδότηση όλων των κλάδων (πλην στρατιωτικών, σωμάτων ασφαλείας, βουλευτών κλπ). Αυτό σημαίνει και κατάργηση του δικαιώματός μας ως εκπαιδευτικών να βγαίνουμε στη σύνταξη με 30/35 στα 30 χρόνια εργασίας με ηλικία 60 χρόνων.

β) Δημιουργία ταμείου αλληλεγγύης γενεών με πόρους Ι. 4% από ΦΠΑ , ΙΙ. 10% από τις αποκρατικοποιήσεις, ΙΙΙ. 10% των πόρων κάποιων «ευγενών» - εμείς θα λέγαμε προβληματικών – ταμείων. Μήπως όλα αυτά αποτελούν πρόσχημα για αύξηση του ΦΠΑ (πληρώνουν οι εργαζόμενοι), κοινωνική συναίνεση στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας;Εμείς αναρωτιόμαστε – ακόμη κι αν έτσι έχουν τα πράγματα – ποιος διασφαλίζει ότι οι πόροι αυτοί θα πηγαίνουν στο ασφαλιστικό και όχι εκεί που πηγαίνουν τα αποθεματικά των ταμείων για πάνω από 50 χρόνια. Ιδιαίτερα όταν ο Πρωθυπουργός κράτησε προκλητική σιωπή για την εισφοροδιαφυγή, την ανασφάλιστη εργασία, τη διαχείριση των αποθεματικών των ταμείων, τα χρέη προς τα ταμεία, την επιστροφή των κλεμμένων. Αντί αυτών, έχουμε δραστική μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων ηλικίας. Έτσι το κράτος θα δαπανά ακόμη λιγότερα χρήματα για κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση και θα υλοποιείται το σχέδιο για τους τρεις πυλώνες της σύνταξης. Δηλαδή:

1) Μια κατώτατη εθνική σύνταξη που θα την παίρνουν όλοι οι έλληνες ανεξάρτητα των εισφορών τους στα ασφαλιστικά ταμεία 550 ευρώ, πλην των αγροτών.

2) Κάθε εργαζόμενος θα συμπληρώνει το άλλο 1/3 της τελικής σύνταξης με το επικουρικό κλαδικό ταμείο του, ένα για κάθε κλάδο. Με αυτό το ποσό η σύνταξη θα προσεγγίζει τα 2/3 του σημερινού ποσού.

3) Το υπόλοιπο 1/3 θα καλύπτεται από την ιδιωτική ασφάλεια που θα είναι αποκλειστική ευθύνη του εργαζόμενου.Χρυσές δουλειές για τράπεζες και οργανισμούς, που ήδη έχουν κάνει τα πλάνα τους και αδημονούν για τη «λύση» του ασφαλιστικού. Έτσι θα απαλλάσσονται οι εργοδότες από τη συμμετοχή στην κοινωνική ασφάλιση τουλάχιστον κατά το 1/3.

Η πρώτη απάντησή μας:

3ΩΡΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 12 ΜΑΡΤΗ 12.00 – 15.00
ΚΑΙ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ στις 19 ΜΑΡΤΗ
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ

Η Κυβέρνηση κατεδαφίζει το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα

Για άλλη μια φορά κάτω από τον μανδύα της «ψευδομεταρρύθμισης», η κυβέρνηση στρέφει τη μια κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης με το επιχείρημα των ευνοημένων και μη ομάδων. Επιπλέον προσπαθεί να παγιώσει την αντίληψη ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή για τη βιωσιμότητα των Ταμείων πέρα από την περικοπή κεκτημένων δικαιωμάτων. Είναι πλέον φανερό στον ελληνικό λαό ότι τα περίφημα τρία προεκλογικά «Δεν» του κ. Καραμανλή, δεν ήταν τίποτε άλλο, παρά η άρνηση της χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος και η υπονόμευση του δημόσιου και κοινωνικού του χαρακτήρα προς όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων και της ιδιωτικής ασφάλισης.

• Η ΝΔ δρομολογεί περικοπές συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων στην κύρια σύνταξη, στις επικουρικές συντάξεις και βαριές ποινές στην πρόωρη συνταξιοδότηση. Οι αλλαγές αυτές που θα ισχύσουν ορισμένες από το 2009 και ορισμένες το 2013 θα σημάνουν βίαιες ανατροπές στον προγραμματισμό ζωής πολλών χιλιάδων ασφαλισμένων. Η μείωση των επικουρικών συντάξεων θα φτάσει έως το 50%.
  
• Η ΝΔ δρομολογεί περικοπές συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των γυναικών, ιδίως των μητέρων ανηλίκων τέκνων. Ο χρόνος παραμονής στην εργασία θα αυξηθεί για τις μητέρες ανηλίκων κατά τουλάχιστον 5 χρόνια.
• Η ΝΔ δρομολογεί ενοποιήσεις ταμείων με βίαιο, πρόχειρο και αποσπασματικό τρόπο, καταστρατηγώντας συλλογικές συμβάσεις, παραβιάζοντας δικαιώματα εργαζομένων με γνώμονα την ενοποίηση ελλειμμάτων με πλεονάσματα και την άντληση πόρων από τα αποθεματικά των υγιέστερων ταμείων για τη χρηματοδότηση των ελλειμματικών!
  
• Προτείνει τη χρηματοδότησή του Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών από ποσοστό του ΦΠΑ που επιβαρύνει υπερβολικά τα μικρά και μεσαία εισοδήματα, και από κοινωνικούς πόρους άλλων ταμείων, που επιβαρύνουν τους συγκεκριμένους εργαζόμενους!

Ο μόνος δρόμος, η μοναδική απάντηση που τους αξίζει είναι ο δρόμος της αντίστασης.

Η εποχή της μάσκας

Επιτέλους εποχή για πολιτικάντηδες !!! Η εποχή που η μάσκα γίνεται must η εποχή των μεταμφιέσεων.
Οι δημοσιογράφοι άφησαν κατά μέρος της δίγραμμες επιταγές, καταχώνιασαν σε θυρίδες τα εκατομμύρια που κέρδισαν με τον ιδρώτα του προσώπου τους και το καθημερινό ρεπορτάζ και φορώντας τα απλά armani τους, ξαναγύρισαν στο έργο τους: στον έλεγχο της εξουσίας(!!).
Οι επαναστάτες της διπλανής πόρτας(ΑΚΟΑ – ΔΕΑ – ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ – ΚΕΔΑ – ΚΟΕ – ΚΟΚΚΙΝΟ – ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ – ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ), οι του Σύριζα βρε!!, άφησαν τις ολονύχτιες συζητήσεις για το μέλλον του κομουνισμού σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, και φόρεσαν την αστραφτερή μουσούδα της νέας γενιάς, του trendy νέου που όλες οι μαμάδες ονειρεύονται για τις κόρες τους και αμέριμνοι μελετούν τις δημοσκοπήσεις που επί σειρά ετών κατήγγειλαν ως μέσο της αστικής τάξης να οδηγήσει τις λαϊκές μάζες στην περιθωριοποίηση.
Οι original επαναστάτες του Κ.Κ.Ε, ΔΕΝ έχουν πρόβλημα ούτε τις αποκριές. Η ανάλυσή της Κεντρικής Επιτροπής δεν αφήνει κανένα περιθώριο: Η στολή τους είναι μόνιμη, ορθόδοξη και διαρκής: η εργατική φορεσιά με την κονκάρδα της συνεπούς επαναστατικής δράσης.
Οι Πασόκοι, δεν έχουν χρόνο για τέτοια, έχοντας ξεσκίσει στις κατ` επανάληψη εκλογικές τους διαδικασίες, μάσκες, στολές και οτιδήποτε έκρυβε από τα μάτια του κόσμου τα γεροντόπαχα που απέκτησαν από τη νομή της εξουσίας, φορούν μόνο το τελευταίο φύλο συκής που τους απόμεινε: τη σιωπή τους και ζητιανεύουν την ανοχή και τη λύπησή μας.
Οι Νεοδημοκράτες έχουν άλλα προβλήματα: Παρότι στην γκαρνταρόμπα τους βρίσκεται ο μεγαλέξανδρος και όλες οι στολές από τα ιερά και όσια της φυλής, φέτος η απαγόρευση είναι ρητή: κανείς να μην τις χρησιμοποιήσει, αλλά να ντυθούν κάτι πιο ήπιο: «κουμπάροι, «Γενικοί Γραμματείς» και άλλα τέτοια ευτράπελα που σαφώς θα τραβήξουν την ευνοϊκή προσοχή των θεατών. Το πρόβλημα είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία είναι στα αλήθεια συμβασιούχοι κι άνεργοι που θέλουν μονιμοποίηση και ίσως δημιουργηθεί εύλογο πρόβλημα από τους συνειρμούς που θα δημιουργηθούν λόγω της επικαιρότητας.
Για τα μέλη του ΛΑΟΣ τα πράγματα φέτος είναι απλά: Περικεφαλαίες, δόρατα μακεδονικά και άλλα τέτοια διεθνιστικά. όμως δεν θα τους βρείτε στα πάρτυ αλλά μάλλον στα συλλαλητήρια.
Ότι και να επιλέξετε οι αποκριές εποχή ξενοιασιάς και ανοχής, τα επιτρέπουν όλα.(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟΛΜΗ 05/03/2008)

Το ξεπέρασμα της κρίσης

Ξαναβυθίστηκε το ΠΑΣΟΚ στην ενδοσκόπηση και τη γκρίνια. Αντί ο προσυνεδριακός διάλογος να αποτελέσει ένα βήμα για άλμα προς τα εμπρός, ουσιαστικά δεν έγινε. Κάποιες προσπάθειες για να αρθρωθεί έστω και αποσπα-σματικά ένα πολιτικός λόγος και να καταγραφούν κάποιες προτάσεις επί συ-γκεκριμένων θεμάτων, δεν ευοδώθηκαν και χάθηκαν κάτω από τη θολούρα των προσωπικών στρατηγικών και των μηχανισμών. Έχει δίκιο ο Νίκος Κοτζιάς ο καθηγητής και πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ, που ,αποδίδει τις γκρίνιες στο ΠΑΣΟΚ σε πολιτικές ανεπάρκειες: «“Όπου δεν υπάρχει έρωτας υπάρχει γκρίνια”, όπου δεν υπάρχει παραγωγή πολιτικής υπάρχει οργανωτική γραφειοκρατική δέσμευση».Τούτο γίνεται φανερό και εδώ: Στρατοί και μηχανισμοί που ανάθεμα κι αν έχουν την οποιαδήποτε ιδεολογική συγκρότηση. Στοιχίσεις και διενέξεις επί προσωπικού και ελάχιστα επί των πολιτικών. Γκρίνιες και μιζέριες. Κι όλα «για ένα πουκάμισο αδειανό», γιατί το ουσιαστικό διακύβευμα δεν είναι οι καρέκλες και οι δοτές θέσεις , αλλά η ουσιαστική παρουσία και παρέμβαση των στελε-χών μας στην Κοινωνία, η κατάρτιση εκ μέρους του κινήματός μας ενός προ-γράμματος, προοδευτικού, και ικανού να βγάλει τη χώρα μας από την κρίση και την αδράνεια.
Ενδιαφέρεται κανείς για όλα αυτά; Σίγουρα ναι. Είναι οι χιλιάδες απλοί σύντροφοι που κλείνουν τα αυτιά τους στις σειρήνες, που δίνουν την καθημερι-νή τους μάχη στο καφενείο, στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα, στις υπη-ρεσίες. Όλοι αυτοί που αδιαφορούν για τις θέσεις και τα δοτά οφίτσια, αλλά αγωνιούν για την πορεία της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.
Για όλους αυτούς, πρέπει έστω και την ύστατη ώρα να αρθούμε όλοι μας στο ύψος των περιστάσεων. Να δώσουμε τη μάχη μας ώστε να μην επικρατήσουν οι απολίτικες προσωπικές στρατηγικές. Να αναδείξουμε και πάλι το κίνημά μας σε καθοριστικό πόλο ανασυγκρότησης όλης της κεντροαριστερής παράταξης. Μόνο έτσι θα γίνει το κίνημά μας νικηφόρο και η νεοδεξιά πολιτική θα ηττηθεί.

Αντίο Φιντέλ

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε

Άναυδοι, παρακολουθούμε καθημερινά από τα κανάλια της ιδιωτικής τηλεόρασης, έναν οχετό «αποκαλύψεων» και σεναρίων. Η «Ζαχοπουλειάδα», στο ζενίθ της. Ονόματα επί ονομάτων, εκατομμύρια ευρώ, off shore εταιρείες, διαπλοκές «ανεξάρτητων» δημοσιογράφων και εφημερίδων με ανθρώπους της εξουσίας , εφοπλιστές και άλλους. Όλα ανακατεύονται γλυκά και μας νανουρίζουν στον καναπέ μας. Μας σπρώχνουν βαθύτερα στην ιδιώτευση και στην απαξίωση της Πολιτικής.
Η ευγενέστερη ενασχόληση του Πολίτη, το ανέβασμά του από το Εγώ στο Εμείς, από το ατομικό στο συλλογικό, το μολύνουν, το αμαυρώνουν, το ξεσκίζουν καθημερινά. Ο στόχος τους ξεκάθαρος: Μας θέλουν σκυμμένους, άβουλους, υπάκουους. Ανθρωπάκια που θα τρέχουμε ολημερίς για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες του βίου μας και θα ασχολούμαστε με τα καμώματα δέκα ψώνιων και μερικών μαϊντανών του συστήματος.
Η εικόνα της ελληνικής Κοινωνίας, όπως θέλουν κάποιοι να την καταντήσουν: «οι μάζες εγκατέλειψαν τις πλατείες, επικοινωνιολόγοι και γκαλοπιτζήδες κουρδίζουν εικόνες,…..οι πανομοιότυπα κεντρώοι πολιτικοί διαχειρίζονται, οι μάνατζερ κυβερνούν, και η απέραντη μεσαία τάξη, εξουθενωμένη, στα γόνατα, δεν μπορεί καν να φωνάξει, μονάχα δυσφορεί: βαθιά, δομικά, ασταμάτητα. Το πλήθος δυσφορεί. Η αισθητική πρόσληψη της φύσης (ωραίο το τοπίο!), η οικοπεδοφαγία, οι ταχείς αυτοκινητόδρομοι, τα παϊδάκια μες στο δάσος, η αφθονία δικτύων 3G, δεν γεμίζουν το κενό, δεν γεμίζουν νόημα την άδεια ζωή. Η λατρεία του σμιλεμένου σώματος και της cool νεότητας, τα σκετς των τηλεκηρύκων, οι αυτοεκπληρούμενες προφητείες των κάθε λογής μανατζαρέων, δεν γεμίζουν νόημα τη γυμνή ζωή»[1]. Μια τέτοια Ελλάδα θέλουν. Μια τέτοια Κοινωνία οραματίζονται όλοι τούτοι οι αστέρες της τηλεόρασης και της πολιτικής νομενκλατούρας της χώρας μας.
Κι όμως η ζωή είναι αλλού, η πραγματική ιστορία γράφεται αλλού: Στις ουρές των Νοσοκομείων, στις ανήλιαγες αίθουσες των σχολείων και στα φροντιστήρια. Στα εργοστάσια, στα χωράφια και στα γραφεία με τους συμβασιούχους. Η πραγματική ζωή είναι έξω και πέρα από αυτούς. Κι όσο κι αν προσπαθούν να μας αφοπλίσουν, να μας ξεδοντιάσουν, να μας παρουσιάσουν ξοφλημένους, η πραγματική πολιτική πράξη σε τούτους τους χώρους παράγεται και προάγεται. Σε μας εναπόκειται τούτη την πολιτική δράση να την δυναμώσουμε, να την μετασχηματίσουμε σε ένα νέο όραμα για όλους μας και για τη χώρα.
[1] ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/9/2007

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟΛΜΗ 24/01/2008)

Διαπλοκή

Μια απάντηση στην "Ζαχοπουλειάδα" και στον σπαραγμό των εκπροσώπων του τύπου

μηδέν αιδεσθείς
όλαις χερσί την κόρην κατεφίλησα
κατασχών.
Η δ’ εξ αιδούς και θάμβους, «Τί πάσχεις;» ανέκραξε.
Εγώ δ’, «Ουδέν», είπον, «άλλο πλήν έρωτος,
την πικράν ταύτην και γλυκυτάτην μοι πάθησιν».
Και πάλιν κατεφίλουν αυτήν,
και πάλιν ξυνέσφιγγον,
και όλην είλκον προς εμαυτόν,
και προς την ψυχήν μετεβίβαζον,
και τοις δακτύλοις κατέθλιβον,
και όλην κατέδακνον,
και όλην ανερρόφων τοις χείλεσι,
και όλος όλην ως κιττός ξυνείχον κυπάρισσον.
ξυνεπλεκόμην τη κόρη,
ξυνερριζούμην αυτή,
και την φύσιν εζήτουν κοινώσασθαι,
και ήθελον όλην καταφαγείν,
και όλην αυτήν κατερεύγεσθαι.
όλην ήγον περί το χείλος,
και ως εκ σίμβλου του χείλους της κόρης
μέλι γλυκάζον ετρύγων τοις χείλεσιν.

Ευμάθιος,
Το καθ' Υσμίνην και τον Υσμινίαν δράμα, (Βιβλ. IV, 21).
Απόσπασμα ερωτικού βυζαντινού (12ος αι.)

Σεξ, Ψέματα και Βιντεοταινίες

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα!! Από όλα έχει ο μπαξές: και σπέρμα πίσω από τις κλειδαρότρυπες, και αίμα από τις απόπειρες αυτοκτονιών και σύγχρονη τεχνολογία με μικροκάμερες και άλλα τέτοια. Μα πάνω από όλα έχει υποκρισία και πολιτικό αμοραλισμό. Ξετρελαμένοι μικροαστοί, χωμένοι στους καναπέδες της άνοιάς τους, ηδονίζονται από τις απομαγνητοφωνημένες κραυγούλες του πρώην μεγάλου άνδρα του Υπουργείο Πολιτισμού.
Με τη Ζαχοπουλειάδα, ξεχάσαμε και την ακρίβεια και τα σχέδια για τη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος και τη μίζερη ζωούλα μας προκειμένου να καλύψουμε τις ανάγκες του βίου μας. Η εξουσία για άλλη μια φορά δείχνει το στήθος του κτήνους που κρύβει επιμελώς. Κι όμως είναι στο απυρόβλητο. Οι πολιτικοί φίλοι του πρωταγωνιστή έκαναν όπως πάντα τις διακοπές τους, κάτι ψελλίσματα για πολιτικές ευθύνες χάνονται πίσω από τον απίστευτο όγκο «πληροφοριών» που ελάχιστα ενδιαφέρουν, τα κενά στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργία των Υπουργείων έγιναν ψιλά γράμματα. Και όλα μπρερδεύονται γλυκά ώστε να γίνουν εύπεπτα και να μας νανουρίσουν στον καναπέ της ιδιώτευσής μας.

ΕΥΧΕΣ... ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Πολλές ευχές για ΥΓΕΙΑ, και ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ σε όλους τους

αναγνώστες του Ηλεκτρονικού μου Ημερολογίου.

Α!!! υπάρχει και δωράκι......αναζητήστε το εδώ: http://keimena1.blogspot.com/2007/12/blog-post.html

18 Δεκέμβρη: Παγκόσμια ημέρα μεταναστών

ΟΜΑΔΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ: παγκόσμια ημέρα για τους μετανάστες,Δε γιορτάζουμε, αγωνιζόμαστε!

Η κατάσταση για μας τους μετανάστες δεν έχει αλλάξει καθόλου από τα πρώτα μας χρόνια στην Ελλάδα. Η καθυστέρηση έκδοσης αδειών παραμονής, δηλαδή η ομηρία μας, είναι και θα μείνει το μεγαλύτερό μας πρόβλημα. Δεν μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι και ίσοι αν δεν έχουμε ούτε τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα. Ζητάμε άδειες παραμονής για όλους, χωρίς προϋπόθεση τα ένσημα και τα παράβολα. Τα τελευταία χρόνια η χορήγηση ασύλου στους πολιτικούς πρόσφυγες στην Ελλάδα έχει γινει πολυτελεια, το ποσοστό αποδοχής των αιτήσεων ασύλου δεν ξεπερνά το 0,2%! (πολιτικό άσυλο και ανθρωπιστικό καθεστώς). Ζητάμε άσυλο τώρα για όλους τους πρόσφυγες.Ένας ακήρυχτος πόλεμος στα ευρωπαϊκά σύνορα

• Το 2007 πάνω από 180 μετανάστες και πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους στα νερά του Aιγαίου μέσα στο 2007, δέκα φορές περισσότεροι από το 2006, όπου τα θύματα ήταν μόλις 19. Συνολικά στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2007 έχασαν τη ζωή τους πάνω από 1500 άνθρωποι!

• Αυτοί οι θάνατοι δεν είναι ατυχήματα, είναι δολοφονίες. Στην 50η επέτειο από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (25/3/ 2007) τέθηκε ως βασικός στόχος ο «πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα και την παράνομη μετανάστευση». Στις 27/3 στα εγκαίνια της FRONTEX, της νέας ευρωπαϊκής υπηρεσίας για την ασφάλεια των συνόρων, ανακοινώθηκε η δημιουργία βίζας με βιομετρικά χαρακτηριστικά για τον έλεγχο των ξένων εργατών και η λειτουργία ευρωπαϊκού συστήματος επίτηρησης για την παρακολούθηση των συνόρων μέσω δορυφόρων και ραντάρ. Αυτή τη στιγμή η FRONTEX διαθέτει 21 αεροπλάνα, 27 ελικόπτερα και 116 πλοία.

• Τον Σεπτέμβρη του 2007 η Επιτροπή Ατομικών Ελευθεριών του Ευρωκοινοβουλίου παρουσιάσε μια κοινοτική οδηγία που προβλέπει φυλάκιση των μεταναστών χωρίς χαρτιά (με σκοπό την έκδοση) για διάστημα έως 18 μηνών και την επιβολή πενταετούς απαγόρευσης επιστροφής σε ευρωπαϊκό έδαφος.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ...ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ Ε.Κ.Η

Ο μόνος δρόμος αντίδρασης και αντίστασης των εργαζομένων στις προθέσεις της Κυβέρνησης της ΝΔ για κατεδάφιση της δημόσιας ασφάλισης είναι η συμμετοχή στην ΑΠΕΡΓΙΑ την ΤΕΤΑΡΤΗ 12 του ΔΕΚΕΜΒΡΗ.

Η πραγματική μεταρρύθμιση, η λύση και εγγύηση των συντάξεων δεν βρίσκεται στο μονόδρομο της νεοφιλελεύθερης σκέψης, των συντηρητικών ελίτ, διαχειριστικών – εκσυγχρονιστικών ελίτ, για μετατροπή του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος σε ένα ιδιωτικοποιημένο κεφαλαιοποιητικό σύστημα.

Οι συντάξεις δεν κινδυνεύουν από τα κοινωνικοασφαλιστικά αλλά από τα κεφαλαιοποιητικά συστήματα και υπονομεύονται από την αποδόμηση, την αποδυνάμωση της κοινωνικής ασφάλισης. Το συνδικαλιστικό κίνημα θεωρεί αναγκαίο τη διεκδίκηση σήμερα μιας στρατηγικής, εναλλακτικής πολιτικής (πέρα από τις συγκυριακές σκοπιμότητες που υπαγορεύουν οι τραπεζικές και χρηματιστηριακές αγορές) σε ευρωπαϊκό επίπεδο:
1. Οικοδόμηση Κοινωνικής Ατζέντας για την Ευρώπη με κριτήριο και υποχρέωση όλων των Κρατών να εξασφαλίζουν – ανεξάρτητα – από τη μορφή του ασφαλιστικού συστήματος – ένα γενικό ποσοστό αναπλήρωσης στο 80% του μισθού των εργαζομένων μεσαίου εισοδήματος.
2. Να κατοχυρωθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο το δικαίωμα διατήρησης των κοινωνικοασφαλιστικών, αναδιανεμητικών συστημάτων (αφού ήδη η αμφισβήτηση στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι υπαρκτή με πρόσχημα τα όρια γυναικών).
Σε εθνικό επίπεδο :
1. Αλλαγή της μακροοικονομικής πολιτικής που καθηλώνει την απασχόληση για λόγους νομισματικής πολιτικής.
2. Άμεσο σχέδιο αύξησης των μισθών και μείωσης των εισοδηματικών ανισοτήτων.
3. Νέο πλαίσιο αξιοποίησης των αποθεματικών με διαφάνεια και ασφαλή επενδυτική τοποθέτηση.
Το μέλλον των συντάξεων είναι δυσοίωνο με τις νεοφιλελεύθερες συνταγές, είναι εγγυημένο με τις αναδιανεμητικές πολιτικές, ελπιδοφόρο με την ενίσχυση και υποστήριξη της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Στο Ηράκλειο η συγκέντρωση διοργανώνεται από το ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗς ΑΔΕΔΥ και το Ε.Κ.Η στις 10πμ στο Εργατικό Κέντρο.

Αντίσταση στην Κλιματική Αλλαγή

(Στο Ηράκλειο η συγκέντρωση θα γίνει το ΣΑΒΒΑΤΟ 1 το μεσημέρι στα ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ)

Το πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη θα πραγματοποιηθούν στη χώρα μας και όλο τον κόσμο, κοινωνικές παρεμβάσεις με στόχο να ληφθούν μέτρα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για την ανατροπή των δεδομένων που δημιουργούν την κλιματική αλλαγή, η οποία απειλεί το μέλλον του πλανήτη με αφορμή την Παγκόσμια Σύνοδο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή που συνέρχεται στο διάστημα 3 έως 14 Δεκεμβρίου 2007 στο Μπαλί.
Στο Ηράκλειο, περιβαλλοντικές κινήσεις και κινήματα πόλης, συνδικάτα, φορείς, πρωτοβουλίες εκπαιδευτικών, φοιτητών και μαθητών μαζί με ενεργούς πολίτες ετοιμάζονται για ένα ΚΟΙΝΟ, ΜΑΖΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ στις 8 Δεκέμβρη και ώρα 1μ.μ.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια σοβαρή οικολογική κρίση, που στη χώρα μας γίνεται αντιληπτή με δραματικό τρόπο. Οι υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι, οι φετινές πυρκαγιές που καταστρέψανε 3.000.000 στρέμματα δασικού, αγροτικού και φυσικού περιβάλλοντος της χώρας μας, η ξηρασία, οι πλημμύρες και οι κατολισθήσεις από τη διάβρωση των εδαφών, το πρόβλημα της επάρκειας και της ποιότητας του νερού, η μόλυνση της ατμόσφαιρας, όλα αυτά τα φαινόμενα συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και αποτελούν σήματα κινδύνου για το μέλλον της χώρας μας και του πλανήτη. Ειδικά η Κρήτη είναι από τα πρώτα θύματα της κλιματικής αλλαγής στη Μεσόγειο, καθώς κινδυνεύει άμεσα από την μείωση των βροχοπτώσεων, από την ερημοποίηση και από την άνοδο της θερμοκρασίας.
Για την κλιματική αλλαγή ευθύνονται αυτοί που προωθούν και επιβάλλουν το κυρίαρχο οικονομικό και κοινωνικό σύστημα. Το ενεργειακό πρότυπο που στηρίζεται σε ρυπογόνα καύσιμα και η ενεργειακή σπατάλη, η διαρκής επέκταση των μεταφορικών δικτύων και η κυριαρχία του ΙΧ αυτοκινήτου στη μετακίνηση, η βιομηχανική ανάπτυξη χωρίς περιβαλλοντικούς περιορισμούς, η συνεχώς διογκούμενη αστικοποίηση, η καταστροφή της φύσης, η αποψίλωση των δασών και η συρρίκνωση του αστικού και περιαστικού πράσινου, αποτελούν τις βασικές αιτίες της κλιματικής αλλαγής.
Πρέπει σήμερα επιτέλους να βάλουμε τον πλανήτη και τον άνθρωπο πάνω από τα κέρδη των εταιριών πετρελαίου, των ρυπογόνων βιομηχανικών και των εταιριών παραγωγής και εμπορίας του ΙΧ αυτοκινήτου. Πρέπει οι πολίτες των αναπτυγμένων χωρών του κόσμου να αμφισβητήσουν τα κυρίαρχα καταναλωτικά πρότυπα και ν’ αλλάξουν τις επιζήμιες για το περιβάλλον και το κλίμα καταναλωτικές τους συνήθειες.
Η χώρα μας πρωτοπορεί σε αρνητικούς περιβαλλοντικούς δείκτες. Με πρωταγωνιστή τη ΔΕΗ, δεν εφαρμόζει ούτε τις, έτσι κι αλλιώς ανεπαρκείς, δεσμεύσεις του πρωτοκόλλου του Κιότο για τον περιορισμό των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα που ενοχοποιούνται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την κλιματική αλλαγή. Το σημερινό ενεργειακό πρότυπο, που στηρίζεται μονόπλευρα στα ορυκτά καύσιμα, είναι ήδη εξαιρετικά ρυπογόνο. Το ΙΧ αυτοκίνητο εξακολουθεί να κυριαρχεί στις μετακινήσεις, ενώ τα μέσα μεταφοράς παραμένουν ακριβά και δυσλειτουργικά. Είναι αισιόδοξο το γεγονός ότι προωθούνται έστω και δειλά οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας όμως τα περισσότερα αιολικά πάρκα σήμερα χωροθετούνται με μοναδικό κριτήριο το επιχειρηματικό κέρδος και όχι τις ανοχές των τοπικών οικοσυστημάτων.
Ενώ η επάρκεια και η ποιότητα του νερού απειλείται από το εξαντλητικό γεωργικό πρότυπο, τη σπατάλη, τις διαρροές των δικτύων (πάνω από 50% στο Ηράκλειο), και τις χιλιάδες παράνομες γεωτρήσεις κι ενώ το πρόβλημα επιδεινώνεται με την κλιματική αλλαγή, η αντιμετώπισή του γίνεται σπασμωδικά με επικίνδυνα, καταστροφικά και άστοχα μεγάλα έργα όπως το φράγμα στον Αποσελέμη, η εκτροπή των νερών του Οροπεδίου Λασιθίου, το φράγμα των Ποταμών στο Ρέθυμνο, η εκτροπή του Πλατύ ποταμού κ.ά.
Τα δάση, τα φυσικά οικοσυστήματα, το πράσινο, οι ελεύθεροι χώροι, οι παραλίες μένουν απροστάτευτα και παραδίδονται σε κάθε είδους νόμιμες ή παράνομες κερδοσκοπικές δραστηριότητες με αποτέλεσμα την υποβάθμισή και την καταστροφή τους. Οι προστατευόμενες περιοχές του νησιού μας γίνονται εύκολη λεία στα χέρια «μεγαλοεπενδυτών» που επιδοτούνται για να τις γεμίσουν με χιλιάδες βίλες και γήπεδα γκολφ.
Μπορούμε να επιβάλλουμε σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο μέτρα κατά της κλιματικής αλλαγής αν ενώσουμε τις δυνάμεις και τη φωνή μας. Υπάρχει ελπίδα.
Όλοι οι ενεργοί πολίτες και τα κινήματα που δίνουμε αγώνες για το περιβάλλον στη γειτονιά και τον δήμο μας, συναντιόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους, τους φοιτητές και τους μαθητές, με τα συνδικάτα, τους κοινωνικούς φορείς, τις κινήσεις πολιτών και κάθε ενεργό πολίτη, για να σταματήσουμε τη νεοφιλελεύθερη κούρσα της ανάπτυξης που συμβάλλει την κλιματική αλλαγή και οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη.
Είμαστε όλοι, φορείς και άτομα, που συμφωνούμε στις παραπάνω διαπιστώσεις, συνδιοργανωτές μιας πολύχρωμης συγκέντρωσης - διαδήλωσης στα Λιοντάρια του Ηρακλείου, στις 8 Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής και διεκδικούμε για μας και τις επόμενες γενιές:
• Να ληφθούν μέτρα εξοικονόμησης της ενέργειας στην κατανάλωση. Να εφαρμοστούν οι αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και οικολογικής δόμησης των κτιρίων. Να υποστηριχτούν οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με σεβασμό στα τοπικά οικοσυστήματα. Η Κρήτη μπορεί και πρέπει να καλύψει το 100% των ενεργειακών αναγκών της με Ανανεώσιμες Πηγές.
• Να απορριφθεί κατηγορηματικά κάθε ιδέα χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, η οποία προωθείται από ορισμένες κυβερνήσεις ως εναλλακτική μορφή στο σημερινό κυρίαρχο ενεργειακό πρότυπο. Καθολική απαγόρευση παραγωγής, εγκατάστασης, αποθήκευσης πυρηνικών, χημικών και βιολογικών όπλων.
• Να ληφθούν άμεσα αντιρρυπαντικά μέτρα στη βιομηχανία και τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, να εφαρμοστούν αυστηροί περιβαλλοντικοί όροι και να ενεργοποιηθούν οι μηχανισμοί ελέγχου για να περιοριστεί η μόλυνση του νερού και του αέρα.
• Να περιοριστεί στο ελάχιστο η χρήση του ΙΧ αυτοκινήτου με την δραστική ενίσχυση των δημοσίων μέσων μεταφοράς και του ποδήλατου. Δημιουργία χώρων στάθμευσης μακριά από τα κέντρα των πόλεων κοντά στους συγκοινωνιακούς κόμβους.
• Να εφαρμοστεί σύγχρονη διαχείριση απορριμμάτων με πολιτικές μείωσης, διαρκή ενημέρωση, αμφισβήτηση του καταναλωτικού πρότυπου που παράγει διαρκώς σκουπίδια και συμμετοχή των πολιτών για ανακύκλωση στην πηγή. Να κλείσουν οριστικά και να αποκατασταθούν οι ΧΥΤΑ και να αποκλειστεί το ενδεχόμενο κατασκευής εργοστασίου καύσης στην Κρήτη.
• Να γίνει ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, που αποτελούν δημόσιο αγαθό με απλά συστήματα εμπλουτισμού και προστασίας του υδροφόρου ορίζοντα. Να καταπολεμηθούν οι διαρροές των δικτύων στις πόλεις και η σπατάλη και να εξασφαλιστεί καθαρό πόσιμο νερό για όλους. Να σταματήσουν τα φαραωνικά έργα με τις εκτροπές και τα μεγάλα φράγματα.
• Να μη γίνει καμία οικοπεδοποίηση των καμένων δασικών εκτάσεων. Να μη γίνει αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος. Να καταργηθούν οι δασοκτόνοι νόμοι. Να διατηρηθούν και να πολλαπλασιαστούν οι ελεύθεροι και πράσινοι χώροι. Να προστατευτούν αποτελεσματικά με φορείς διαχείρισης και ενημέρωση οι προστατευόμενες περιοχές και να αξιοποιηθούν προς όφελος των τοπικών κοινωνιών χωρίς να καταστρέφονται με γήπεδα γκολφ και πολυτελή ξενοδοχεία.
• Να στηριχτεί ουσιαστικά η γεωργία χωρίς χημικά φυτοφάρμακα λιπάσματα και να λειτουργήσουν οι μηχανισμοί ελέγχου της ποιότητας και της ασφάλειας των τροφίμων. Η Κρήτη μπορεί να περάσει σε μια καθολική εφαρμογή των πρακτικών της βιολογικής γεωργίας. Να ενεργοποιηθούν οι έλεγχοι για τον εντοπισμό και τον αποκλεισμό των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (μεταλλαγμένα) από την γεωργία και την διατροφή μας.

"Πολιτική" και Οργάνωση

«Μετά από μια πολιτική νίκη, η επιστροφή και απόδοση προτεραιότητας στα οργανωτικά είναι λάθος. Λάθος που έχει την εξήγησή του. Στη δίμηνη εσωτερική αντιπαράθεση στο ΠΑΣΟΚ, συστρατεύτηκαν με τον Γ.Παπανδρέου δυνάμεις μέχρι τότε αδρανείς, που επιστρέψανε ήδη στις 12 Νοεμβρίου στις εργασίες τους διότι δεν θέλησαν να υποβιβάσουν τα προβλήματα της χώρας σε μικροπολιτικά σχόλια και σε άνευ ουσίας μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Οι δυνάμεις αυτές δεν ενδιαφέρονται σήμερα, ούτε ανακατεύονται στα οργανωτικά του ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα, οι δυνάμεις που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ σε ήττα στις 16 Σεπτεμβρίου, που δεν διαθέτουν πολιτική σκέψη, πείρα και ένστικτο, επανέρχονται στις θέσεις τους που τρεμάμενες και φοβισμένες εγκατέλειψαν το ίδιο βράδυ της εκλογικής ήττας του ΠΑΣΟΚ, όταν με αγωνία καλούσαν τον Γ.Παπανδρέου να εγκαταλείψει το καράβι ακυβέρνητο πριν τους πάρουν τα σκάγια των γεγονότων.» Τα παραπάνω είναι απόσπασμα από ένα άρθρο του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ, συμβούλου του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου. Κάθε καλόπιστος αναγνώστης δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει με τα παραπάνω. ΚΑΝΕΝΑΝ δεν ενδιαφέρει η οργανωτική διάρθρωση του ΠΑΣΟΚ, παρά μόνο αυτούς που στόχο έχουν τις καρέκλες και την δοτή εξουσία!! Όμως ΟΛΟΥΣ τους ενδιαφέρει η Πολιτική με «Π» κεφαλαίο που εφαρμόζει το κίνημα. Και όταν λέω εφαρμόζει εννοώ την αντιπολιτευτική στρατηγική, και τις πολιτικές του προτάσεις που αυτό κάνει κοινωνό των εργαζομένων. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: μετά τις 11 του Νοέμβρη 5 είναι τα βασικά θέματα που απασχολούν την ελληνική Κοινωνία:
Το ασφαλιστικό
Η ακρίβεια
Ο εκλογικός Νόμος
Το ξεπούλημα της Ολυμπιακής
Οι ανεξάρτητες αρχές
Για όλα τα παραπάνω από το ΠΑΣΟΚ υπάρχουν οι δηλώσεις του Προέδρου, κάποιες δηλώσεις Κοινοβουλευτικών παραγόντων του κινήματος, του εκπροσώπου τύπου και των υπευθύνων των αντίστοιχων τομέων. Δεν μπαίνω καν στην ουσία των δηλώσεων αν είναι σύγχρονες, αν απαντούν στα αιτήματα της Κοινωνίας και των εργαζόμενων που θίγονται. Εκείνο που επισημαίνω και αναρωτιέμαι αν κάποιοι το έχουν σημειώσει είναι αν οι παραπάνω έστω και μισερές θέσεις περνάνε στο λαό και τη λαϊκή βάση του κινήματος. Η απάντηση είναι ΟΧΙ!!! Εκείνο που περνά στην Κοινωνία πάλι και πάλι, είναι ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ; Τίποτα από τα παραπάνω δεν καταλήγει, δεν ζυμώνεται στο λαό μας , δεν γίνεται βάση για διάλογο και παραγωγή πολιτικής δράσης. Κι εδώ η ευθύνη είναι της ΑΝΥΠΑΡΚΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ. Η οποία ή λουφάζει αναμένοντας νέους ευνοϊκούς συσχετισμούς ή ασχολείται με τη δουλειά που γνωρίζει καλύτερα: Την οργάνωση μηχανισμών για την αναπαραγωγή της «καρέκλας». Άρα για να παράγεις Πολιτική και να μπορέσεις τούτη την Πολιτική να την κάνεις ένα ζωντανό υλικό που θα μπολιαστεί από τη λαϊκή βάση , χρειάζεσαι μιαν οργάνωση ζωντανή και απαλλαγμένη από τα θανάσιμα λάθη του παρελθόντος: μηχανισμούς, λαγνεία της καρέκλας, απολίτικη στάση.

ΠΡΟΣΩΠΑ

(Η νέα ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, παραλαμβάνει από την παλαιά!!!)

Πρόσωπα παλιά και νέα στο πολιτικό παζάρι και πάλι. Το ΠΑΣΟΚ, ή μάλλον ο Πρόεδρός του, ανακοίνωσε τη "νέα" ομάδα που θα οδηγήσει το κίνημα στο Συνέδριό του. Γκρίνιες, αστειάκια, απαισιοδοξία από τους πολλούς, αναμονή για δείγματα γραφής από λίγους. Κι εγώ δεν ενθουσιάστηκα από τα λίγα ονόματα που γνωρίζω: Άνθρωποι των μηχανισμών για πολλά χρόνια. Άνθρωποι που πάνε όπου φυσάει ο άνεμος. Άνθρωποι που δεν έχουν πει, δεν έχουν γράψει ποτέ τους ούτε μια ολοκληρωμένη πρόταση, που δεν έχουν σταθεί σε κανένα ακροατήριο να στηρίξουν μια πορεία ζωής, ανασύρθηκαν από το τίποτα που υπηρετούσαν, αναβαπτίστηκαν και κλήθηκαν να υλοποιήσουν την "πορεία προς τα αριστερά", την "ανατροπή", τη νέα πορεία. Βέβαια κάθε επιλογή θα άφηνε απέξω άλλους ικανούς ή και ικανότερους. Η ζωή θα δείξει κατά πόσο θα επιτύχουν. Κι όμως η παγωμάρα στο κομματικό και κοινωνικό ακροατήριο, είνια πιστεύω ενδεικτική της δυσκολίας που θα έχουν ώστε να επιτύχουν. Για όλους εμάς που ποτέ ΔΕΝ ζητήσαμε οφίτσια και διορισμένες θέσεις . Που κουμπωνόμαστε απέναντι σε κάθε εξουσία, όλα τούτα μόνο πίκρα προσφέρουν. Ας ευχηθούμε να κάνουμε λάθος!!!

Όταν έρθει η δική σου σειρά

«Οι μαϊμούδες, ακόμη κι αυτές, δεν αντέχουν τις "μισθολογικές" ανισότητες. Θέλουν ίση αμοιβή για ίση εργασία. Μόλις νιώσουν αδικημένες, παύουν κάθε συνεργασία, κάνουν απεργία. Το έδειξε πείραμα που έκανε ο ζωολόγος Φρανς ντε Βάαλ, καθηγητής στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο Εμορι.Στο πείραμα, οι μαϊμούδες εξοργίζονταν όταν έβλεπαν αυτές που ιδροκοπούσαν για να κάνουν διάφορα κόλπα να παίρνουν για ανταμοιβή μερικά κομματάκια αγγούρι, ενώ άλλες που δεν έκαναν απολύτως τίποτα έπαιρναν σταφίδες. Οι μαϊμούδες αποστρέφονται τις ανισότητες. Και δείχνουν αλληλεγγύη, όταν κάποιες από αυτές αδικούνται (...).Ένα μήνυμα προς τους απεργούς μηχανοδηγούς είχε τοιχοκολλήσει πριν από δύο χρόνια, χριστουγεννιάτικα, οργισμένος επιβάτης σε μια σήραγγα του μετρό της Νέας Υόρκης: "Αγαπητά καθάρματα, αν ήμουν αφεντικό σας, θα παίρνατε όλοι πόδι. Και θα έβαζα στη θέση σας μηχανές. Ενα τσούρμο εκπαιδευμένες μαϊμούδες θα έκαναν τη δουλειά καλύτερα από εσάς. Και θα έδειχναν και περισσότερη ευγνωμοσύνη. Καταλαβαίνετε πόσο αλλόκοτα είναι τα αιτήματά σας; Σύνταξη στα 55; Αστειεύεστε; Κάντε μας τη χάρη και μην ξαναγυρίσετε στη δουλειά!".Όμως ακόμη και οι μαϊμούδες δείχνουν αλληλεγγύη. Ίσως κάποτε να τη χρειαστεί και στη δική του δουλειά ο οργισμένος επιβάτης, όταν έρθει η δική του σειρά».

(ΡΟΥΣΣΟΣ ΒΡΑΝΑΣ - «ΝΕΑ»)

Στην λιτότητα και τον αυταρχισμό η μόνη απάντηση: ΑΓΩΝΑΣ

Η κρυφή αντζέντα της ΝΔ, αποκαλύφθηκε: Φόροι, λιτότητα, επίθεση στα ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Την ίδια στιγμή επιχορηγούνται οι Τραπεζίτες και οι έχοντες (βλέπε ρύθμιση για ταμείο της Alfabank, ενιαίος Φόρος για ακίνητη περιουσία).

Στην Υγεία το ξεπούλημα στους ιδιώτες συνεχίζεται, οι ελλείψεις σε προσωπικό διογκώνονται.

Στην Παιδεία τα κενά στα σχολεία συνεχίζουν να είναι εκατοντάδες μόνο στο Νομό μας και χιλιάδες ώρες χάνονται καθημερινά.

Η μόνη απάντηση σε τούτη την λαίλαπα, είναι η ΑΠΕΡΓΙΑ.

• Στις 26 του Νοέμβρη 2007 ξεκινούν οι εκπαιδευτικοί με 24ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ


• Στις 12 του Δεκέμβρη 2007 η μεγάλη Πανεργατική πανελλαδική απεργία της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ.

Η θέση όλων μας είναι κοντά στα συνδικάτα και στους δρόμους του αγώνα.

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ

Μια όμορφη αφίσα από την ΠΑΣΠ

Στο Ηράκλειο η συγκέντρωση θα γίνει στην Πλατεία Ελευθερίας στις 6μμ. Στην συγκέντρωση καλούν: Οι φοιτητικοί σύλλογοι της πόλης, το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ, η ΕΛΜΕ, ο Σύλλογος "Δομίνικος Θεοτοκόπουλος" και άλλοι... ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΝΕΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

Μία ομάδα επιστημόνων, έκλεισε πέντε πιθήκους σ' ένα κλουβί.Μέσα στο κλουβί έβαλαν μερικές μπανάνες.Κάθε φορά που ένας πίθηκος πλησίαζε τις μπανάνες, οι επιστήμονες κατάβρεχαν τους υπόλοιπους πιθήκους με παγωμένο νερό.Μετά από λίγο, κάθε φορά που ένας πίθηκος πήγαινε προς τις μπανάνες, οι υπόλοιποι πίθηκοι ορμούσαν και τον ξυλοκοπούσαν.Σε σύντομο χρονικό διάστημα, κανένας πίθηκος δεν πλησίαζε πια τις μπανάνες, παρά τον έντονο πειρασμό.Τότε, οι επιστήμονες αποφάσισαν να αντικαταστήσουν τον ένα πίθηκο.Ο νεοφερμένος πίθηκος είχε να αντιμετωπίσει το ξυλοδαρμό των υπολοίπων, κάθε φορά που επιχειρούσε να ακουμπήσει έστω τις μπανάνες.Έτσι, σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν τις πλησίαζε, παρ' ότι δεν ήξερε γιατί...Στη συνέχεια, αντικαταστάθηκε και δεύτερος πίθηκος. Συνέβη το ίδιο. Με τον πρώτο νεοφερμένο πίθηκο, να συμμετέχει στον ξυλοδαρμό του δεύτερου.Άλλαξε και ο τρίτος και ο τέταρτος και ο πέμπτος πίθηκος. Η ιστορία επαναλαμβανόταν κάθε φορά.Αυτό που είχε απομείνει, ήταν μια ομάδα πέντε πιθήκων, που παρ' ότι κανείς απ' αυτούς δεν είχε δεχθεί ποτέ παγωμένο νερό, συνέχισε να ξυλοκοπά όποιον πίθηκο προσπαθούσε να φάει τις μπανάνες.Αν μπορούσε κάποιος να ρωτήσει έναν απ' αυτούς τους πιθήκους, γιατί ξυλοφορτώνει όποιον προσπαθεί να πιάσει τις μπανάνες, τότε ο κάθε πίθηκος θα απαντούσε:«Δεν ξέρω. Έτσι γίνονται τα πράγματα εδώ»

Αυτό προσπαθούν να μας περάσουν εδώ και τόσα χρόνια όλοι αυτοί που το επάγγελμα τους είναι «Πασοκ».Όλοι αυτοί που αγνοούν τα βασικά της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη, ή τα χρησιμοποιούν σαν καλό δόλωμα απέναντι στον λαό για την υφαρπαγή της ψήφου του.Όλοι αυτοί που την δική τους αγκύλωση σε οράματα και ιδέες την περιχαρακώνουν πίσω από εκφράσεις και φράσεις κλισέ των κατ’ επάγγελμα επαναστατών όπως «ας μην είμαστε ρομαντικοί», «δεν έχουμε την ψευδαίσθηση πως θα αλλάξουμε τον κόσμο» κτλ.Αυτοί που νομίζουν πως κάθε αγώνας για το δίκιο είναι ήττα, γιατί δεν γνώρισαν ποτέ έστω και την γοητεία αυτού του αγώνα.Μα Τώρα μιλάμε εμείς!Εμείς που δεν χαρακτηρίζουμε ούτε «ρομαντικό», ούτε «ιδεολόγο» αυτόν που μέσα από την συμμετοχή του στα κοινά θέλει να αλλάξει την κοινωνία του, το έθνος του, τον κόσμο όλο. Γιατί αυτό είναι Σοσιαλισμός.Και ο στόχος είναι πάντοτε αυτός που καθορίζει τις πρακτικές και τον τρόπο .Εμείς που πιστεύουμε πως το να χτίζεις ένα μέλλον έτσι ώστε να μπορείς να το ατενίζεις με αισιοδοξία είναι δουλειά που γίνεται στο παρόν- στο τώρα, και το παρελθόν πρέπει απλά να αποτελεί εμπειρία και γνώση. Αυτό είναι Ριζοσπαστικό.Εμείς που είμαστε νέοι και δεν καμωνόμαστε πως τάχα αντιλαμβανόμαστε τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους, χρησιμοποιώντας τους απλά ως κομπάρσους στην όποια μας εκδήλωση. Αυτό είναι το κατ’ ουσία Προοδευτικό.Που το καινούριο, το αλλιώτικο το σύγχρονο είναι η καθημερινή μας πρακτική και στάση, δεν είναι πρόσχημα δεν είναι κατά δήλωση Ριζοσπαστισμός.

Τώρα είναι η δική μας ώρα !

Η ώρα για το μεγάλο άλμα, σε μια κοινωνία μηχανισμών, μέσα σε ένα Κίνημα που όλοι όσοι βρίσκονται στις παρυφές του, απογοητευμένοι, κάθονται στον καναπέ τους.Δεν πρέπει να μένουμε απαθείς παγιδευμένοι ξανά , αλλά να δράσουμε, να δώσουμε το στίγμα μας για την επόμενη μέρα. Να σεβαστούμε το παρελθόν, αλλά το παρελθόν να παραμερίσει στο μέλλον που έρχεται.Γιατί το μέλλον έχει ήδη ξεκινήσει και δυστυχώς πολλοί κρύβονται για να μην το δουν.Το ΠΑΣΟΚ που θέλουμε είναι ένα Κίνημα με όλη τη δυναμική της λέξης. Ένας χώρος ζύμωσης και κατάθεσης ιδεών, τάσεων και ρευμάτων, προβληματισμού και πρωτοπόρου δράσης.Όχι ένα καθεστωτικό σύστημα, που επιδιώκει ως και τη φθορά του Προέδρου του για τα προσωπικά συμφέροντα και τα βίτσια των εραστών της οποιασδήποτε εξουσίας.Σήμερα, πριν και πάνω από όλα, οφείλουμε να παραταχτούμε στη μεγάλη εκλογική μάχη της 11ης Νοεμβρίου. Γιατί το αποτέλεσμα αυτής της μάχης θα μας δώσει το δικαίωμα να καθορίσουμε το μέλλον μας.Όλοι να σταθούμε στο πλευρό του Γεωργίου Παπανδρέου, στηρίζοντας τις πρωτοπόρες αποφάσεις του καθώς και προτείνοντάς του καινοτόμες ιδέες για το αύριο. Όλα από την ώρα που θα κλείσουν οι κάλπες.Μέχρι τότε στις επάλξεις μας, με πολιτικό πάθος και διάθεση για έναν αγώνα, σκληρό και δίκαιο.Για να υποστηρίξουμε αυτόν που εναντιώνεται στα οργανωμένα συμφέροντα.Για να σταματήσουμε κάθε διάθεση σφετερισμού, ενός κινήματος που θέλει και πρέπει να είναι Σοσιαλιστικό, Δημοκρατικό, Ριζοσπαστικό, Καινοτόμο, Προοδευτικό.

Πρωτοβουλία Νέων Σοσιαλιστών Ρόδου

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Στην ιστοσελίδα του Γιώργου Α. Παπανδρέου υπάρχει αναφορά στα δίκτυα αυτό-οργάνωσης και την χρησιμότητα των νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου. Εδώ το πλήρες κείμενο και μια λίστα με ιστοσελίδες που στηρίζουν την όλη προσπάθεια:

http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=-1&rd=0&f=1650&rf=-568018414&m=9759&rm=19114689&l=2

Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΑΣΟΚ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Είμαστε όλοι εδώ μετά από καιρό και αυτό από μόνο του είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Γιατί το ΠΑΣΟΚ, παρά τα όσα κατά καιρούς λέγονται μόνο όλοι μαζί μπορούμε να το πάμε ψηλά. Κι όταν λέω μαζί εννοώ ο καθένας με τις απόψεις και τα θέλω του , με σεβασμό όμως στις δημοκρατικές διαδικασίες και στα αποφασισμένα από κοινού.
Η πρώτη διαπίστωση που μπορεί κάποιος να κάνει μετά τις 16 του Σεπτέμβρη είναι ότι αν όλοι μας είχαμε δουλέψει με τον ίδιο τρόπο και προεκλογικά το ΠΑΣΟΚ θα ήταν στην Κυβέρνηση. Πριν λίγες ημέρες ο συν. Σκανδαλίδης μάζεψε γύρω στους 1000 συντρόφους στις επαφές του. Χτες ο Βενιζέλος άλλες 2000, αύριο μεθαύριο ο Γ. Παπανδρέου άλλους τόσους ή περισσότερο. Ακριβώς πριν από ένα χρόνο στην επίσκεψη του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στα εκλογικά κέντρα των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ για τις δημοτικές και Νομαρχιακές εκλογές υπήρχαν 150-200 άτομα στην συγκέντρωσή του. Τα συμπεράσματα δικά σας. Να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου λέγοντάς σας ότι δεν πιστεύω ότι κατέχω την απόλυτη αλήθεια, άρα τα λεγόμενά μου είναι η δική μου υποκειμενική αλήθεια, που ίσως μπορεί να συμπληρωθεί με κάποια άποψη δική σας. Δεν βλέπω σαν εχθρό κι αντίπαλο κανέναν από σας. Σας βλέπω ως συντρόφους με διαφορετικές ίσως απόψεις και προτιμήσεις αλλά που μπορούμε όταν λήξει τούτη η διαδικασία και πάλι μαζί να εργαστούμε.
Ας ξεκινήσουμε από τα αίτια της ήττας: κανείς δεν διαφωνεί ότι η ήττα έρχεται από το παρελθόν.
Ø Την κουβαλάμε μέσα μας από τη στιγμή που χάσαμε το δρόμο και την ψυχή μας κι διολισθήσαμε όσοι διολισθήσαμε στον κυβερνητισμό και στη νομή της εξουσίας.
Ø Όταν ξεχάσαμε ποιες κοινωνικές δυνάμεις εκπροσωπούσαμε κι αρχίσαμε να εξυπηρετούμε τα συμφέροντα της αγοράς, των τραπεζιτών, των μεγαλοεπιχειρηματιών.
Ø Όταν δημιουργήσαμε τους πρώτους ωρομίσθιους στην εκπαίδευση και τους εργαζόμενους του τετράωρου,
Ø Όταν οι σομόν σελίδες των εφημερίδων έγινα το ευαγγελιό μας ,
Ø Όταν η οργάνωσή μας ξέπεσε και από πολιτικός οργανισμός που παρήγαγε πολιτική, κατάντησε μηχανισμός εξυπηρέτησης προσωπικών στρατηγικών,
Ø Όταν τα οράματα για ΟΝΕ, μεγάλα έργα κλπ, δεν συνοδεύτηκαν από κοινωνική πολιτική και επένδυση στον άνθρωπο,
Ø Όταν τα νεοφιλελεύθερα προτάγματα έγιναν μονόδρομοι και λοιδορούνταν όσοι από μας μιλούσαμε για ανάπτυξη με επίκεντρο τον άνθρωπο.

Θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες για αυτά που δεν κάναμε έγκαιρα και σωστά. Το σημαντικότερο ήταν και συνεχίζει πολλές φορές να είναι, ότι ξεχάσαμε να μιλάμε μεταξύ μας πολιτικά και είτε σκεπάζαμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί της εξουσίας, είτε προσωποποιούσαμε τα ζητήματα. Για όλα τα παραπάνω περίμενα να ακούσω από τους βαρώνους και τα πρωτοκλασάτα στελέχη κάποια κουβέντα αυτοκριτικής. Κάποια λόγια συγγνώμης και ελέγχου των πεπραγμένων.

Να είμαστε ειλικρινείς , μόνο ο Γιώργος Παπανδρέου με περίσσευμα ψυχής αποδέχτηκε τα λάθη και τις παραλείψεις τους. Κανένας μα κανένας άλλος κουβέντα. Λες και δεν συμμετείχαν επί σειρά ετών στον στενό πυρήνα της κομματικής εξουσίας, λες και προήλθαν από παρθενογέννηση. Όλο οι άλλοι φταίνε. Ο Πρόεδρος, τα μέλη, ο λαός, ΠΟΤΕ ΑΥΤΟΙ. Αυτοί έρχονται σαν ΜΕΣΣΙΕΣ που θα φέρουν τη λύτρωση. Η ευθύνη βαραίνει όλους μας: Από το απλό μέλος που δέχτηκε να παραχωρήσει το δημοκρατικό του δικαίωμα να συζητά, να παράγει πολιτική και να την υλοποιεί στους μαζικούς χώρους, με αντάλλαγμα την είσοδό του σε απολίτικους και προσωπικούς συσχετισμούς, μέχρι την ηγεσία όλων των ειδών και μεγεθών, που ταυτίστηκε με το Κράτος, τον Κυβερνητισμό, την εξουσία.
Σε συζητήσεις με συντρόφους που στηρίζουν το συντρ. Βενιζέλο, το βασικό αν όχι μοναδικό επιχείρημά τους είναι ότι δήθεν ο Βενιζέλος μπορεί να νικήσει τον Καραμανλή και να φέρει την πολυπόθητη εξουσία. Το επιχείρημα τούτο πάσχει λογικά από πολλές πλευρές σύντροφοι μου:
Τα όποια ευρήματα των δημοσκοπήσεων στηρίζονται σε υποθετικά δεδομένα,
1. αν ο Βενιζέλος νικήσει τον Παπανδρέου,
2. αν καταφέρει να συσπειρώσει το κόμμα,
3. αν γίνουν εκλογές τώρα μπορεί να νικήσει

Το βασικότερο μειονέκτημα του συλλογισμού τους είναι: για το ποια εξουσία μιλάμε. Εξουσία για ποιον; Με ποιους; Το ΠΑΣΟΚ, ΔΕΝ είναι εμπόρευμα και επιχείρηση που όταν δεν κατακτά τα πλάνα της αλλάζουμε το διευθύνοντα σύμβουλο ή την συσκευασία του. Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται αλλαγή πολιτικής; Και πορείας!!!
Για μας το να ξαναφέρουμε την πολιτική στο προσκήνιο είναι το ουσιώδες. Και πολιτική είναι να απαντάς στα ερωτήματα που απασχολούν την Κοινωνία: ιδιωτικοποιήσεις ή κοινωνικός τομέας ; «μαύρη» και τετράωρη εργασία ή πλήρης εργασία για όλους; Με τους επιχειρηματίες και τις τράπεζες ή τους εργαζόμενους; Συνεργασία με άλλες δυνάμεις ή αυτόνομη πορεία; Σε όλα τα παραπάνω ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε και με την αυτοκριτική του και με τις προτάσεις του ενδιαφέρουσες απαντήσεις. Το βασικότερο είναι ότι είναι ο μόνος που αναζήτησε τα αίτια της ήττας στην ουσία και στα αποτελέσματα της πολιτικής μας πρακτικής και όχι στα πρόσωπα και στην δαιμονοποίησή τους. Τα σχέδια για το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντός μας θα πρέπει να πατάνε στο παρελθόν και το τώρα. Θα πρέπει να περιλαμβάνουν:

Ø ένα νέο οργανωτικά ΠΑΣΟΚ, καθρέφτη των κοινωνικών δυνάμεων που επιθυμεί να εκφράσει κι όχι, πεδίο διαπάλης μηχανισμών και προσωπικών στρατηγικών. Μια οργάνωση ανοικτή στην Κοινωνία με ραχοκοκαλιά όμως και κοινούς στόχους.

Ø Ένα νέο όραμα για τη χώρα πέρα κι έξω από νεοφιλελεύθερους μονοδρόμους και συντηρητικές πολιτικές

Πιστεύω ότι ΟΛΟΙ ΜΑΣ, όσοι αγωνιούμε όχι για τις προσωπικές μας στρατηγικές αλλά για το κίνημα, μπορούμε να βρούμε τον κοινό βηματισμό που είναι απαραίτητος και η πρωτόγνωρη και μοναδική στην Ελλάδα διαδικασία ανάδειξης Προέδρου θα λειτουργήσει ενωτικά και προωθητικά για το νέο ξεκίνημα.

ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ, ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΘΥΝΗ

Η εκλογή Προέδρου του ΠΑΣΟΚ από τη λαϊκή του βάση, πράγματι αποτελεί μια πρωτόγνωρη διαδικασία για τη χώρα μας. Παρά τις δυσλειτουργίες του συστήματος (προσωπικές αντιπαραθέσεις, χρησιμοποίηση των media ως διαύλου επικοινωνίας κλπ), και μόνο η προσφυγή στα απλά μέλη αντί των επαγγελματιών της πολιτικής, δίνει μιαν άλλη διάσταση κι ενισχύει τη δημοκρατία όχι μόνο στο κίνημα αλλά σε ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό της χώρας μας. Η εκλογή Προέδρου με την ανοικτή αυτή διαδικασία ΔΕΝ είναι μια τυπική διαμάχη πολιτικών συσχετισμών, μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά αγγίζει και επηρεάζει ολόκληρη την κοινωνία.
Το ΠΑΣΟΚ, προέρχεται από μια μεγάλη ήττα, όχι τόσο ποσοτική αλλά ποιοτική. Έχει χάσει από το 2000 την πρωτοβουλία των κινήσεων και ουσιαστικά την ιδεολογική του ταυτότητα. Παραπαίει, έχει διολισθήσει εδώ και χρόνια σε νεοφιλελεύθερες και διαχειριστικές πολιτικές. Έχει χάσει την ψυχική και πολιτική επαφή του με τα κοινωνικά στρώματα που υποτίθεται εκπροσωπεί. Ο Κυβερνητισμός των στελεχών του, η ιδιότυπη ύπαρξη βαρόνων και προσωποπαγών ομάδων, η απουσία πολιτικού διαλόγου και η διολίσθηση του κομματικού μηχανισμού σε καπετανάτα τοπικών παραγόντων, ολοκληρώνουν την εικόνα του κινήματός μας.
Σε τούτη την κατάσταση η πορεία του κινήματός μας ουσιαστικά είναι μονόδρομος: Ή θα οριοθετήσουμε τις πολιτικές μας από τις δεξιές νεοφιλελεύθερες απόψεις και θα ανασυγκροτήσουμε το κόμμα διατηρώντας τον ανοικτό στην κοινωνία χαρακτήρα του αλλά με οργανωτικό ιστό συμπαγή και ενεργό πολιτικά ή θα συρθούμε και θα καταντήσουμε μια συμπληρωματική στη ΝΔ δύναμη. Σε τούτα τα ερωτήματα καλούνται οι υποψήφιοι Πρόεδροι να απαντήσουν. Σε τούτα τα ερωτήματα καλούνται να δώσουν τις δικές τους ιδέες και προτεραιότητες και όχι στα παραπολιτικά σχόλια των ΜΜΕ που καραδοκούν να απλώσουν το δίχτυ τους και την επιρροή τους παντού.
Για μας το να ξαναφέρουμε την πολιτική στο προσκήνιο είναι το ουσιώδες. Και πολιτική είναι να απαντάς στα ερωτήματα που απασχολούν την Κοινωνία: ιδιωτικοποιήσεις ή κοινωνικός τομέας ; «μαύρη» και τετράωρη εργασία ή πλήρης εργασία για όλους; Με τους επιχειρηματίες και τις τράπεζες ή τους εργαζόμενους; Συνεργασία με άλλες δυνάμεις ή αυτόνομη πορεία; Σε όλα τα παραπάνω ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε και με την αυτοκριτική του και με τις προτάσεις του ενδιαφέρουσες απαντήσεις. Το βασικότερο είναι ότι είναι ο μόνος που αναζήτησε τα αίτια της ήττας στην ουσία και στα αποτελέσματα της πολιτικής μας πρακτικής και όχι στα πρόσωπα και στην δαιμονοποίησή τους. Στο χέρι μας είναι να εργαστούμε ενωμένοι ώστε η ήττα και η πρωτόγνωρη τούτη πολιτική και δημοκρατική διαδικασία εκλογής να γίνει αφετηρία αναγέννησης και νίκης του κινήματος.

ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Παρά τις αρχικές ανθρωποφαγικές εκδηλώσεις πολλών στελεχών, άνοιξε έστω και δειλά ο ουσιαστικός διάλογος για τα αίτια της ήττας και το μέλλον του κινήματός μας. Ένας διάλογος που αν συνεχιστεί και διαχυθεί στη βάση , ευελπιστώ ότι και τα φαινόμενα των προσωπικών αντιπαραθέσεων θα κατευνάσει και θα προσφέρει τα μέγιστα στην πορεία του ΠΑΣΟΚ, από δω κι εμπρός. Θα προσφέρει επίσης και μια ουσιαστική βάση σύγκρισης για όσους ψηφοφόρους ακόμα αμφιταλαντεύονται για την επιλογή τους.
Κοινό τόπο αποτελεί η ανάλυση ότι τα αίτια της ήττας ΔΕΝ είναι σημερινά αλλά έρχονται από το Κυβερνητικό παρελθόν του ΠΑΣΟΚ και από την μεσοβέζικη πολιτική που αυτό ακολούθησε όλα αυτά τα χρόνια: Ο στείρος Κυβερνητισμός, ο διαχειριστικός του χαρακτήρας, η αποκοπή του από τις κοινωνικές δυνάμεις που παλιότερα το στήριζαν, η διαπλοκή (ελάχιστων, αλλά καθοριστικών για την εικόνα μας στελεχών), με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, δημιούργησαν μια θολή εικόνα που οδηγούσε στο επιχείρημα: «Όλοι ίδιοι είστε» και στην επιλογή του αυθεντικού δεξιού για διακυβέρνηση της χώρας. Η γενναία αυτοκριτική του Γιώργου Παπανδρέου, αναδεικνύει και προσθέτει στα παραπάνω και τη δειλή προσπάθειά του για ανανέωση του κινήματος, τις μεσοβέζικες επιλογές , το θολό πολιτικό στίγμα. Αλήθεια είναι επίσης και γνωστό στους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ και οι προσωπικές στρατηγικές πολλών «βαρόνων» του κινήματος, οι άκαιρες ή άστοχες δηλώσεις τους επί παντός του επιστητού, και ο μετασχηματισμός του ΠΑΣΟΚ (με ευθύνη ΟΛΩΝ ΜΑΣ), από μαζικό ζωντανό κίνημα σε ένα κόμμα τιτουλάριων και εν δυνάμει πολιτευτών .
Είναι σημαντικό να συμφωνήσουμε στα αίτια της ήττας γιατί από κει θα πρέπει να ξεκινήσουμε τη διαδικασία εξόδου από την κρίση. Τα σχέδια για το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντός μας θα πρέπει να πατάνε στο παρελθόν και το τώρα. Θα πρέπει να περιλαμβάνουν:
Ø ένα νέο οργανωτικά ΠΑΣΟΚ, καθρέφτη των κοινωνικών δυνάμεων που επιθυμεί να εκφράσει κι όχι, πεδίο διαπάλης μηχανισμών και προσωπικών στρατηγικών. Μια οργάνωση ανοικτή στην Κοινωνία με ραχοκοκαλιά όμως και κοινούς στόχους.
Ø Ένα νέο όραμα για τη χώρα πέρα κι έξω από νεοφιλελεύθερους μονοδρόμους και συντηρητικές πολιτικές
Πιστεύω ότι ΟΛΟΙ ΜΑΣ, όσοι αγωνιούμε όχι για τις προσωπικές μας στρατηγικές αλλά για το κίνημα, μπορούμε να βρούμε τον κοινό βηματισμό που είναι απαραίτητος και η πρωτόγνωρη και μοναδική στην Ελλάδα διαδικασία ανάδειξης Προέδρου θα λειτουργήσει ενωτικά και προωθητικά για το νέο ξεκίνημα. Ο Γιώργος Παπανδρέου απέδειξε και με τα λόγια και με τις πράξεις του ότι μπορεί να οδηγήσει το κίνημά μας και πάλι στη νίκη και στη σύνδεσή του με το λαό. (Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟΛΜΗ Τρίτη 16/10/2007)

ΣΤΡΟΦΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ..ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ.

Μετά τη μεγάλη ήττα του ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές, η λέξη που ακούγεται περισσότερο στο χώρο είναι η λέξη «αριστερά». Η «αριστερά» που όλα τα θεραπεύει και όλα τα καλύπτει. Η πορεία αριστερά που θα σβήσει τις αμαρτίες μας και θα μας παρουσιάσει και πάλι αμόλυντους και αειπάρθενους στο λαό μας. Και ποιοι άραγε ομνύουν στην αριστερή πολιτική και στη στροφή προς την κοινωνία και τα συμφέροντά της; Είναι οι ίδιοι που επί σειρά ετών ορκίζονταν πότε πίστη στον εκσυγχρονισμό, πότε στον τρίτο δρόμο του Τόνυ Μπλερ, πότε στη στροφή της Ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας προς τα δεξιά ως δήθεν μονόδρομο.
Ποιος βρέθηκε απέναντι στο κίνημα των εκπαιδευτικών και των φοιτητών ; Ποιος περιφερόταν στα κανάλια και έκανε δηλώσεις υπέρ της κατάργησης του ασύλου και των ιδιωτικών πανεπιστημίων τη στιγμή που χιλιάδες εκπαιδευτικοί και νεολαίοι συγκρούονταν με τα ΜAT του Πολύδωρα; Ποιος πρότεινε την ευελιξία (flexicurity) στην εργασία; Ποιος δημιούργησε τους ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς; Ποιος άνοιξε το δρόμο στη νεοδεξιά να έρθει και να νομοθετήσει πάνω στα βήματά τους; Η απάντηση είναι γνωστή σε όλους: Είναι οι ίδιοι που σήμερα, αντί να παραιτηθούν από τα οφίτσια που κατέλαβαν σκύβοντας κάθε φορά τη μέση τους στην εκάστοτε ηγεσία, αντί να ζητήσουν συγγνώμη για την πολιτική που εφάρμοσαν επί σειρά ετών στα Υπουργεία που διοικούσαν, έρχονται με ύφος χιλίων Καρδιναλίων και στέκονται τιμητές και εγγυητές υποτίθενται της νέας πορείας του κινήματός μας!!
Η κρίση στο ΠΑΣΟΚ, δεν είναι σημερινή, έρχεται από το παρελθόν και διαπερνά όλο το κομματικό σώμα. Η ευθύνη βαραίνει όλους μας: Από το απλό μέλος που δέχτηκε να παραχωρήσει το δημοκρατικό του δικαίωμα να συζητά, να παράγει πολιτική και να την υλοποιεί στους μαζικούς χώρους, με αντάλλαγμα την είσοδό του σε απολίτικους και προσωπικούς συσχετισμούς, μέχρι την ηγεσία όλων των ειδών και μεγεθών, που ταυτίστηκε με το Κράτος, τον Κυβερνητισμό, την εξουσία.
Όσο όλοι μας δεν κάνουμε την γενναία αυτοκριτική μας, όσο δεν σπάμε τα δεσμά μας με όσους άκριτα στηρίξαμε, όσο δεν ανοίγει η ουσιαστική πολιτική συζήτηση για τα τεκταινόμενα (σημερινά και παλαιότερα), το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να κουκουλώσουμε και πάλι τα κακώς κείμενα και να αρμενίσουμε και πάλι στραβά. Ας αφήσουμε επιτέλους στο περιθώριο τους τεχνικούς της εξουσίας και ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Το κίνημά μας δημιουργήθηκε με αυτοοργάνωση και λαϊκή συμμετοχή. Ας ξαναγίνουμε όντα πολιτικά και όχι άκριτοι χειροκροτητές μεγαλόστομων κι αποτυχημένων βαρόνων της πολιτικής.

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΙΔΩΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ

Οι διαδικασίες για την ανάδειξη ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ, μετά τη συντριπτική ήττα του στις τελευταίες εκλογές, έφεραν και πάλι στην επιφάνεια και την επικαιρότητα το ζήτημα της εμπλοκής των ιδιωτικών ΜΜΕ και κατ` επέκταση και των συμφερόντων που αυτά εκπροσωπούν στην πολιτική σκηνή αλλά ακόμα και στα εσωτερικά των κομμάτων.
Το φαινόμενο ΔΕΝ είναι νέο, από το «βρώμικο 1989», το μόνο που έμεινε και από τότε διεκδικεί μερίδιο στην εξουσία, είναι τα ιδιωτικά ΜΜΕ, που εξακολουθούν να λειτουργούν ουσιαστικά χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο. Με ύφος χιλίων Καρδιναλίων, με θράσος απύθμενο, παρεμβαίνουν στο δημόσιο διάλογο, επηρεάζουν καταλυτικά συνειδήσεις, νουθετούν, λοιδορούν, εξοντώνουν πολλές φορές, συνδικαλιστές, κοινωνικά κινήματα ή και Κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους του λαού, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν παρά μόνο στα οικονομικά αφεντικά τους, που τους συντηρούν. Ο στόχος τους πλέον ορατός σε όλους: θέλουν μια πολιτική σκηνή στα μέτρα τους, χωρίς να διακυβεύονται ουσιαστικά πράγματα, απλώς ανούσιες εναλλαγές με την ίδια πολιτική. Θέλουν πολιτικούς σκυμμένους και απόλυτα ελεγχόμενους. Θέλουν ηγεσίες κατ` εικόνα και ομοίωσή τους.
Το νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται μετά τις εκλογές στη χώρα μας με την κουτσουρεμένη νίκη της ΝΔ και την ήττα του ΠΑΣΟΚ, δίνε την ευκαιρία στα ιδιωτικά συμφέροντα με αιχμή του δόρατος τα ΜΜΕ να προσπαθήσουν να ελέγξουν τις εξελίξεις. Να αλώσουν και τα τελευταία οχυρά (εσωτερικές διαδικασίες των κομμάτων) και να ορίσουν αυτά με όπλο δημοσιεύματα, δημοσκοπήσεις, συζητήσεις κλπ τις νέες ηγεσίες. Ουσιαστικά να ποδηγετήσουν όλο το πολιτικό σκηνικό.
Κι εμείς; Οι ενεργοί πολίτες που αγωνιστήκαμε να διώξουμε τη δεξιά, που δεν μπήκαμε στις λίστες κανενός αρχηγού ή αρχηγίσκου, που δεν αναμένουμε φωστήρες θεόσταλτους, θα υποκύψουμε στις σειρήνες; Θα ενδώσουμε γι άλλη μια φορά; Θα στοιχηθούμε και πάλι πίσω από κατασκευασμένες λύσεις που ανέμεναν την ήττα χαιρέκακα για να ξανάρθουν από το παρελθόν; Η θα ορθωθούμε και θα διεκδικήσουμε τα αυτονόητα:
Ø ΕΝΟΤΗΤΑ μέσα από σύνθεση
Ø Οριοθέτηση του πολιτικού μας λόγου από νεοφιλελεύθερες και «εκσυγχρονιστικές»νεκραναστάσεις
Ø Συνέδριο θέσεων
Ø Εκλογή της ηγεσίας από τη λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ
Οι καιροί ου μενετοί!! Ο λόγος μας , η τοποθέτησή μας στα δρώμενα είναι απαραίτητη παρά ποτέ. Η υπεράσπιση του όλου ΠΑΣΟΚ, προτεραιότητά μας.
* Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΟΛΜΗ του Ηρακλείου (19/09/2007)